Аль-Фатх · 27/29
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фатх
لَّقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ ۖ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاءَ اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَ ۖ فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَٰلِكَ فَتْحًا قَرِيبًا ۝٢٧
Laqad sadaqal laahu Rasoolahur ru`yaa bilhaqq, latadkhulunnal Masjidal-Haraama in shaaa`al laahu aamineena muhalliqeena ru`oosakum wa muqassireena laa takhaafoona fa`alima maa lam ta`lamoo faja`ala min dooni zaalika fathan qareebaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Худо хоби паёмбарашро рост баровард, ки гуфта буд: «Агар Худо бихоҳад, эмин гурӯҳе сартарошида ва гурӯҳе мӯй кӯтоҳ карда бе ҳеҷ тарс ба масҷидулҳаром дохил мешавед. Ӯ чизҳое медонист, ки шумо намедонистед. Ва ҷуз он дар ҳамин наздикӣ фатҳе насиби шумо карда буд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои мушкил:
  • الرُّؤْيَا: хоб, он чизе ки дар хоб дида мешавад.
  • مُحَلِّقِينَ: онҳое, ки мӯи сари худро пурра метарошанд.
  • مُقَصِّرِينَ: онҳое, ки қисме аз мӯи сари худро кӯтоҳ мекунанд.
  • فَتْحًا قَرِيبًا: пирӯзии наздик, ки дар ояндаи наздик ба даст меояд.
  1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло хоби Паёмбарашро (с) тасдиқ кард, ки он ҳақ буд. Паёмбар (с) дар хоб дида буд, ки ӯ ва ёронаш ба Масҷидулҳаром ворид мешаванд ва мӯйҳои сари худро метарошанд ё кӯтоҳ мекунанд. Аллоҳ ин хобро ҳақиқат гардонд ва хабар дод, ки онҳо бе ягон тарс ва хатар ба Байтуллоҳи Ҳаром ворид хоҳанд шуд, дар ҳоле ки эмин аз душманон хоҳанд буд. Баъзе аз онҳо мӯйҳои сари худро пурра метарошанд ва баъзеи дигар қисме аз мӯйро кӯтоҳ мекунанд, то ки анҷоми амалҳои ҳаҷ ва умраро ифода кунанд.

Аллоҳи Таъоло медонист, ки дар ин таъхир ва интизорӣ барои мӯъминон манфиатҳои бузурге ҳаст, ки худи онҳо намедонистанд. Аз ин рӯ, пеш аз ворид шудан ба Макка дар он сол, Аллоҳ пирӯзии наздике ато кард, ки он сулҳи Ҳудайбия ва фатҳи Хайбар буд. Ин пирӯзиҳо барои мӯъминон дарҳои некии зиёдеро кушоданд ва қудрати исломро тақвият бахшиданд.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Аллоҳ ваъдаҳои худро ҳатман иҷро мекунад ва хоби Паёмбарашро ҳақиқат гардонд, ки ин боиси қавитар шудани имон ва боварии мӯъминон ба Аллоҳ мегардад.
  • Дар оят зикр шудааст, ки мӯъминон бояд ҳамеша ба Аллоҳ таваккал кунанд ва аз Ӯ ёрӣ пурсанд, зеро Ӯ донои ғайб аст ва он чиро медонад, ки бандагонаш намедонанд.
  • Истифодаи калимаи "ин шаъа Аллоҳ" (агар Аллоҳ хоҳад) дар ваъдаҳо таълими одоби исломӣ аст, ки мӯъмин бояд ҳамеша ба хоҳиши Аллоҳ таваккал кунад.
  • Пирӯзиҳои наздик баъзан пеш аз пирӯзиҳои бузург меоянд, то ки мӯъминон сабр кунанд ва ба Аллоҳ таваккал намоянд.
  • Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини осонӣ ва раҳмат аст, зеро Аллоҳ барои бандагонаш роҳҳои осонро интихоб мекунад ва онҳоро аз машаққатҳо муҳофизат менамояд.
  • Ҳаҷ ва умра ибодатҳои бузурганд, ки дар онҳо мӯъминон ба Аллоҳ наздик мешаванд ва гуноҳҳояшон бахшида мешавад.


📜 Оят 25-29 — Сураи Аль-Фатх

25هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفًا أَن يَبْلُغَ مَحِلَّهُ ۚ وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاءٌ مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَئُوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۖ لِّيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ ۚ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
Инҳо ҳамонҳоянд, ки кофир шуданд ва шуморо аз масҷидулҳаром боздоштанд ва нагузоштанд, ки қурбонӣ ба қурбонгоҳаш бирасад. Агар мардони мусалмону занони мусалмоне, ки онҳоро намешиносед, дар миёни онҳо набуданд ва бими он набуд, ки онҳоро зери пой кунед ва нодониста гуноҳ содир кунед, Худо дасти шуморо аз онҳо бознамедошт. Ва Худо ҳар киро бихоҳад, шомили раҳмати Худ гардонад. Агар аз якдигар ҷудо мебуданд, кофиронашонро ба азобе дардовар азоб мекардем.
26إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَىٰ وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا
Он гоҳ ки кофирон тасмим гирифтанд, дар дили худ таъассубро, таъассуби ҷоҳилӣ, Худо низ оромиши Худро бар дили паёмбараш ва мӯъминон фурӯд овард ва ба тақво лозимашон кард, ки инҳо ба тақво сазовортару шоистатар буданд ва Худо бар ҳар чизе доност!
27لَّقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ ۖ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاءَ اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَ ۖ فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَٰلِكَ فَتْحًا قَرِيبًا
Худо хоби паёмбарашро рост баровард, ки гуфта буд: «Агар Худо бихоҳад, эмин гурӯҳе сартарошида ва гурӯҳе мӯй кӯтоҳ карда бе ҳеҷ тарс ба масҷидулҳаром дохил мешавед. Ӯ чизҳое медонист, ки шумо намедонистед. Ва ҷуз он дар ҳамин наздикӣ фатҳе насиби шумо карда буд.
28هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا
Ӯст, ки паёмбарашро ба ҳидоят ва дини ҳақ фиристод, то он динро бар ҳамаи динҳо ғолиб гардонад. Ва Худо барои шоҳидӣ дидан кофист!
29مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ ۚ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا
Муҳаммад — паёмбари Худо ва касоне, ки бо ӯ ҳастанд, бар кофирон сахтгиранд ва бо якдигар меҳрубон. Ононро бинӣ, ки руқӯъ мекунанд, ба саҷда меоянд ва талабкунандаи фазлу хушнудии Худо ҳастанд. Нишонашон асари саҷдаест, ки бар чеҳраи онҳост. Ин аст васфашон дар Таврот ва дар Инҷил, мисли зироате ҳастанд, ки гиёҳ барорад ва он ҷавона маҳкам шавад ва бар поҳои худ биистад ва деҳқононро ба ҳайрат водорад, то он ҷо ки кофиронро ба хашм оварад. Худо аз миёни онҳо касонеро, ки имон овардаанд, ва корҳои шоиста кардаанд, бахшоиш ва мукофоте бузург ваъда додааст!
Аль-ФатхФеҳристи Қуръон
29Оят
MedinanRevelation
27Оят

Тарҷума — Аль-Фатх 27

Сураи Аль-Фатх Оят 27 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо хоби паёмбарашро рост баровард, ки гуфта буд: «Агар Худо…

Сураи Оят 27/29 — Сураи Аль-Фатх الفتح (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фатх Гӯш кун, Сураи Аль-Фатх Тарҷума, Сураи Аль-Фатх mp3, Сураи Аль-Фатх pdf. Оят 25–29. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers