سوره یس — آيت 2

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• وَ: قسم جو اکر آهي، يعني "قسم آهي".
• الْقُرْآنِ: قرآن مجيد، يعني الله جو اهو ڪلام جيڪو پيغمبر ڪريم ﷺ تي نازل ٿيو.
• الْحَكِيمِ: حڪمت وارو، محڪم ۽ مضبوط، جنهن جون آيتون حڪمت ۽ دليل سان ڀريل آهن ۽ جن ۾ ڪو به اختلاف ۽ تضاد ناهي.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ پنهنجي پاڪ ڪلام قرآن مجيد جو قسم کڻي فرمايو آهي. هيءُ قرآن اهڙو حڪمت وارو ۽ محڪم ڪلام آهي، جنهن جون آيتون پنهنجي لفظن، معنائن، حڪمن ۽ حڪمت ۾ پوريءَ طرح مضبوط ۽ پڪيون آهن. ان ۾ ڪو به نقص، ڪا به خرابي ۽ ڪو به تضاد ناهي. نه ان جي اڳيان ڪا باطل شيءِ اچي سگهي ٿي ۽ نه ان جي پويان. اهو قرآن حڪم ۽ حڪمت، حلال ۽ حرام، ۽ دليلن ۽ حجتن سان ڀريل آهي. الله تعاليٰ هن قرآن جو قسم کڻي پنهنجي نبي ڪريم ﷺ جي رسالت جي تصديق ڪئي ۽ فرمايو ته توهان يقيناً الله جا موڪليل پيغمبر آهيو، جيڪي سڌي ۽ معتدل رستي يعني اسلام تي آهيو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• قرآن مجيد الله جو اهڙو ڪلام آهي، جنهن جي حڪمت ۽ مضبوطي تي خود الله تعاليٰ قسم کڻي ان جي عظمت ۽ بلنديءَ کي ظاهر ڪيو آهي.
• قرآن جي آيتون محڪم ۽ مضبوط آهن، ان ۾ ڪو به تضاد ۽ اختلاف ناهي، اهو هر قسم جي باطل کان محفوظ آهي.
• قرآن تي ايمان آڻڻ ۽ ان جي حڪمن تي عمل ڪرڻ هر مسلمان لاءِ لازمي آهي، ڇاڪاڻ ته اهو ئي سڌو ۽ سچو رستو آهي.
• قرآن مجيد جي حڪمت ۽ محڪم هجڻ تي غور ڪرڻ انسان جي ايمان ۾ اضافو ڪري ٿو ۽ ان کي اسلام جي سچائيءَ جو يقين ڏياري ٿو.
• هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته قرآن سان محبت ڪجي، ان کي پڙهجي، سمجهجي ۽ ان تي عمل ڪجي، ته جيئن دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي حاصل ٿئي.