Ан-Ниса · 11/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُ وَلَدٌ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۚ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا ۝١١
Yooseekumul laahu feee awlaadikum liz zakari mislu hazzil unsayayn; fa in kunna nisaaa`an fawqas nataini falahunna suhusaa maa taraka wa in kaanat waahidatan falahan nisf; wa li abawaihi likulli waahidim minhumas sudusu mimmma taraka in kaana lahoo walad; fa il lam yakul lahowaladunw wa warisahooo abawaahu fali ummihis sulus; fa in kaana lahoo ikhwatun fali ummihis sudus; mim ba`di wasiyyatiny yoosee bihaaa aw dayn; aabaaa`ukum wa abnaaa`ukum laa tadroona aiyuhum aqrabu lakum naf`aa; fareedatam minallaah; innal laaha kaana `Aleeman Hakeemaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Худо дар бораи фарзандонатон ба шумо супориш мекунад, ки саҳми писар баробари сахми ду духтар аст. Ва агар духтар бошанд ва беш аз ду тан, ду саввуми мерос аз онҳост. Ва агар як духтар бувад, нисф барад ва агар мурдаро фарзанде бошад, ҳар як аз падару модар як шашуми меросро барад. Ва агар фарзанде надошта бошад ва меросбарон танҳо падару модар бошанд, модар як саввуми дороиро барад. Аммо агар бародарон дошта бошад, саҳми модар пас аз анҷоми васийяте, ки карда ва баъди пардохти қарзи ӯ як шашум бошад. Ва шумо намедонед, ки аз падарону писаронатон кадом як шуморо фоиданоктар аст. Инҳо ҳукми Худост, ки Худо донову ҳаким аст!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «يُوصِيكُمُ»: амр мекунад ва фармон медиҳад шуморо.

— «حَظِّ»: насиб ва баҳра.

— «فَرِيضَةً»: фарзи қатъӣ ва муқарраршуда.

— «عَصَبةٌ»: вориси қаробатнок, ки боқимондаи молро мегирад.

— «يَحْجُبونَ»: монеъ мешаванд ва насибро кам мекунанд.

  1. Тафсири оят:

Худованди мутаъол дар ин оят фармон ва аҳд медиҳад ба бандагони худ дар бораи тақсими мероси фарзандон. Ҳангоме ки касе вафот мекунад ва фарзандон дорад, мероси ӯ ба онҳо мерасад: писаронаш ду баробари духтаронаш насиб мегиранд, яъне ба писари як ҳисса ва ба духтар як ҳисса. Ин ҳукм дар сурате аст, ки писарон ва духтарон якҷоя ворис шаванд. Аммо агар майит танҳо духтарон дошта бошад — ду духтар ё бештар — пас ба онҳо ду се ҳиссаи мол мерасад, ва агар танҳо як духтар бошад, ба вай нисфи мол мерасад.

Сипас Худованд ҳукми мероси волидонро баён мекунад: ба ҳар яке аз падару модари майит — агар майит фарзанд дошта бошад, хоҳ писар хоҳ духтар, хоҳ як нафар хоҳ чанд нафар — шаш як ҳисса (судус) мерасад. Аммо агар майит фарзанд надошта бошад ва танҳо падару модараш вориси ӯ шаванд, пас ба модар се як ҳисса (сулс) мерасад ва боқимондаи мол ба падар мерасад. Ва агар майит ду бародар ё бештар дошта бошад — хоҳ мард хоҳ зан — пас ба модар шаш як ҳисса мерасад ва боқимонда ба падар тааллуқ мегирад, ва бародарон дар ин ҳолат чизе намегиранд, балки танҳо насиби модарро аз се як ба шаш як кам мекунанд.

Ҳамаи ин тақсимот баъд аз иҷрои васияти майит — ба шарте ки аз се як ҳиссаи мол зиёд набошад — ва баъд аз пардохти қарзи ӯ анҷом дода мешавад. Худованди мутаъол дар идомаи оят мефармояд, ки шумо намедонед, ки кадоме аз падарон ва фарзандони шумо ба шумо дар дунё ва охират бештар нафъ мерасонад. Шояд майит гумон кунад, ки яке аз ворисон ба ӯ бештар нафъ дорад ва тамоми молро ба вай диҳад, ё гумон кунад, ки касе барояш зарар дорад ва ӯро маҳрум созад, дар ҳоле ки воқеият баръакс бошад. Танҳо Худованд аст, ки инро ба пуррагӣ медонад. Бинобар ин, Ӯ меросро ба таври равшан тақсим кард ва онро фарзи воҷиб бар бандагони худ гардонд. Ҳамоно Худованд доност ва ҳеҷ чиз аз манфиатҳои бандагонаш аз Ӯ пинҳон нест, ва дар шариат ва тадбири худ ҳикматманд аст.

  1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат аст ва ҳуқуқи ҳар як ворисро дақиқ муайян кардааст, то ки ҷанҷол ва ихтилоф дар байни хешовандон пас аз вафоти азиз ба вуҷуд наояд.

— Худованд меросро худаш тақсим кардааст, зеро Ӯ беҳтар аз ҳама медонад, ки чӣ ба бандагонаш нафъ мерасонад. Ин боиси оромиш ва ризоияти дилҳо мегардад.

— Ислом ба ҳуқуқи занон ва духтарон арзиш медиҳад ва онҳоро соҳиби мероси муқарраршуда мегардонад, дар ҳоле ки дар бисёр ҷомеаҳои пеш аз ислом занон аз мерос маҳрум буданд.

— Адои васият ва пардохти қарз пеш аз тақсими мерос воҷиб аст, ки ин нишони адолат ва масъулиятшиносӣ дар ислом аст.

— Ин оят моро ба тафаккур водор мекунад, ки ҳикмати Худованд дар ҳар ҳукме аз аҳкоми шариат наҳуфта аст ва мо бояд ба онҳо бо дили ором ва боварӣ амал кунем.



📜 Оят 9-13 — Сураи Ан-Ниса

9وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافًا خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَلْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا
Бояд аз Худо битарсанд касоне, ки агар пас аз худ фарзандоне нотавон бар ҷой мегузоранд, аз сарнавишти онҳо тарсонанд. Бояд, ки аз Худо битарсанд ва сухани одилона ва басавоб гӯянд!
10إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَىٰ ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا ۖ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا
Онҳо, ки молҳои ятнмонпо ба ситам мехӯранд, шиками хеш пур аз оташ мекунанд ва ба оташе фурузон хоҳанд афтод!
11يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُ وَلَدٌ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۚ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
Худо дар бораи фарзандонатон ба шумо супориш мекунад, ки саҳми писар баробари сахми ду духтар аст. Ва агар духтар бошанд ва беш аз ду тан, ду саввуми мерос аз онҳост. Ва агар як духтар бувад, нисф барад ва агар мурдаро фарзанде бошад, ҳар як аз падару модар як шашуми меросро барад. Ва агар фарзанде надошта бошад ва меросбарон танҳо падару модар бошанд, модар як саввуми дороиро барад. Аммо агар бародарон дошта бошад, саҳми модар пас аз анҷоми васийяте, ки карда ва баъди пардохти қарзи ӯ як шашум бошад. Ва шумо намедонед, ки аз падарону писаронатон кадом як шуморо фоиданоктар аст. Инҳо ҳукми Худост, ки Худо донову ҳаким аст!
12۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۚ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّن بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوا أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَىٰ بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ
Агар занонатон фарзанде надоштанд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаанд ва пас аз пардохти қарзи онҳо нисфи меросашон аз они шумост. Ва агар фарзанде доштанд, як чаҳоруми он. Ва агар шуморо фарзанде набуд, пас аз анҷом додани васияте, ки кардаед ва пас аз пардохти қарзҳоятон як чаҳоруми меросатон аз они занонатон аст. Ва агар дорои фарзанде будед, як ҳаштуми он. Ва агар марде ё зане бимирад ва меросбари вай на падар бошад ва на фарзанди ӯ, агар ӯро бародар ё хоҳаре бошад, ҳар як аз он ду як шашум барад. Ва агар беш аз яке буданд, ҳама дар як саввуми мол — пас аз анҷом додани васияте, ки кардааст, бе он ки барои ворисатон зиёнманд бошад ва низ пас аз адои қарзашон — шарик ҳастанд. Ин пандест аз Худо ба шумо ва Худо донову бурдбор аст!
13تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Инҳо аҳкоми Худост. Ҳар кас аз Худо ва паёмбараш фармон барад, ӯро ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварад ва ҷовидон дар он ҷо хоҳад буд ва ин комёбии бузургест!
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
11Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 11

Сураи Ан-Ниса Оят 11 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо дар бораи фарзандонатон ба шумо супориш мекунад, ки саҳми…

Сураи Оят 11/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 9–13. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers