سوره قارعه — آیه 1

معانی کلمات:

• القارعة: از ماده «قرع» به معنای کوبیدن و کوفتن چیزی بر چیز دیگر است. در اینجا مراد، آن حادثه عظیمی است که دلها را به شدت میکوبد و هراس و وحشت بر دلهای مردم میافکند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در آغاز سوره قارعه، نامی از یکی از نامهای قیامت میبرد: «القارعة» (آن کوبنده). این واژه اشاره به قیامت و روز رستاخیز دارد؛ روزی که چنان هولناک و وحشتناک است که دلها را به شدت میکوبد و عقول و اندیشهها را مبهوت و حیران میسازد. این تعبیر، گویای عظمت و سختی آن روز است؛ روزی که زمین و کوهها در هم کوبیده میشوند و مردمان از شدت هراس، همچون پروانگان پراکنده به هر سو میگریزند. در اصل لغت، «قرع» به معنای کوبیدن چیزی بر چیز دیگر است و از آنجا که قیامت با کوبیدنهای سخت و هولناک همراه است، به آن «القارعة» گفته شده است.

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت نامهای قیامت، عظمت و هولناکی آن روز را در دل انسان زنده میکند و او را به آمادگی برای آن روز بزرگ فرا میخواند.
• یادآوری قیامت، انسان را از غفلت و سرگرمی به دنیا بازمیدارد و او را به سوی عمل صالح و پرهیز از گناه سوق میدهد.
• این آیه نشان میدهد که قرآن کریم با بیانهای تأثیرگذار و تصویرهای زنده، دلهای مؤمنان را به سوی آخرت و رستگاری ابدی راهنمایی میکند و آنان را از عواقب غفلت بیم میدهد.