Surat Al-Waqi'ah — Ayat 32

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَفَاكِهَةٍ (wa fākihatin): woh-wohan, yaiku panganan kang énak lan nyegerake kanggo dhahar.
• كَثِيرَةٍ (katsīratin): akèh banget, ora bisa dietung cacahé.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake bab ganjaran kanggo para ahli swarga, yaiku wong-wong kang ana ing sisih tengen (ashhabul yamin). Sawisé nyebutake panggonan kang endah kaya wit sidr kang ora ana eriné, gedhang kang tumpuk-tumpuk, ayom kang tetep ora ilang, lan banyu kang mili ora kendhat, Allah banjur nyebutake manawa ing kana uga ana woh-wohan kang akèh banget.

Woh-wohan iki ora mung akèh cacahé, nanging uga manéka warna jinisé. Ora ana watesan lan ora ana kang bisa ngalangi para ahli swarga kanggo ngrasakake. Saben-saben dipethuk, mesthi ana waé woh kang seger lan énak. Iki minangka gambaran kabungahan lan kamulyan kang ora ana pungkasane, minangka piwales marang wong-wong kang wis taat marang Allah nalika ing donya.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhene katresnané Allah marang para hamba-Né kang setya. Allah ora mung menehi papan panggonan kang becik, nanging uga nyawisake panganan kang énak lan akèh tanpa wates.
• Kabeh kenikmatan ing swarga iku langgeng lan ora ana kurangé, béda karo kenikmatan ing donya kang mesthi ana pungkasane.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan semangat kanggo nindakake kabecikan, amarga saben kabecikan kang ditindakake kanthi ikhlas bakal diganjar kanthi ganjaran kang luar biasa.
• Kanthi nggambarake swarga kang kebak kenikmatan, ayat iki ngajak manungsa supaya luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga loro iki minangka dalan kanggo nggayuh kabegjan kang sejati lan langgeng.