Сураи Ат-Тауба Оят 3 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар рӯзи ҳаҷҷи бузург аз ҷониби Худову паёмбараш ба мардум…

Ат-Тауба · 3/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

وَأَذَانٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ ۚ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ۝٣

🔤 Transliteration

Wa azaanum minal laahi wa Rasooliheee ilan naasi yawmal Hajjil Akbari annal laaha bareee`um minal mushrikeena wa Rasooluh; fa-in tubtum fahuwa khairullakum wa in tawallaitum fa`lamooo annakum ghairu mu`jizil laah; wa bashiril lazeena kafaroo biazaabin aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дар рӯзи ҳаҷҷи бузург аз ҷониби Худову паёмбараш ба мардум эълом мешавад, ки Худову паёмбараш аз мушрикон безоранд. Пас агар тавба кунед, бароятон беҳтар аст. Вале агар сарпечӣ кунед, бидонед, ки аз Худо натавонед гурехт. Ва кофиронро ба азобе дардовар хабар деҳ.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

وَأَذَانٌ: эълон, огоҳӣ, хабаррасонӣ.
بَرِيءٌ: озод, пок, дур аз касе ё чизе; дар ин ҷо маънои он аст, ки Аллоҳ аз аҳду паймонҳои мушрикон озод аст ва онҳоро намепазирад.
الْحَجِّ الْأَكْبَرِ: Ҳаҷҷи бузург, ки рӯзи иди Қурбон (ё рӯзи Арафа) аст.
مُعْجِزِي اللَّهِ: касоне, ки Аллоҳро нотавон мекунанд ё аз дасти Ӯ мегурезанд; яъне шумо ҳаргиз аз қудрати Аллоҳ наметавонед бигурезед.
تَوَلَّيْتُمْ: рӯй гардондед, ақиб гаштед, аз ҳақ рӯй тофтед.
بَشِّرِ: хушхабар деҳ; дар ин ҷо ба маънои тамасхур ва огоҳии даҳшатовар аст, яъне онҳоро аз азоби дардовар огоҳ кун.

Тафсири оят:

Ин оят эълон ва огоҳии муҳимест аз ҷониби Аллоҳ ва Паёмбараш (с) ба тамоми мардум дар рӯзи Ҳаҷҷи бузург — рӯзе, ки мардум дар он ҷамъ меоянд ва паём ба ҳама мерасад. Дар ин рӯз ба ҳамагон эълон карда мешавад, ки Аллоҳ аз мушрикон ва аҳду паймонҳои онҳо озод аст ва Паёмбари Ӯ низ аз онҳо безор аст. Ин эълон ба он маъност, ки дигар ҳеҷ аҳде барои мушрикон эътибор надорад ва онҳо наметавонанд ба паймонҳои пешина такя кунанд.

Сипас Аллоҳ ба онҳо роҳи наҷотро нишон медиҳад ва мефармояд: агар шумо аз ширк ва куфр тавба кунед ва ба сӯи ҳақ баргардед, ин барои шумо беҳтар аст. Тавба ва бозгашт ба сӯи Аллоҳ саодати дунявӣ ва ухравиро ба бор меорад. Аммо агар шумо рӯй гардонед ва аз қабули ҳақ саркашӣ кунед, пас бидонед, ки шумо ҳаргиз аз қудрати Аллоҳ наметавонед бигурезед ва аз азоби Ӯ наҷот нахоҳед ёфт. Ҳеҷ чиз ва ҳеҷ кас шуморо аз дасти Аллоҳ наметавонад раҳо кунад.

Дар охир Аллоҳ ба Паёмбараш (с) мефармояд, ки онҳоеро, ки ба Аллоҳ куфр варзиданд, аз азоби дардовар ва ранҷовар огоҳ кун — азобе, ки дар охират интизори онҳост. Ин огоҳӣ барои он аст, ки онҳо битарсанд ва ба сӯи ҳақ баргарданд, то аз ин азоб наҷот ёбанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат ва равшанбаёнӣ аст: ҳақро ошкоро эълон мекунад ва роҳи наҷотро низ нишон медиҳад.
Тавба дар ислом ҳамеша кушода аст; ҳар кас, ҳар вақт ба сӯи Аллоҳ баргардад, Аллоҳ тавбаи ӯро қабул мекунад. Ин умедворӣ барои ҳамаи инсонҳост.
Ҳеҷ кас аз қудрати Аллоҳ наметавонад бигурезад; ин боиси он мешавад, ки инсон худро дар назди Аллоҳ ҳақир ҳис кунад ва аз худситоӣ дурӣ ҷӯяд.
Огоҳии аз азоб барои он аст, ки инсон пеш аз он ки дер шавад, ба худ ояд ва роҳи ростро интихоб кунад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки паёми ислом барои ҳамаи мардум аст ва бояд ба таври ошкоро ва равшан расонида шавад, то ҳама онро бишнаванд ва фаҳманд.
Ислом дини раҳмат аст: пеш аз огоҳӣ аз азоб, роҳи тавба ва бозгаштро пешкаш мекунад, то инсон бо ихтиёри худ роҳи некро интихоб кунад.

📜 Оят 1-5 — Сураи Ат-Тауба

1بَرَاءَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ

Худову паёмбараш безоранд аз мушриконе, ки бо онҳо паймон бастаед.

2فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ۙ وَأَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ

Пас чаҳор моҳ ба шумо мӯҳлат дода шуд, ки дар ин сарзамин сайр кунед ва бидонед, ки аз Худо натавонед гурехт ва Ӯст, ки кофиронро расво месозад!

3وَأَذَانٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ ۚ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

4إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ

Ғайри он гурӯҳ аз мушрикон, ки бо онҳо паймон бастаед ва дар паймони худ камбудие наёвардаанд ва бо хеҷ кас бар зидди шумо ҳамдаст нашудаанд. Бо инҳо ба паймони хеш то поёни муддаташ вафо кунед, зеро Худо парҳезгоронро дӯст дорад!

5فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Ва чун моҳҳои ҳаром ба поён расид, ҳар ҷо, ки мушриконро ёфтед, бикушед ва бигиреду ба ҳабс афканед ва дар ҳама ҷо ба каминашон нишинед. Аммо агар тавба карданд ва намоз хонданд ва закот доданд, аз онҳо даст бардоред, зеро Худо бахшандаву меҳрубон аст!

← Оят 2 📖 Ат-Тауба Оят 4 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

3Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 3

Сураи Ат-Тауба Оят 3 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дар рӯзи ҳаҷҷи бузург аз ҷониби Худову паёмбараш ба мардум…

Сураи Оят 3/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 1–5. Ба Тоҷикӣ: Русский.