Surat An-Nahl — Ayat 16

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• *Wa 'alaamaat* (وَعَلَامَاتٍ): tandha-tandha utawa pratandha ing bumi kang bisa didadekake pathokan dalan.
• *An-Najm* (النَّجْم): lintang, yaiku sakabehe lintang ing langit.
• *Yahtaduun* (يَهْتَدُونَ): padha oleh pituduh utawa bisa nemokake dalan kang bener.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandharake babagan kanugrahaning Allah marang manungsa awujud tandha-tandha ing bumi kang bisa kanggo nuntun dalan ing wayah awan, kayata gunung-gunung, kali-kali, lan liya-liyane kang dadi pratandha dalan. Kajaba iku, Allah uga nitahake lintang-lintang ing langit kang bisa kanggo pituduh dalan ing wayah bengi. Wong-wong Quraisy mligine, kang kerep lelungan dagang, padha ngandelake lintang-lintang kanggo nemokake arah dalan lan kiblat. Kabeh iku minangka tandha kekuwasan lan kawelasaning Allah marang para kawulane.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Welas lan Maha Ngatur, amarga wis nyawisake tandha-tandha ing bumi lan langit kanggo nuntun manungsa.
• Manungsa dielingake supaya tansah ngrasuk syukur marang nikmating Allah, amarga sanajan lelungan ing papan kang ora dingerteni, isih ana tandha kang bisa nuntun.
• Ayat iki uga ngajak manungsa mikir lan nggunakake akal, amarga Allah wis maringi sarana kanggo nemokake dalan kang bener, ora mung ing lelungan fisik, nanging uga ing lelungan spiritual tumuju marang Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah menehi pituduh kang cetha lan gampang dimangerteni dening saben uwong.