Сураи Ат-Тауба Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ғайри он гурӯҳ аз мушрикон, ки бо онҳо паймон бастаед…

Ат-Тауба · 4/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ۝٤

🔤 Transliteration

Illal lazeena `aahattum minal mushrikeena summa lam yanqusookum shai`anw-wa lam yuzaahiroo `alaikum ahadan fa atimmooo ilaihim `ahdahum ilaa muddatihim; innal laaha yuhibbul muttaqeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ғайри он гурӯҳ аз мушрикон, ки бо онҳо паймон бастаед ва дар паймони худ камбудие наёвардаанд ва бо хеҷ кас бар зидди шумо ҳамдаст нашудаанд. Бо инҳо ба паймони хеш то поёни муддаташ вафо кунед, зеро Худо парҳезгоронро дӯст дорад!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

عَاهَدتُّم: аҳд бастед, паймон кардед.
يَنقُصُوكُمْ: аз аҳди шумо чизе кам накарданд, вафои комил карданд.
يُظَاهِرُوا: мадад накарданд, ёрӣ надоданд.
مُدَّتِهِمْ: муддати муайяншудаи онҳо, вақти муқарраргардида.
الْمُتَّقِين: парҳезгорон, онҳое ки аз гуноҳу хиёнат эҳтиёт мекунанд.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи ҳукми ояти пешина аст, ки дар он фармон дода шуда буд бо мушриконе, ки аҳдро шикастанд, муносибат қатъ шавад. Аммо дар ин ҷо истисно шудааст: он гурӯҳи мушриконе, ки бо шумо аҳд бастанд ва ба аҳди худ вафо карданд, аз он чизе кам накарданд ва ба душманони шумо ёрӣ надоданд, онҳо аз ин ҳукм мустасно ҳастанд. Пас ба онҳо аҳдашонро то поёни муддати муқарраргардида пурра иҷро кунед ва вафо намоед. Зеро Худованд парҳезгоронро дӯст медорад — онҳое ки амрҳои Ӯро ба ҷо меоранд, аз ҷумла вафои ба аҳд, ва аз манъкардаҳои Ӯ, аз ҷумла хиёнат, худро нигоҳ медоранд.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом дини вафодорӣ ва ростқавлӣ аст; вафои ба аҳд яке аз сифатҳои муъминони ростқин аст.
Худованд вафодорон ва парҳезгоронро дӯст медорад, пас ҳар мусалмон бояд дар муносибатҳои худ бо дигарон, ҳатто бо ғайримусалмон, аҳдро риоя кунад.
Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом адолатро ҳатто нисбати онҳое ки бо мусулмонон аҳд бастанд, таъмин мекунад ва ба онҳо имкон медиҳад, ки то поёни муддати аҳд дар амон бошанд.
Парҳезгорӣ танҳо дар ибодат нест, балки дар муомила, вафои аҳд ва амонатдорӣ низ зоҳир мешавад.
Ин оят ба мо таълим медиҳад, ки бо адлу инсоф бо ҳама муносибат кунем ва аз хиёнату бевафоӣ дурӣ ҷӯем, то сазовори муҳаббати Худованд гардем.

📜 Оят 2-6 — Сураи Ат-Тауба

2فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ۙ وَأَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكَافِرِينَ

Пас чаҳор моҳ ба шумо мӯҳлат дода шуд, ки дар ин сарзамин сайр кунед ва бидонед, ки аз Худо натавонед гурехт ва Ӯст, ки кофиронро расво месозад!

3وَأَذَانٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ۙ وَرَسُولُهُ ۚ فَإِن تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

Дар рӯзи ҳаҷҷи бузург аз ҷониби Худову паёмбараш ба мардум эълом мешавад, ки Худову паёмбараш аз мушрикон безоранд. Пас агар тавба кунед, бароятон беҳтар аст. Вале агар сарпечӣ кунед, бидонед, ки аз Худо натавонед гурехт. Ва кофиронро ба азобе дардовар хабар деҳ.

4إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ

5فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ ۚ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Ва чун моҳҳои ҳаром ба поён расид, ҳар ҷо, ки мушриконро ёфтед, бикушед ва бигиреду ба ҳабс афканед ва дар ҳама ҷо ба каминашон нишинед. Аммо агар тавба карданд ва намоз хонданд ва закот доданд, аз онҳо даст бардоред, зеро Худо бахшандаву меҳрубон аст!

6وَإِنْ أَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّىٰ يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُونَ

Ва ҳар гоҳ яке аз мушрикон ба ту паноҳ овард, паноҳаш деҳ то каломи Худоро бишнавад, сипас ба макони амнаш бирасон, зеро инҳо мардуме нодонанд.

← Оят 3 📖 Ат-Тауба Оят 5 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

4Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 4

Сураи Ат-Тауба Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ғайри он гурӯҳ аз мушрикон, ки бо онҳо паймон бастаед…

Сураи Оят 4/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 2–6. Ба Тоҷикӣ: Русский.