Мухаммад · 4/38
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Мухаммад
فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّىٰ إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّىٰ تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ۚ ذَٰلِكَ وَلَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَٰكِن لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ ۗ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ ۝٤
Fa-izaa laqeetumul lazeena kafaroo fadarbar riqaab, hattaaa izaa askhan tumoohum fashuddul wasaaq, fa immaa mannnam ba`du wa immaa fidaaa`an hattaa tada`al harbu awzaarahaa; zaalika wa law yashaaa`ul laahu lantasara minhum wa laakil laiyabluwa ba`dakum biba`d; wallazeena qutiloo fee sabeelil laahi falany yudilla a`maalahum
📖 Ба Тоҷикӣ
Чун бо кофирон рӯбарӯ шудед, гарданашонро бизанед. Ва чун онҳоро сахт фурӯ кӯфтед, асирашон кунед ва сахт бибандед. Он гоҳ ё ба миннат озод кумед ё ба фидя (ба ивази пул). То он гоҳ, ки ҷанг ба поён ояд. Ва ин аст ҳукми Худо. Ва агар Худо мехост, аз онон интиқом мегирифт, вале хост то шуморо ба якдигар биёзмояд. Ва онон, ки дар роҳи Худо кушта шудаанд, амалҳояшонро ботил намекунад.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:
  • فَضَرْبَ الرِّقَابِ: задани гарданҳо, яъне куштани душманон дар майдони ҷанг.
  • أَثْخَنتُمُوهُمْ: онҳоро сахт шикаст додед ва бисёр куштед, то ки қувваи онҳо заиф гардид.
  • الْوَثَاقَ: бандҳо ва занҷирҳо, ки бо он асиронро мебанданд.
  • مَنًّا: бахшидан ва озод кардани асир бе ягон бадал.
  • فِدَاءً: озод кардани асир дар ивази мол ё чизе дигар.
  • أَوْزَارَهَا: бори гаронаш, яъне силоҳ ва асбоби ҷанг; маънояш ин аст, ки ҷанг ба поён расад.
  • لِيَبْلُوَا: то ки озмоиш кунад ва биёзмояд.
  1. Тафсири оят:

Эй мӯъминон, ҳангоме ки дар майдони ҷанг бо кофирон рӯ ба рӯ мешавед, бо онҳо биҷангед ва гарданҳояшонро бизанед. Ин корро идома диҳед, то даме ки онҳоро сахт шикаст диҳед ва қувваи онҳоро заиф гардонед. Пас аз он, ҳангоме ки онҳоро асир гирифтед, бандҳоро мустаҳкам бандед, то ки натавонанд фирор кунанд. Баъд аз асир гирифтан, шумо ихтиёр доред: ё ба онҳо марҳамат карда, бе иваз озод кунед, ё онҳоро дар ивази мол ё чизе дигар озод намоед. Ин ҳукм то он даме идома меёбад, ки ҷанг ба поён расад ва силоҳ замин гузошта шавад.

Ин фармон дар ҳолест, ки агар Худованд мехост, худаш онҳоро бе ҷанг ва бе кӯшиши шумо нобуд мекард, вале Ӯ тақдир кардааст, ки шумо бо онҳо биҷангед, то ки баъзеи шуморо бо баъзеи дигар биёзмояд. Ин озмоиш барои он аст, ки мӯъминон бо сабр ва ҷиҳод дараҷаи худро баланд бардоранд ва кофирон низ бо амалҳои худ ҷазои худро бибинанд. Ва онҳое ки дар роҳи Худо кушта мешаванд, Худованд ҳаргиз амалҳои онҳоро бесамар намегардонад, балки подоши онҳоро нигоҳ медорад ва онҳоро ба биҳишт дохил мекунад.

  1. Фоидаҳои оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки ҷиҳод дар роҳи Худо як ибодати бузург аст ва Худованд онро барои озмоиши бандагонаш қарор додааст.
  • Худованд тавоност, ки душманонро бе ҷанги бандагонаш нобуд кунад, вале мехоҳад бандагонашро бо сабр ва талош биёзмояд ва подоши онҳоро афзун гардонад.
  • Онҳое ки дар роҳи Худо ҷон медиҳанд, амалҳояшон зоеъ намешавад ва онҳо ба подоши бузург ва ҷаннат мерасанд.
  • Ин оят ба мӯъминон умед ва қувват мебахшад, ки дар роҳи ҳақ устувор бошанд ва аз душманон натарсанд.
  • Ин оят инчунин нишон медиҳад, ки ислом дини марҳамат ва адолат аст; баъд аз шикасти душман, мусулмонон метавонанд асиронро бахшанд ё дар ивази чизе озод кунанд, ки ин раҳму шафқат ва ҳикмати исломиро нишон медиҳад.


📜 Оят 2-6 — Сураи Мухаммад

2وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۙ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ
Худо гуноҳи касонеро, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд ва ба он чӣ бар Муҳаммад нозил шуда, — ки он ҳақ аст ва аз ҷониби Парвардигорашон, — имон овардаанд, аз онҳо дур кард ва корҳояшонро ба салоҳ овард.
3ذَٰلِكَ بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَأَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِن رَّبِّهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثَالَهُمْ
Ва ин ба он сабаб аст, ки кофирон ба ботил пайравӣ карданд ва онон, ки имон оварданд, ба ҳаққе, ки аз ҷониби Парвардигорашон омада буд, пайравӣ кардаанд. Худо барои мардум инчунин мисол меорад.
4فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّىٰ إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّىٰ تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ۚ ذَٰلِكَ وَلَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَٰكِن لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ ۗ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ
Чун бо кофирон рӯбарӯ шудед, гарданашонро бизанед. Ва чун онҳоро сахт фурӯ кӯфтед, асирашон кунед ва сахт бибандед. Он гоҳ ё ба миннат озод кумед ё ба фидя (ба ивази пул). То он гоҳ, ки ҷанг ба поён ояд. Ва ин аст ҳукми Худо. Ва агар Худо мехост, аз онон интиқом мегирифт, вале хост то шуморо ба якдигар биёзмояд. Ва онон, ки дар роҳи Худо кушта шудаанд, амалҳояшонро ботил намекунад.
5سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ
Ба зуди, ки ҳидояташон кунад ва корҳояшонро ба салоҳ оварад.
6وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ
Ва ба биҳиште, ки барояшон васф кардааст, дохилашон созад.
МухаммадФеҳристи Қуръон
38Оят
MedinanRevelation
4Оят

Тарҷума — Мухаммад 4

Сураи Мухаммад Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун бо кофирон рӯбарӯ шудед, гарданашонро бизанед. Ва чун онҳоро…

Сураи Оят 4/38 — Сураи Мухаммад محمد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Мухаммад Гӯш кун, Сураи Мухаммад Тарҷума, Сураи Мухаммад mp3, Сураи Мухаммад pdf. Оят 2–6. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers