Аль-Худжурат · 14/18
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Худжурат
۞ قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ وَإِن تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝١٤
Qaalatil-A `raabu aamannaa qul lam tu`minoo wa laakin qoolooo aslamnaa wa lamma yadkhulil eemaanu fee quloobikum wa in tutee`ul laaha wa Rasoolahoo laa yalitkum min a`maalikum shai`aa; innal laaha Ghafoorur Raheem
📖 Ба Тоҷикӣ
Аъроби бодиянишин гуфтанд: «Имон овардем!» Бигӯ: «Имон наёва. рдаед. Бигӯед, ки таслим шудаем ва ҳанӯз имон дар дилҳоятон дохил нашудааст. Ва агар Худову паёмбарашро итоъат кунед, аз савоби амалҳои шумо кам карда намешавад, зеро Худо бахшояндаву меҳрубон аст».

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят шарҳ талаб мекунанд:

— Аъроб: мардуми бодиянишин, яъне арабҳои саҳроӣ, ки дар шаҳрҳо зиндагӣ намекарданд.

— Асламно: таслим шудем, итоат кардем, гардан ниҳодем.

— Ламма: ҳанӯз, то ҳол.

— Ялиткум: аз шумо кам намекунад, нуқсон намерасонад.

— Фарот: гуноҳҳое, ки аз банда содир шудаанд.

  1. Тафсири оят:

Худованд дар ин ояти карима хабар медиҳад, ки гурӯҳе аз бодиянишинон назди Паёмбар (с) омаданд ва ба забон даъво карданд, ки мо ба Худо ва Расулаш имон овардем. Худованд ба Паёмбараш (с) мефармояд, ки ба онҳо бигӯ: шумо ҳанӯз ба маънои пурраи имон нарасидаед ва имон дар дилҳои шумо ворид нашудааст. Бояд нагӯед «имон овардем», балки бигӯед «таслим шудем ва итоат кардем», зеро имон чизест, ки дар дил ҷой мегирад ва бо амал тасдиқ мешавад. Онҳо аз рӯи зоҳир ба ислом дохил шуда буданд, то ҷони худ ва молҳояшонро аз хатар эмин нигоҳ доранд, аммо ҳақиқати имон ҳанӯз ба қалбҳояшон нарасида буд. Баъд Худованд мефармояд, ки агар онҳо Худо ва Расулашро бо ихлос ва ростӣ итоат кунанд, Худованд аз савоби аъмолашон ҳеҷ чизро кам намекунад ва подоши онҳоро пурра медиҳад. Пас, роҳи ворид шудан ба имон ва ба даст овардани савоби комил он аст, ки инсон бо дили худ таслим шавад ва амалҳои солеҳ анҷом диҳад. Дар охир Худованд худро бо сифатҳои Ғафур ва Раҳим тавсиф мекунад, яъне Ӯ гуноҳҳои бандагони тавбакунандаро меомурзад ва ба онҳо меҳрубон аст.

  1. Фоидаҳои ин оят:

— Имон чизест, ки дар дил ҷой мегирад, на танҳо сухани забонӣ; аз ин рӯ, инсон бояд дили худро бо имон ва ихлос биёрояд.

— Ислом давра ба давра ва қадам ба қадам дар дили инсон қавӣ мешавад; касе ки ҳанӯз имон дар дилаш ворид нашудааст, бояд аз роҳи итоат ва амали солеҳ ба он бирасад.

— Худованд амали бандагони худро зоеъ намекунад ва агар касе бо ихлос итоат кунад, савоби ӯро кам намекунад.

— Дар ин оят ташвиқест барои ҳамаи мусулмонон, ки на танҳо ба забон, балки бо дил ва амал ба ислом пайравӣ кунанд ва аз нифоқ ва даъвоҳои беасос дурӣ ҷӯянд.

— Худованд Ғафуру Раҳим аст; ҳар касе ки хато карда бошад, метавонад тавба кунад ва ба Ӯ рӯй оварад, то мағфират ва раҳмати Ӯро ба даст орад.



📜 Оят 12-16 — Сураи Аль-Худжурат

12يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ
Эй касоне, ки имон овардаед, аз бисёре аз гумонҳо бипарҳезед. Зеро баъзе аз гумонҳо дар ҳадди гуноҳ аст. Ва дар корҳои пинҳонии якдигар ҷосусӣ макунед. Ва аз якдигар ғайбат макунед. Оё ҳеҷ як аз шумо дӯст дорад, ки гӯшти бародари мурдаи худро бихӯрад? Пас онро нохуш хоҳед дошт. Ва аз Худо битарсед, зеро Худо тавбапазиру меҳрубон аст!
13يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
Эй мардум, мо шуморо аз як марду як зан биёфаридем. Ва шуморо ҷамоъатҳо ва қабилаҳо кардем, то якдигарро бишиносед. Албатта гиромитарини шумо назди Худо парҳезгортарини шумост. Худо донову кордон аст!
14۞ قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ وَإِن تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
Аъроби бодиянишин гуфтанд: «Имон овардем!» Бигӯ: «Имон наёва. рдаед. Бигӯед, ки таслим шудаем ва ҳанӯз имон дар дилҳоятон дохил нашудааст. Ва агар Худову паёмбарашро итоъат кунед, аз савоби амалҳои шумо кам карда намешавад, зеро Худо бахшояндаву меҳрубон аст».
15إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
Мӯьминон касоне ҳастанд, ки ба Худову паёмбари Ӯ имон овардаанд ва дигар шак накардаанд ва бо молу ҷони худ дар роҳи Худо ҷиҳод кардаанд. Инҳо ростгӯёнанд.
16قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
Бигӯ: «Оё мехоҳед Худоро аз диндории худ огоҳ кунед? Ҳол он ки Худо аз ҳар чӣ дар осмонҳову ҳар чӣ дар замин аст, огоҳ аст ва Ӯ ба ҳар чизе олим аст!»
Аль-ХуджуратФеҳристи Қуръон
18Оят
MedinanRevelation
14Оят

Тарҷума — Аль-Худжурат 14

Сураи Аль-Худжурат Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аъроби бодиянишин гуфтанд: «Имон овардем!» Бигӯ: «Имон наёва. рдаед. Бигӯед,…

Сураи Оят 14/18 — Сураи Аль-Худжурат الحجرات (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Худжурат Гӯш кун, Сураи Аль-Худжурат Тарҷума, Сураи Аль-Худжурат mp3, Сураи Аль-Худжурат pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers