Сураи Ан-Нур Оят 33 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онон, ки тавоноии заношӯӣ надоранд, бояд покДоманӣ пеша кунанд, то…

Ан-Нур · 33/64

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нур

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ۗ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْرًا ۖ وَآتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ ۚ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَمَن يُكْرِههُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِن بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝٣٣

🔤 Transliteration

Wal yasta`fifil lazeena laa yajidoona nikaahan hata yughniyahumul laahu mi fadlih; wallazeena yabtaghoonal kitaaba mimmaa malakat aimaanukum fakaatiboohum in `alimtum feehim khairanw wa aatoohum mimmaalil laahil lazeee aataakum; wa laa tukrihoo fatayaatikum `alal bighaaa`i in aradna tahassunal litabtaghoo `aradal hayaatid dunyaa; wa mai yukrihhunna fa innal laaha mim ba`di ikraahihinna Ghafoor Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Онон, ки тавоноии заношӯӣ надоранд, бояд покДоманӣ пеша кунанд, то Худо аз карами худ тавонгарашон гардонад. Ва аз бандагонатон онон, ки хоҳони бозхаридани худанд, агар дар онҳо хайре ёфтед, бозхариданашонро бипазиред. Ва аз он мол, ки Худо ба шумо арзонӣ доштааст, ба онон бидиҳед. Ва канизони худро агар хоҳанд, ки парҳезгор бошанд, ба хотири сарвати дунявӣ ба зино маҷбур накунед. Ҳар кас, ки ононро ба зино водорад, Худо барои он канизон, ки ба маҷбурӣ ба он кор водор гаштаанд, бахшояндаву меҳрубон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

وَلْيَسْتَعْفِفِ: бихоҳанд покдоманӣ ва худдорӣ кунанд.
نِكَاحًا: издивоҷ ва имкони он.
يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ: талаби мукотаба (шартнома барои озод шудан).
مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ: ғуломон ва канизоне, ки дар ихтиёри шумо ҳастанд.
فَكَاتِبُوهُمْ: бо онҳо шартномаи озодшавӣ бандед.
الْبِغَاءِ: зино.
تَحَصُّنًا: покдоманӣ ва худдорӣ аз зино.
عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا: молу сарвати дунёи фонии зудгузар.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин ояти карима ба бандагони худ дастуру ҳидоят медиҳад, ки онҳое, ки имкони издивоҷ надоранд — аз сабаби камбағалӣ ё дигар монеаҳо — бояд покдоманӣ ва худдорӣ аз ҳаромро ихтиёр кунанд ва то замоне, ки Аллоҳ аз фазлу карамаш онҳоро тавонгар нагардонад ва роҳи издивоҷро осон насозад, сабр ва таҳаммул пеша гиранд.

Сипас Аллоҳи таъоло ба ғуломону канизон ишора мекунад, ки онҳое, ки мехоҳанд бо соҳибонашон шартнома банданд ва баъзе молро бипардозанд то озод шаванд, соҳибонашон бояд ин шартномаро қабул кунанд, агар дар онҳо некӣ ва қобилияти пардохт ва покдоманӣ дар динро бидонанд. Ва соҳибон бояд аз моле, ки Аллоҳ ба онҳо ато кардааст, ба ғуломону канизон низ бидиҳанд ва қисме аз маблағи шартномаро бахшанд.

Баъд Аллоҳи таъоло манъ мекунад, ки касе канизони худро ба зино маҷбур накунад, то аз ин роҳ моли дунёро ба даст оварад. Ин амал ҳаром ва зишт аст, хусусан вақте ки он канизон худ покдоманӣ ва худдорӣ аз зиноро мехоҳанд. Ва ҳар касе онҳоро ба зино маҷбур кунад, пас барои он канизон, ки маҷбуранд, Аллоҳ омурзанда ва меҳрубон аст; гуноҳ бар гардани маҷбуркунанда аст, на бар гардани онҳо.

Фоидаҳои ин оят:

Покдоманӣ ва сабр: Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳангоми надоштани имкони издивоҷ, покдоманӣ ва худдорӣ аз ҳаромро ихтиёр кунем ва ба Аллоҳ таваккул намоем, ки Ӯ аз фазли худ моро тавонгар мекунад.
Адолат ва раҳм бо ғуломону канизон: Ислом ба озодии инсонҳо ва рафоҳи онҳо аҳамият медиҳад ва соҳибонро водор мекунад, ки ба онҳо некӣ кунанд ва дар роҳи озодиашон кӯмак расонанд.
Ҳурмати инсоният: Маҷбур кардани касе ба зино ҳаром аст ва инсон ҳақ дорад покдоманӣ ва иззати нафси худро ҳифз кунад.
Раҳмати Аллоҳ: Аллоҳ барои онҳое, ки маҷбуранд, омурзанда ва меҳрубон аст ва гуноҳ бар гардани маҷбуркунанда аст. Ин нишонаи адлу раҳмати Аллоҳ аст, ки ҳеҷ касро ба гуноҳи дигарӣ ҷазо намедиҳад.
Ҳавасмандии мол ҳаром нест: Ин оят нишон медиҳад, ки ба даст овардани мол тавассути роҳҳои ҳаром, ба мисли зино, ҳаром ва зишт аст ва мусулмон бояд аз он парҳез кунад.

📜 Оят 31-35 — Сураи Ан-Нур

31وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ ۖ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ ۖ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ ۚ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

Ва ба занони мӯъмин бигӯ, ки чашмони худ бипушанд ва шармгоҳи худ нигоҳ доранд ва зинатҳои худро ҷуз он миқдор, ки пайдост, ошкор накунанд ва миқнаъаҳои (рӯймолҳои) худро то гиребон бипӯшанд ва зинатҳои худро ошкор накунанд, ғайри ба шавҳари худ ё падари худ ё падари шавҳари худ ё писари худ ё писари шавҳари худ ё бародари худ ё писари бародари худ ё писари хоҳари худ ё занони ҳамдини худ, ё бандагони худ ё мардони хидматгузори худ, ки рағбат ба зан надоранд, ё кӯдаконе, ки аз шармгоҳи занон бехабаранд. Ва низ чунон пой бар замин назананд то он зинат, ки пииҳон кардаанд, дониста шавад. Эй мӯъминон, ҳамагон ба даргоҳи Худо тавба кунед, шояд наҷот ёбед.

32وَأَنكِحُوا الْأَيَامَىٰ مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ ۚ إِن يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

Безанонатонро ва ғулому канизони худро, ки шоиста бошанд, ҳамсар диҳед. Агар бенаво бошанд, Худо ба карами худ тавонгарашон хоҳад сохт, ки Худо кушоишдиҳанда ва доност!

33وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ۗ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْرًا ۖ وَآتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ ۚ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَمَن يُكْرِههُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِن بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

34وَلَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ آيَاتٍ مُّبَيِّنَاتٍ وَمَثَلًا مِّنَ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ

Ба таҳқиқ барои шумо оёте равшан ва достонҳое аз касоне, ки пеш аз шумо будаанд, ва низ пандҳое барои парҳезгорон нозил кардем.

35۞ اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ ۖ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ۖ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ۚ نُّورٌ عَلَىٰ نُورٍ ۗ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

Худо нури осмонҳову замин аст. Мисоли нури Ӯ чун чароғдонест, ки дар он чароғе бошад, он чароғ даруни шишае ва он шиша чун ситорае дурахшанда. Аз равғани дарахти пурбаракати зайтун, ки на шарқӣ асту на ғарбӣ афрӯхта бошад. Равғанаш равшанӣ бахшад, ҳарчанд оташ ба он нарасида бошад. Нур бар болои нур. Худо ҳар касро, ки бихоҳад, ба он нур роҳ менамояд ва барои мардум мисолҳо меоварад. Зеро ба ҳар чизе огоҳ аст!

← Оят 32 📖 Ан-Нур Оят 34 →

Ан-НурФеҳристи Қуръон

64Оят

MedinanRevelation

33Оят

Тарҷума — Ан-Нур 33

Сураи Ан-Нур Оят 33 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онон, ки тавоноии заношӯӣ надоранд, бояд покДоманӣ пеша кунанд, то…

Сураи Оят 33/64 — Сураи Ан-Нур النور (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нур Гӯш кун, Сураи Ан-Нур Тарҷума, Сураи Ан-Нур mp3, Сураи Ан-Нур pdf. Оят 31–35. Ба Тоҷикӣ: Русский.