Сураи Аль-Бакара Оят 235 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар ба киноят аз он занон хостгорӣ кунед ё…

Аль-Бакара · 235/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَّعْرُوفًا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ۝٢٣٥

🔤 Transliteration

Wa laa junaaha `alaikum feema `arradtum bihee min khitbatin nisaaa`i aw aknantum feee anfusikum; `alimal laahu annakum satazkuroonahunna wa laakil laa tuwaa`idoohunna sirran illaaa an taqooloo qawlamma`roofaa; wa laa ta`zimoo `uqdatan nikaahi hattaa yablughal kitaabu ajalah; wa`lamooo annal laaha ya`lamumaa feee anfusikum fahzarooh; wa`lamooo annallaaha Ghafoorun Haleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва агар ба киноят аз он занон хостгорӣ кунед ё андешаи худ дар дил ниҳон доред, гуноҳе бар шумо нест. Зеро Худо медонад, ки аз онҳо ба зудӣ ёд хоҳед кард. Вале дар ниҳон бо онон ваъда наниҳед, магар он ки ба тарзе некӯ сухан гӯед; ва оҳанги бастани никоҳ макунед то он муддат тамом шавад ва бидонед, ки Худо ба он чӣ дар дил доред, огоҳ аст. Аз Ӯ битарсед ва бидонед, ки Ӯ омурзанда ва пурсабр аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

جُنَاح: гуноҳ, айб, масъулият.
عَرَّضْتُم: таъриз кардед, яъне ба таври ғайримустақим ва бо ишора изҳори хоҳиш кардед, на бо суханони равшану сареҳ.
خِطْبَةِ النِّسَاء: хостани зан барои издивоҷ.
أَكْنَنتُمْ: дар дили худ пинҳон доштед.
تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا: бо онҳо пинҳонӣ ва дур аз чашми мардум ваъда гузоред (мақсад аз «сирр» дар ин ҷо издивоҷи пинҳонӣ ё муносибати номашрӯъ аст).
قَوْلًا مَّعْرُوفًا: сухани шоиста ва маъруф, яъне таъриз ва ишораи ҷоиз.
تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ: қасди бастани ақди никоҳ кунед.
يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ: мӯҳлати муқарраршуда (идда) ба охир расад.
حَلِيمٌ: Бурдбор, ки дар ҷазо додан шитоб намекунад.

Тафсири оят:

Худованд ба бандагони худ иҷозат медиҳад, ки дар давоми иддаи занони бевамонда ё заноне, ки талоқи боини онҳо шудааст, ба таври ғайримустақим ва бо ишора изҳори хоҳиши издивоҷ кунанд. Масалан, мард метавонад ба зан бигӯяд: «Агар иддаи ту ба охир расад, ба ман хабар деҳ» ё суханони монанди ин. Ин гуна суханронӣ гуноҳ нест. Ҳамчунин, агар дар дили худ нияти издивоҷ бо онҳоро пас аз анҷоми идда пинҳон дошта бошед, низ гуноҳе бар шумо нест.

Худованд медонад, ки шумо онҳоро ба ёд хоҳед овард ва наметавонед хоҳиши худро пурра пинҳон кунед, бинобар ин ба шумо иҷозати таъриз додааст. Аммо бояд эҳтиёт кунед, ки бо онҳо пинҳонӣ ваъда нагузоред ба гунае, ки ба амали ҳаром ё издивоҷ дар давоми идда бианҷомад. Танҳо сухани шоиста ва маъруф гуфтан ҷоиз аст, яъне таъриз ва ишора.

Ҳамчунин набояд қасди бастани ақди никоҳ кунед, то даме ки идда ба охир расад. Ва бидонед, ки Худованд он чиро, ки дар дили шумост, медонад; пас, аз Ӯ битарсед ва аз фармони Ӯ сар натофтед. Ва бидонед, ки Худованд омурзанда аст барои касе, ки тавба кунад, ва бурдбор аст ва дар ҷазо додан шитоб намекунад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

Ислом дини осонӣ ва мантиқӣ аст; он ҳатто эҳсосоти табиии инсонро ба инобат мегирад ва роҳи ҳалоли онро нишон медиҳад.
Худованд бандагони худро танҳо намегузорад; Ӯ медонад, ки инсон заиф аст ва ба ёди касе, ки дӯсташ дорад, меафтад, бинобар ин роҳи ҷоизро барояш кушодааст.
Ислом ҳифзи номус ва покии ҷомеаро таъмин мекунад; аз ин рӯ, ваъдаи пинҳонӣ ва муносибати номашрӯъро манъ кардааст.
Риояи ҳуқуқи зан ва эҳтироми давраи идда нишонаи адолати Ислом аст.
Худованд Ғафуру Ҳалим аст; Ӯ тавбаро қабул мекунад ва дар ҷазо шитоб намекунад, ки ин ба банда умед ва оромиш мебахшад.
Ин оят моро тарбият мекунад, ки на танҳо амалҳои зоҳирии худ, балки ниятҳо ва андешаҳои даруниамонро низ назорат кунем, зеро Худованд аз ҳама чиз огоҳ аст.

📜 Оят 233-237 — Сураи Аль-Бакара

233۞ وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ ۚ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّا آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Модароне, ки мехоҳанд шир доданро ба фарзандони худ комил созанд, ду соли тамом ширашон бидиҳанд. Хӯроку либоси онон ба ваҷҳе некӯ бар ӯҳдаи соҳиби фарзанд аст ва ҳеҷ кас беш аз қудраташ таклиф намешавад. Набояд ҳеҷ модаре ба хотири фарзандаш зиёне бубинад ва ҳеҷ падаре ба хотири фарзандаш. Ва вориси падар низ чунин бар ӯҳда дорад. Ва агар падару модар бихоҳанд, бо ризоят ва машварати якдигар фарзандашонро аз шир бозгиранд, муртакиби гуноҳе нашудаанд. Ва ҳар гоҳ бихоҳед касе дигарро ба шир додани фарзандатон гиред, агар музде некӯ бипардозед, гуноҳе нест. Аз Худо битарсед ва бидонед, ки Ӯ ба коре, ки мекунед, биност!

234وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

Касоне, ки аз шумо бимиранд ва заноне бар ҷой гузоранд, он занон бояд,, ки чаҳор моҳу даҳ рӯз интизор кашанд; ва чун муддаташон тамом шуд, агар дар бораи хеш коре шоиста кунанд, бар шумо гуноҳе нест, ки Худо ба корҳое, ки мекунед, огоҳ аст!

235وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَّعْرُوفًا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ

236لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ

Агар занонеро, ки бо онхо наздикӣ накардаед ва маҳре барояшон муқаррар надоштаед, талоқ гӯед, гуноҳе накардаед. Вале онҳоро ба чизе баҳраманд созед: тавонгар ба қадри тавонаш ва дарвеш ба қадри тавонаш. Ин корест шоистаи некӯкорон.

237وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّا أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۚ وَأَن تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۚ وَلَا تَنسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Агар барояшон маҳре муайян кардаед ва пеш аз наздикӣ талоқашон мегӯед, нисфи он чӣ муқаррар кардаед, бипардозед; магар он ки эшон худ ё касе, ки ақди никоҳ ба дасти ӯст, онро бубахшад. Ва бахшидани шумо ба парҳезгорӣ наздиктар аст. Ва фазилатро миёни худ фаромӯш макунед, ки Худо ба корҳое, ки мекунед, биност!

← Оят 234 📖 Аль-Бакара Оят 236 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

235Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 235

Сураи Аль-Бакара Оят 235 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар ба киноят аз он занон хостгорӣ кунед ё…

Сураи Оят 235/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 233–237. Ба Тоҷикӣ: Русский.