Surat An-Nahl — Ayat 17

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَفَمَن يَخْلُقُ : Apa ta wong kang nitahake (yaiku Allah)?
• كَمَن لَّا يَخْلُقُ : Kaya wong kang ora nitahake apa-apa (yaiku brahala utawa sesembahan saliyane Allah)?
• أَفَلَا تَذَكَّرُونَ : Apa sira kabeh ora padha ngelingi lan mikir?

2) Tegese ayat iki:

Apa ta Panjenengane Allah kang nitahake langit, bumi, lan sakabehing isine iku padha karo brahala-brahala kang ora bisa nitahake apa-apa babar pisan? Mesthi ora padha. Allah iku Dzat kang Maha Kuwasa lan nitahake sakabehing samubarang, dene sesembahan saliyane Allah iku ora bisa nitahake apa-apa, malah awake dhewe wae ora bisa nggawe. Apa sira kabeh ora gelem ngeling-eling lan mikir bab kaluhurane Allah? Yen sira gelem mikir kanthi tenanan, mesthi sira bakal ngerti yen mung Allah kang pantes disembah, lan ora bakal nyekutokake Allah karo samubarang kang ora bisa nitahake apa-apa.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki ngajak kita supaya nggunakake akal lan pikiran kang sehat. Allah iku nitahake sakabehing samubarang, dene sesembahan saliyane Allah ora bisa nitahake apa-apa. Mula, ora pantes yen loro-lorone dianggep padha.
• Ayat iki mulangake yen mung Allah kang pantes disembah lan dipasrahi sakabehing urusan, amarga mung Panjenengane kang Maha Kuwasa lan Maha Nitahake.
• Kanthi ngeling-eling kekuwasane Allah, ati kita dadi tambah cedhak marang Allah lan saya kuwat imane. Kita ora bakal gampang kesasar marang barang-barang kang ora ana dayane.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang cocog karo akal sehat. Wong kang gelem mikir kanthi jujur mesthi bakal nemokake yen mung Allah kang pantes disembah.
• Mula, ayo padha tansah ngeling-eling lan syukur marang Allah kang wis nitahake kita lan sakabehing kabutuhan kita, supaya urip kita dadi tentrem lan kebak berkah.