Сураи Аль-Ахзаб Оят 51 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз занони худ ҳар киро хоҳӣ ба навбат муаххар (ақиб)…

Аль-Ахзаб · 51/73

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Ахзаб

۞ تُرْجِي مَن تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَن تَشَاءُ ۖ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَا آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًا ۝٥١

🔤 Transliteration

Turjee man tashaaa`u minhunna wa tu`weee ilaika man tashaaa`u wa manibta ghaita mimman `azalta falaa junaaha `alaik; zaalika adnaaa an taqarra a`yunuhunna wa laa yahzanna wa yardaina bimaa aataitahunna kulluhunn; wal laahu ya`lamu maa fee quloo bikum; wa kaanal laahu `Aleeman haleemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз занони худ ҳар киро хоҳӣ ба навбат муаххар (ақиб) дор ва ҳар киро хоҳӣ, бо худ нигаҳ дор. Ва агар аз онҳо, ки дур доштаӣ, якеро биталабӣ, бар ту гуноҳе нест. Дар ин интихобу ихтиёр бояд, ки шодмон бошанд ва ғамгин нашавагд ва аз он чӣ ҳамагияшонро ато менамоӣ, бояд, ки хушнуд гарданд ва Худо медонад, ки дар дилҳои шумо чист. Ва Худост, ки донову бурдбор аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

تُرْجِي: ба таъхир меандозӣ, дер месозӣ.
تُؤْوِي: паноҳ медиҳӣ, ба худ наздик мекунӣ.
ابْتَغَيْتَ: талаб кардӣ, хоҳиш кардӣ.
عَزَلْتَ: ҷудо кардӣ, дур кардӣ.
جُنَاحَ: гуноҳ, ҳараҷ.
تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ: чашмонашон равшан гардад, дилшон шод шавад.
حَلِيمًا: бурдбор, сабркунанда.

Тафсири оят:

Эй Паёмбар, ту метавонӣ навбати шабнишиниро ба ҳар кадоме аз занонат, ки бихоҳӣ, ба таъхир андозӣ ва бо ҳар кадоме, ки бихоҳӣ, шабро гузаронӣ. Ин ихтиёр ба ту дода шудааст, то кор бароят осон гардад. Ҳамчунин, агар касеро, ки пештар аз навбат дур карда будӣ, боз хоҳиш кунӣ, ки ба наздат биёяд, бар ту гуноҳе нест. Ин озодӣ ва ихтиёр барои он аст, ки чашмони ҳамаи онҳо равшан гардад ва ғамгин нашаванд ва ҳамаашон ба он чизе, ки ту ба онҳо медиҳӣ, розӣ шаванд. Зеро онҳо медонанд, ки ин кор аз ҷониби ту бо фармони Худо ва ҳикмате сурат мегирад, на аз рӯи беэътиноӣ ё бахилӣ. Ва Худо медонад, ки дар дилҳои шумо мардон чӣ гуна майлу рағбат ба баъзе занон нисбат ба дигарон вуҷуд дорад. Ва Худо ҳамеша доно ва бурдбор аст; Ӯ аз аъмоли бандагонаш огоҳ аст ва барои гуноҳҳояшон фавран ҷазо намедиҳад, то шояд тавба кунанд ва ба сӯи Ӯ бозгарданд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом дини осонӣ ва мусоидат аст, на дини сахтгирӣ ва маҳдудият.
Худованд ба Паёмбари худ ва мӯъминон роҳати дил ва оромишро мехоҳад, то онҳо дар зиндагӣ бо мушкилот рӯ ба рӯ нашаванд.
Адолат ва инсоф дар муносибат бо аҳли хонавода таъкид мешавад; ҳатто дар ихтилофи табиии майл ба баъзе занон, бояд адолат ва раҳм риоя шавад.
Худо доно ва бурдбор аст; Ӯ ниятҳои пинҳонии дилҳоро медонад ва ба бандагонаш мӯҳлат медиҳад, то ислоҳ шаванд.
Ин оят ба мӯъминон умед мебахшад, ки агар хатое содир шавад, роҳи тавба ва ислоҳ кушода аст, зеро Худо ғафур ва раҳим аст.
Муҳаббат ва эҳтиром ба аҳли хонавода ва кӯшиш барои хушнудии онҳо аз сифатҳои бандагони солеҳ аст, ки Худованд онро дӯст медорад.

📜 Оят 49-53 — Сураи Аль-Ахзаб

49يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا ۖ فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا

Эй касоне, ки имон овардаед, чун занони мӯъминро никоҳ кардед, ва пеш аз он ки бо онҳо наздикӣ кунед, талоқашон гуфтед, шуморо бар онҳо иддае нест, ки бипоянд. Пас ононро ҳадя диҳед ва ба некӯтарин тарз раҳояшон кунед.

50يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَاجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّاتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَالَاتِكَ اللَّاتِي هَاجَرْنَ مَعَكَ وَامْرَأَةً مُّؤْمِنَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِيُّ أَن يَسْتَنكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِي أَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

Эй паёмбар, Мо занонеро, ки маҳрашонро додаӣ ва ононро, ки ба унвони ғаниматҳои ҷангӣ, ки Худо ба ту ато намудааст, молик шудаӣ ва духтари амуҳо ва духтари аммаҳо ва духтари доиҳо (тағоҳо) ва духтари холаҳои туро, ки бо ту муҳоҷират кардаанд, бар ту ҳалол кардем ва низ зани мӯъминеро, ки худро ба паёмбар бахшида бошад ҳар гоҳ паёмбар бихоҳад уро ба занӣ гирад. Ин ҳукми махсуси туст на дигар мӯьминон. Мо медонем дар борам занонашон ва канизонашон чӣ ҳукме кардаем, то барои ту мушкилие пеш наёяд. Ва Худо бахшояндаву меҳрубон аст!

51۞ تُرْجِي مَن تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَن تَشَاءُ ۖ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَا آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًا

52لَّا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاءُ مِن بَعْدُ وَلَا أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَاجٍ وَلَوْ أَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيبًا

Баъд аз ин занон ҳеҷ зане бар ту ҳалол нест ва низ зане ба ҷои ояҳо ихтиёр кардан, ҳарчанд туро аз зебоии ӯ хуш ояд, ғайри он чӣ ба ғанимат ба дасти ту афтад. Ва Худо назораткунандаи ҳар чизест!

53يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَن يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ وَلَٰكِنْ إِذَا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذَا طَعِمْتُمْ فَانتَشِرُوا وَلَا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنكُمْ ۖ وَاللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ ۚ وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِن وَرَاءِ حِجَابٍ ۚ ذَٰلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ ۚ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَن تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَن تَنكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِن بَعْدِهِ أَبَدًا ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ عِندَ اللَّهِ عَظِيمًا

Эй касоне, ки имон овардаед, ба хонаҳои паёмбар дохил нашавед, магар шуморо ба хӯрдани таъоме фаро хонанд, бе он ки мунтазир биншинед, то таъом ҳозир шавад. Агар шуморо даъват кунанд, дохил шавед, ва чун таъом хӯрдед, пароканда гардед. На он ки барои саргармӣ сухан оғоз кунед. Албатта ин корҳо паёмбарро озор медиҳад ва ӯ аз шумо шарм медорад, Вале Худо аз гуфтани ҳақ шарм намедорад. Ва агар аз занони паёмбар чизе хостед, аз пушти парда бихоҳед. Ин кор ҳам барои дилҳои шумо ва ҳам барои дилҳои онҳо покдорандатар аст. Шуморо набояд, ки паёмбари Худоро биёзоред ва на он ки занҳояшро баъд аз вай ҳаргиз ба занӣ гиред. Ин корҳо дар назди Худо гуноҳе бузург аст.

← Оят 50 📖 Аль-Ахзаб Оят 52 →

Аль-АхзабФеҳристи Қуръон

73Оят

MedinanRevelation

51Оят

Тарҷума — Аль-Ахзаб 51

Сураи Аль-Ахзаб Оят 51 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз занони худ ҳар киро хоҳӣ ба навбат муаххар (ақиб)…

Сураи Оят 51/73 — Сураи Аль-Ахзаб الأحزاب (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Ахзаб Гӯш кун, Сураи Аль-Ахзаб Тарҷума, Сураи Аль-Ахзаб mp3, Сураи Аль-Ахзаб pdf. Оят 49–53. Ба Тоҷикӣ: Русский.