سوره مؤمنون pdf

23:1 به تحقيق رستگار شدند مؤمنان:

23:2 آنان كه در نمازشان خشوع مى‌ورزند،

23:3 و آنان كه از بيهوده اعراض مى‌كنند،

23:4 و آنان كه زكات را مى‌پردازند،

23:5 و آنان كه شرمگاه خود را نگه مى‌دارند،

23:6 جز بر همسران يا كنيزان خويش، كه در نزديكى با آنان مورد ملامت قرار نمى‌گيرند؛

23:7 و كسانى كه غير از اين دو بجويند از حد خويش تجاوز كرده‌اند.

23:8 و آنان كه امانتها و پيمانهاى خود مراعات مى‌كنند،

23:9 و آنان كه بر نمازهاى خود مواظبند،

23:10 اينان ميراث‌بران هستند:

23:11 كه فردوس را كه همواره در آن جاويدانند به ميراث مى‌برند.

23:12 هر آينه ما انسان را از گل خالص آفريديم.

23:13 سپس او را نطفه‌اى در جايگاهى استوار قرار داديم.

23:14 آنگاه از آن نطفه، لخته خونى آفريديم و از آن لخته خون، پاره‌گوشتى و از آن پاره‌گوشت، استخوانها آفريديم و استخوانها را به گوشت پوشانيديم؛ بار ديگر او را آفرينشى ديگر داديم. در خور تعظيم است خداوند، آن بهترين آفرينندگان.

23:15 و بعد از اين همه شما خواهيد مُرد.

23:16 باز در روز قيامت زنده مى‌گرديد.

23:17 و بر فراز سرتان هفت آسمان بيافريديم، حال آنكه از اين مخلوق غافل نبوده‌ايم.

23:18 و از آسمان به اندازه نياز آب فرستاديم و آن را در زمين جاى داديم و ما بر نابودكردنش توانا هستيم.

23:19 با آن آب برايتان بوستانهايى از خرما و انگور پديد آورديم. شما را در آن باغها ميوه‌هاى بسيارى است كه از آنها مى‌خوريد.

23:20 و درختى است كه در طور سينا مى‌رويد. روغن مى‌دهد و آن روغن براى خورندگان، نان خورشى است.

23:21 شما را در چارپايان عبرتى است. از شيرى كه در شكمشان هست سيرابتان مى‌كنيم و از آنها سودهاى بسيار مى‌بريد و از آنها مى‌خوريد.

23:22 و بر آنها و بر كشتيها سوار مى‌شويد.

23:23 هر آينه نوح را بر قومش فرستاديم. گفت: اى قوم من، خداى يكتا را بپرستيد. شما را خداوندى جز او نيست. آيا پروا نمى‌كنيد؟

23:24 مهتران قومش كه كافر بودند، گفتند: اين مرد انسانى است همانند شما، مى‌خواهد بر شما برترى جويد. اگر خدا مى‌خواست فرشتگانى را مى‌فرستاد. ما هرگز چنين چيزى در روزگار نياكانمان نشنيده‌ايم.

23:25 او مرد ديوانه‌اى بيش نيست. يكچند بر او صبر كنيد.

23:26 گفت: اى پروردگار من، اكنون كه مرا تكذيب مى‌كنند، ياريم كن.

23:27 به او وحى كرديم كه كشتى را در حضور ما و به الهام ما بساز. و چون فرمان ما در رسيد و آب از تنور بيرون زد از هر جنسى دو تا و نيز كسان خود را به آن ببر. مگر آن كس كه پيش از اين در باره او سخن رفته است. و در باره ستمكاران با من سخن مگوى كه آنها همه غرقه‌شدگانند.

23:28 چون خود و همراهانت به كشتى نشستيد، بگو: سپاس خدايى را كه ما را از مردم ستمكاره رهايى بخشيد.

23:29 و بگو: اى پروردگار من، مرا فرود آور در جايگاهى مبارك، كه تو بهترين راهبرانى.

23:30 در اين داستان عبرتها و پندهاست، و ما تنها آزمايندگانى بوديم.

23:31 و بعد از آنها مردمى ديگر بيافريديم.

23:32 و از خودشان به ميانشان پيامبرى فرستاديم كه: خداى يكتا را بپرستيد، شما را خدايى جز او نيست. آيا پروا نمى‌كنيد؟

23:33 گروهى از مهتران قومش كه كافر بودند و ديدار آخرت را دروغ مى‌شمردند و در اين دنيايشان عيش و نعمت داده بوديم، گفتند: اين مرد انسانى است همانند شما؛ از آنچه مى‌خوريد مى‌خورد و از آنچه مى‌آشاميد مى‌آشامد.

23:34 و اگر از انسانى همانند خود اطاعت كنيد، زيان كرده‌ايد.

23:35 آيا به شما وعده مى‌دهد كه چون مرديد و خاك و استخوان شديد، شما را از گور بيرون مى‌آورند؟

23:36 اين وعده‌اى كه به شما داده شده بعيد است، بعيد.

23:37 جز همين زندگانى دنيوى ما هيچ نيست، به دنيا مى‌آييم و مى‌ميريم و ديگربار زنده نمى‌شويم.

23:38 اين مردى است كه به خداى يكتا دروغ مى‌بندد و ما به او ايمان نمى‌آوريم.

23:39 گفت: اى پروردگار من، اكنون كه تكذيبم مى‌كنند، ياريم كن.

23:40 گفت: به همين زودى از كرده پشيمان مى‌شوند.

23:41 پس به حق، بانگى سخت آنان را فرو گرفت. مانند گياه خشكشان كرديم. اى، نصيب مردم ستمكاره دورى از رحمت خدا باد.

23:42 و بعد از آنها مردمى ديگر بيافريديم.

23:43 هيچ ملتى از اجل خود نه پيش مى‌افتد و نه تأخير مى‌كند.

23:44 سپس پى‌درپى پيامبران خود را فرستاديم. هر بار كه پيامبرى بر ملتى آمد تكذيبش كردند و ما نيز آنها را از پس يكديگر به هلاكت رسانيديم و آنان را داستانها كرديم. اى، نصيب مردمى كه ايمان نمى‌آورند دورى از رحمت خدا باد.

23:45 آنگاه موسى و برادرش هارون را با آيات خود و دلايل روشن فرستاديم؛

23:46 نزد فرعون و مهتران قومش. پس گردنكشى كردند كه مردمى برترى جوى بودند،

23:47 و گفتند: آيا به دو انسان كه همانند ما هستند و قومشان بندگان ما بودند، ايمان بياوريم؟

23:48 آنها را تكذيب كردند و خويشتن به هلاكت افكندند.

23:49 هر آينه ما به موسى كتاب داديم، باشد كه هدايت شوند.

23:50 و پسر مريم و مادرش را آيتى ساختيم و آن دو را بر بلند جايى كه قرار گاهى و آب روان داشت جاى داديم.

23:51 اى پيامبران، از چيزهاى پاكيزه و خوش بخوريد و كارهاى شايسته كنيد كه من به كارهايى كه مى‌كنيد آگاهم.

23:52 هر آينه اين دين شما دينى است واحد، و من پروردگار شمايم؛ از من بترسيد.

23:53 پس دين خود را فرقه‌فرقه كردند و هر فرقه‌اى به روشى كه برگزيده بود دلخوش بود.

23:54 آنان را تا چندى در گمراهيشان رها كن.

23:55 آيا مى‌پندارند كه آن مال و فرزند كه ارزانيشان مى‌داريم،

23:56 براى آن است كه مى‌كوشيم خيرى به آنها برسانيم؟ نه، كه آنان در نمى‌يابند.

23:57 آنهايى كه از خوف پروردگارشان لرزانند،

23:58 و آنهايى كه به آيات پروردگارشان ايمان مى‌آورند،

23:59 و آنهايى كه به پروردگارشان شرك نمى‌آورند،

23:60 و آنهايى كه همه آنچه را بايد ادا كنند، ادا مى‌كنند و باز هم دلهايشان ترسان است كه بايد نزد پروردگارشان باز گردند،

23:61 اينان هستند كه به كارهاى نيك مى‌شتابند و در آن بر يكديگر سبقت مى‌جويند.

23:62 بر هيچ كس جز به اندازه توانش تكليف نمى‌كنيم. و نزد ما كتابى است كه به حق سخن مى‌گويد. و بر آنها ستمى نمى‌رود.

23:63 نه، دلهايشان از اين سخن در پرده غفلت است. و آنها را كارهايى است جز اين كارها، كه مى‌كنند.

23:64 تا آنگاه كه ناز پروردگانشان را به عذاب گرفتار كنيم و ناله سر دهند.

23:65 امروز ناله سر مدهيد كه شما را از عذاب ما كس نرهاند.

23:66 آيات من برايتان خوانده مى‌شد و شما نمى‌پذيرفتيد و پس‌پس مى‌رفتيد.

23:67 بر آن نخوت مى‌فروختيد و شب هنگام در افسانه‌سرايى ناسزا مى‌گفتيد.

23:68 آيا در اين سخن نمى‌انديشند يا براى آنها چيزى نازل شده كه براى نياكانشان نازل نشده بود؟

23:69 يا آنكه پيامبرشان را نشناخته‌اند كه انكارش مى‌كنند؟

23:70 يا مى‌گويند كه ديوانه است؟ نه، پيامبرشان با دين حق بر آنها مبعوث شد، ولى بيشترينشان از حق كراهت دارند.

23:71 اگر حق از پى هوسهايشان مى‌رفت، آسمانها و زمين و هر كه در آنهاست تباه مى‌شد. ولى ما اندرزشان فرستاديم و آنها از اندرزشان رويگردان شدند.

23:72 يا تو از آنها مزدى مى‌طلبى؟ مزد پروردگارت بهتر است، كه او بهترين روزى‌دهندگان است.

23:73 هر آينه تو به راه راستشان مى‌خوانى.

23:74 و كسانى كه به آخرت ايمان ندارند از راه راست منحرفند.

23:75 اگر بر آنها رحمت مى‌آورديم و آزارى را كه بدان گرفتارند از آنها دور مى‌ساختيم، باز هم همچنان با سرسختى در طغيان خويش سرگشته مى‌ماندند.

23:76 به عذاب گرفتارشان كرديم. پس در مقابل پروردگارشان نه فروتنى كردند و نه تضرع.

23:77 تا آنگاه كه درى از عذاب سخت بر رويشان گشوديم، چنان كه از همه جا نوميد گشتند.

23:78 و اوست آن خدايى كه برايتان گوش و چشم و دل بيافريد. چه اندك سپاس مى‌گزاريد.

23:79 اوست آن خدايى كه شما را در روى زمين پديد آورد و همه نزد او گرد آورده مى‌شويد.

23:80 و اوست آن خدايى كه زنده مى‌كند و مى‌ميراند و آمدوشد شب و روز از آن اوست. چرا تعقل نمى‌كنيد؟

23:81 نه، آنها نيز همان سخنان گفتند كه پيشينيان مى‌گفتند:

23:82 گفتند: آيا اگر ما بميريم و خاك و استخوان شويم باز هم زنده مى‌شويم؟

23:83 به ما و پدرانمان نيز پيش از اين چنين وعده‌هايى داده شده بود. اينها چيزى جز افسانه‌هاى پيشينيان نيست.

23:84 بگو: اگر مى‌دانيد، اين زمين و هر كه در آن است از آن كيست؟

23:85 خواهند گفت: از آن خدا. بگو: آيا پند نمى‌گيريد؟

23:86 بگو: كيست پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ؟

23:87 خواهند گفت: خدا. بگو: آيا پروا نمى‌كنيد؟

23:88 بگو: اگر مى‌دانيد، ملكوت همه چيزها به دست كيست؟ كيست آن كه به همه كس پناه دهد و كسى را از او پناه نيست؟

23:89 خواهند گفت: خدا. بگو: پس چرا فريب مى‌خوريد؟

23:90 نه، ما برايشان سخن راست فرستاديم و آنان دروغ مى‌گويند.

23:91 خدا هيچ فرزندى ندارد و هيچ خدايى با او نيست. اگر چنين مى‌بود، هر خدايى با آفريدگان خود به يك سو مى‌كشيد و بر يكديگر برترى مى‌جستند. خدا از آن گونه كه او را وصف مى‌كنند، منزه است.

23:92 داناى نهان و آشكارا، از هر چه شريك او مى‌سازند برتر است.

23:93 بگو: اى پروردگار من، كاش چيزى را كه به آنان وعده داده شده به من مى‌نماياندى.

23:94 پس اى پروردگار من، مرا در زمره ستمكاران قرار مده.

23:95 و ما اگر بخواهيم كه آنچه را به آنان وعده داده‌ايم، تو را بنمايانيم، مى توانيم.

23:96 سخن بد آنان را به هر نيكوترت مى‌آيد پاسخ گوى. ما به سخن آنان آگاهتر هستيم.

23:97 بگو: اى پروردگار من، از وسوسه‌هاى شيطان به تو پناه مى‌آورم.

23:98 و به تو پناه مى‌آورم، اى پروردگار من، اگر نزد من حاضر آيند.

23:99 چون يكيشان را مرگ فرارسد، گويد: اى پروردگار من، مرا بازگردان.

23:100 شايد، كارهاى شايسته‌اى را كه ترك كرده بودم به جاى آورم. هرگز. اين سخنى است كه او مى‌گويد و پشت سرشان تا روز قيامت مانعى است كه بازگشت نتوانند.

23:101 چون در صور دميده شود، هيچ خويشاونديى ميانشان نماند و هيچ از حال يكديگر نپرسند.

23:102 آنان كه ترازويشان سنگين باشد، خود، رستگارانند.

23:103 و آنان كه ترازويشان سبك باشد، به خود زيان رسانيده‌اند و در جهنم، جاويد ماندگانند.

23:104 آتش چهره‌هايشان را مى‌سوزاند و لبانشان آماس كرده و برگشته است.

23:105 آيا آيات من برايتان خوانده نمى‌شد و آنها را دروغ مى‌انگاشتيد؟

23:106 گويند: اى پروردگار ما، شوربختيمان بر ما غلبه كرد و ما مردمى گمراه بوديم.

23:107 اى پروردگار ما، ما را از اين آتش بيرون آور. اگر ديگر بار چنان كرديم، از ستمكاران باشيم.

23:108 گويد: در آتش گم شويد و با من سخن مگوييد.

23:109 آرى، گروهى از بندگان من مى‌گفتند: اى پروردگار ما، ايمان آورديم؛ ما را بيامرز، و بر ما رحمت آور كه تو بهترين رحمت آورندگانى.

23:110 و شما ريشخندشان مى‌كرديد، تا ياد مرا از خاطرتان بزدودند. و شما همچنان به آنها مى‌خنديديد.

23:111 امروز آنها را به خاطر صبرى كه مى‌كردند پاداش مى‌دهم. آنها به مراد خود رسيده‌اند.

23:112 گويد: به شمار سالها، چه مدت در زمين زيسته‌ايد؟

23:113 گويند: يك روز يا قسمتى از يك روز. از آنها كه مى‌شمردند بپرس.

23:114 گويد: اگر آگاهى داشتيد، مى‌دانستيد كه جز اندكى نزيسته‌ايد.

23:115 آيا پنداريد كه شما را بيهوده آفريده‌ايم و شما به نزد ما بازگردانده نمى‌شويد؟

23:116 پس فراتر است خداى يكتا، آن فرمانرواى راستين. هيچ خدايى جز او نيست. پروردگار عرش بزرگوار است.

23:117 آن كس كه جز خداى يكتا خداى ديگرى را مى‌خواند كه به حقانيتش هيچ برهانى ندارد، جز اين نيست كه حسابش نزد پروردگارش خواهد بود. و كافران رستگار نمى‌شوند.

23:118 و بگو: اى پروردگار من، بيامرز و رحمت آور و تو بهترين رحمت‌آورندگان هستى.