Ан-Ниса · 23/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُم مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمْ تَكُونُوا دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَن تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا ۝٢٣
Hurrimat `alaikum umma haatukum wa bannaatukum wa akhawaatukum wa `ammaatukum wa khaalaatukum wa banaatul akhi wa banaatul ukhti wa ummahaatu kumul laateee arda` nakum wa akhawaatukum minarradaa`ati wa ummahaatu nisaaa`ikum wa rabaaa`i bukumul laatee fee hujoorikum min nisaaa`ikumul laatee dakhaltum bihinna Fa il lam takoonoo dakhaltum bihina falaa junaaha `alaikum wa halaaa`ilu abnaaa`ikumul lazeena min aslaabikum wa an tajma`oo bainal ukhtaini illaa maa qad salaf; innallaaha kaana Ghafoorar Raheema
📖 Ба Тоҷикӣ
Модаронатон ва духтаронатон ва хоҳаронатон ва аммаҳоятон ва холаҳоятон ва духтарони бародарон ва духтарони хоҳаронатон ва заноне, ки шуморо шир додаанд ва хоҳарони шириятон ва модарони занонатон бар шумо ҳаром шудаанд. Ва духтарони занонатон, ки дар канори шумо ҳастанд, ҳар гоҳ бо он занон ҳамбистар шудаед, бар шумо ҳаром шудаанд. Вале агар ҳамбистар нашудаед, гуноҳе муртакиб нашудаед. Ва низ занони писароне, ки аз пушти шумо ҳастанд, бар шумо ҳаром шудаанд. Ва набояд ду хоҳарро дар як замон ба занӣ гиред, ғайри он ки пеш аз ин чунин карда бошед. Албатта Худо омурзарда ва меҳрубон аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

— «حُرِّمَتْ»: ҳаром карда шуд.

— «أُمَّهَاتُكُمْ»: модаронатон, ки модар ва бибиҳоро (аз тарафи падар ё модар) дар бар мегирад.

— «رَبَائِبُكُمُ»: духтарони занони шумо аз шавҳари дигар.

— «حَلَائِلُ»: занони касоне, ки ба шумо ҳалол буданд, яъне ҳамсарони писаронатон.

— «أَصْلَابِكُمْ»: пуштҳои шумо, яъне писарони худии шумо, на писарони хондагишуда.

— «أَنْ تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ»: ду хоҳарро дар як вақт ба занӣ гирифтан.

  1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят занонеро номбар мекунад, ки ба шумо ҳаром гардидаанд ва бо онҳо издивоҷ кардан ҷоиз нест. Аввал занони наздики хешовандӣ аз рӯи насаб зикр мешаванд: модаронатон — хоҳ модари худи шумо бошад ё бибиҳои шумо аз тарафи падар ё модар, ҳар қадар боло раванд; духтаронатон — хоҳ духтари худи шумо бошад ё духтари фарзандонатон, ҳар қадар поён раванд; хоҳаронатон — хоҳ аз падару модар якҷоя бошанд, хоҳ аз яке аз онҳо; аммаҳоятон — хоҳарони падаронатон ва бобоёнатон, ҳар қадар боло раванд; холахоятон — хоҳарони модаронатон ва бибиҳоятон; духтарони бародар ва духтарони хоҳар — инчунин фарзандони онҳо, ҳар қадар поён раванд.

Баъд занонеро зикр мекунад, ки аз рӯи сабаб ҳаром мешаванд: модароне, ки шуморо шир додаанд, ва хоҳарони ширӣ. Шариати исломӣ ширро мисли насаб муҳтарам дониста, ҳаромоти шириро баробар бо ҳаромоти насабӣ қарор додааст. Сипас модарони занони шумо — ҳар гоҳ бо зане ақди никоҳ бандед, модар ва бибиҳои вай ба шумо ҳаром мешаванд, хоҳ бо вай ҳамбистар шуда бошед ё не. Духтарони занони шумо аз шавҳари дигар — агар бо модари онҳо ҳамбистар шуда бошед, ба шумо ҳароманд; аммо агар бо модарашон ҳамбистар нашуда бошед, пас гуноҳе бар шумо нест, ки бо он духтар издивоҷ кунед. Ҳамсарони писаронатон, ки аз пуштҳои худи шумо ҳастанд, ба шумо ҳароманд, хоҳ писар бо он зан ҳамбистар шуда бошад ё не, танҳо ақди никоҳ кофист барои ҳаром шудан. Инчунин ду хоҳарро дар як вақт ба занӣ гирифтан ҳаром аст, хоҳ аз насаб бошанд ё аз шир. Аммо он чи дар замони ҷоҳилият гузаштааст, Аллоҳ онро бахшидааст. Ҳамчунин дар суннати набавӣ собит шудааст, ки занро бо амма ё холаи вай дар як вақт ба занӣ гирифтан ҳаром аст. Дар охир Аллоҳ мефармояд, ки Ӯ омурзанда ва меҳрубон аст — омурзанда барои тавбакунандагон ва меҳрубон ба бандагонаш, то ки онҳоро ба он чи тоб надоранд, таклиф накунад.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини покӣ, иффат ва ҳифзи хонавода аст; Аллоҳ қонунҳои издивоҷро барои некӯаҳволии инсон ва ҷомеа муқаррар кардааст.

— Ҳаромоти насабӣ ва ширӣ якҷоя зикр шудаанд, то фаҳмем, ки шир низ пайванди воқеии хонаводагӣ месозад ва бояд эҳтиром карда шавад.

— Дар оят раҳмату мағфирати Аллоҳ таъкид шудааст: он чи дар ҷоҳилият гузаштааст, бахшида мешавад, ва ҳар касе тавба кунад, Аллоҳ ӯро меомурзад. Ин умедворӣ ва муҳаббат ба исломро дар дилҳо афзун мекунад.

— Ин аҳком барои ҳифзи насл, обрӯ ва оромии хонаводаҳо буда, ба инсон кӯмак мекунанд, ки аз корҳои ношоиста дурӣ ҷӯяд ва ба роҳи покӣ ва ҳалол зиндагӣ кунад.



📜 Оят 21-25 — Сураи Ан-Ниса

21وَكَيْفَ تَأْخُذُونَهُ وَقَدْ أَفْضَىٰ بَعْضُكُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ وَأَخَذْنَ مِنكُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا
Ва чӣ гуна он молро бозпас мегиред ва ҳол он ки ҳар як аз шумо аз дигаре баҳраманд шудааст ва занон аз шумо паймоне устувор гирифтаанд.
22وَلَا تَنكِحُوا مَا نَكَحَ آبَاؤُكُم مِّنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۚ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَمَقْتًا وَسَاءَ سَبِيلًا
Бо заноне, ки падаронатон ба ақди хеш даровардаанд заношӯӣ макунед, ғайрӣ он ки пеш аз ип чунон карда бошед. Зеро ин кор зино ва мавриди хашми Худост ва роҳест нописанд.
23حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُم مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمْ تَكُونُوا دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَن تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا
Модаронатон ва духтаронатон ва хоҳаронатон ва аммаҳоятон ва холаҳоятон ва духтарони бародарон ва духтарони хоҳаронатон ва заноне, ки шуморо шир додаанд ва хоҳарони шириятон ва модарони занонатон бар шумо ҳаром шудаанд. Ва духтарони занонатон, ки дар канори шумо ҳастанд, ҳар гоҳ бо он занон ҳамбистар шудаед, бар шумо ҳаром шудаанд. Вале агар ҳамбистар нашудаед, гуноҳе муртакиб нашудаед. Ва низ занони писароне, ки аз пушти шумо ҳастанд, бар шумо ҳаром шудаанд. Ва набояд ду хоҳарро дар як замон ба занӣ гиред, ғайри он ки пеш аз ин чунин карда бошед. Албатта Худо омурзарда ва меҳрубон аст.
24۞ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۖ كِتَابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَاءَ ذَٰلِكُمْ أَن تَبْتَغُوا بِأَمْوَالِكُم مُّحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ ۚ فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا تَرَاضَيْتُم بِهِ مِن بَعْدِ الْفَرِيضَةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
Ва низ занони шавҳардор бар шумо ҳаром шудаанд, магар онҳо, ки ба тасарруфи шумо даромада бошанд. Аз китоби Худо пайравӣ кунед. Ва ҷуз инҳо занони дигар ҳар гоҳ дар талаби онон аз моли хеш маҳре бипардозед ва онҳоро ба никоҳ дароваред на ба зино, бар шумо ҳалол шудаанд. Ва занонеро, ки аз онҳо лаззат мегиред, воҷиб аст, ки маҳрашонро бидиҳед. Ва пас аз маҳри муъайян дар қабули ҳар чӣ ҳар ду ба он ризо бидиҳед, гуноҳе нест. Ҳар оина Худо донову ҳаким аст!
25وَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنكُمْ طَوْلًا أَن يَنكِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم مِّن فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِكُم ۚ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۚ فَانكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَيْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلَا مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ ۚ فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنكُمْ ۚ وَأَن تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
Ҳар касро, ки тавонгарӣ набошад, то озодзанони мӯъминаро ба никоҳи худ дароварад, аз канизони мӯъминае, ки молнки онҳо ҳастед, ба занӣ гиред. Ва Худо ба имони шумо огоҳтар аст. Ҳама аз ҷинси якдигаред. Пас бандагонро ба изни соҳи бонашон никоҳ кунед ва маҳрашонро ба тарзи шоистае бидиҳед. Ва бояд, ки покдоман бошанд на зинокор ва на аз онҳо, ки ба пинҳон дӯст мегиранд. Ва чун шавҳар карданд, ҳар гоҳ муртакиби фаҳшо шаванд, шиканҷаи онон нисфи шиканҷаи озодзанон аст. Ва ин барои касонест аз шумо, ки бим доранд, ки ба гуноҳ афтанд. Бо ин ҳама агар сабр кунед, бароятон беҳтар аст ва Худо омурзандаву меҳрубон аст.
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
23Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 23

Сураи Ан-Ниса Оят 23 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Модаронатон ва духтаронатон ва хоҳаронатон ва аммаҳоятон ва холаҳоятон ва…

Сураи Оят 23/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 21–25. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers