Sura Al-Hadżdż — Werset 25

Znaczenie wybranych słów:

• Al-ʿĀkif – osoba przebywająca na stałe, mieszkająca w pobliżu Meczetu Świętego.
• Al-Bādī – osoba przybywająca z daleka, spoza Mekki, np. z pustyni lub innych regionów.
• Ilḥād – zbaczanie od prawdy, skłanianie się ku fałszowi; w tym kontekście oznacza świadome popełnianie czynów zabronionych, w tym bałwochwalstwo i grzechy.
• Bi-Ẓulm – z niesprawiedliwością, umyślnie i z naruszeniem prawa Bożego.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset odnosi się do tych, którzy odrzucili wiarę w Boga i zaprzeczyli prawdzie, którą przyniósł Prorok Muhammad (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo). Nie poprzestali oni jednak na własnym niewierze – aktywnie odwodzili innych ludzi od drogi Boga, czyli od islamu, oraz od Meczetu Świętego (Al-Masdżid al-Haram) w Mekce. Czynili to, uniemożliwiając wiernym dotarcie do niego, jak miało to miejsce w roku Al-Hudajbijja, kiedy to uniemożliwili Prorokowi i jego towarzyszom wejście do Mekki w celu odbycia pielgrzymki.

Bóg przypomina, że Meczet Święty został ustanowiony jako miejsce kultu i kierunek modlitwy (kibla) dla wszystkich ludzi – zarówno dla tych, którzy mieszkają w jego pobliżu, jak i dla tych, którzy przybywają z daleka, z różnych zakątków ziemi. Wszyscy mają równe prawa do przebywania w nim i oddawania czci Bogu. Nikt nie ma prawa wykluczać innych ani ograniczać im dostępu do tego świętego miejsca.

Następnie werset ostrzega przed poważną konsekwencją: jeśli ktoś świadomie i niesprawiedliwie zbacza w tym miejscu od prawdy – popełniając grzech, bałwochwalstwo lub jakikolwiek czyn zabroniony – Bóg da mu odczuć bolesną karę. Jest to surowe ostrzeżenie, które podkreśla szczególną świętość tego miejsca i wielką odpowiedzialność każdego, kto się w nim znajduje.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Świętość Meczetu Świętego i jego szczególna pozycja – jest to miejsce wybrane przez Boga, które wymaga od wiernych najwyższego szacunku i czci. Powinno to wzbudzać w sercach muzułmanów miłość do tego miejsca i pragnienie odwiedzenia go.
2. Równość wszystkich ludzi wobec Boga – nikt nie ma przewagi nad innym w świętych miejscach; zarówno mieszkaniec Mekki, jak i przybysz z daleka są równi. To uczy pokory i braterstwa w islamie.
3. Zakaz agresji i niesprawiedliwości – islam zabrania nie tylko niewiary, ale także uniemożliwiania innym praktykowania religii. To przypomnienie o wolności wyznania i szacunku dla miejsc kultu.
4. Ostrzeżenie przed grzechem w miejscach świętych – świadomość, że Bóg widzi i karze czyny popełniane nawet w ukryciu, powinna skłaniać człowieka do unikania grzechów wszędzie, a zwłaszcza w miejscach szczególnie umiłowanych przez Boga.
5. Zachęta do refleksji nad własnym postępowaniem – werset ten skłania do zadania sobie pytania: czy nie utrudniam innym drogi do Boga? Czy nie odwracam ludzi od prawdy? A może jestem tym, który przybliża innych do islamu i pomaga im w dobrych uczynkach?