Surat Al-Fajr — Ayat 30

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• وَادْخُلِي: lan mlebua
• جَنَّتِي: suwarga-Ku (suwarga sing wis disiapake dening Allah kanggo wong-wong mukmin)

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo ayat-ayat sadurunge, yaiku nalika Allah ngundang jiwa sing tenang lan tentrem atine amarga eling marang Allah lan iman marang Panjenengane. Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang jiwa kasebut, "Lan mlebua ing suwarga-Ku."

Tegese, sawise jiwa iku dipundhut nyawane lan ditimbang kabecikane, banjur diarani dening Allah supaya mlebu ing suwarga kang wis disiapake kanggo para kekasihe. Suwarga iku panggonan kang kebak kabungahan, katentreman, lan nikmat kang ora ana pungkasane. Ing kana ora ana rasa susah, ora ana lara, lan ora ana pati. Kabeh sing ana ing njero mung rasa seneng lan tentrem salawase.

Dadi, ayat iki nuduhake pambukaning lawang suwarga kanggo jiwa-jiwa sing wis tentrem atine, sing wis rida marang Allah lan Allah uga wis rida marang dheweke. Iki minangka pahargyan paling dhuwur saka Allah marang hamba-hamba-Ne sing setya lan taat.

1. Faedah-faedah saka ayat iki:

• Nuduhake gedhene katresnan lan pangaji-aji saka Allah marang hamba-Ne sing iman lan taqwa.
• Menehi pangarep-arep marang saben wong mukmin yen ing pungkasane bakal ana panggonan kang endah lan langgeng, yaiku suwarga.
• Ngelingake yen tentreming ati iku wujud saka eling marang Allah, lan iku minangka dalan tumuju kabegjan kang sejati.
• Nggugah semangat kanggo tansah taat lan rida marang kabeh katetepane Allah, amarga ganjarane ora liya kajaba suwarga.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang kebak pangarep-arep lan kabungahan, ora mung kebak larangan lan wedi, nanging uga ngundang manungsa marang kabegjan kang langgeng.