Surah Al-Hadid — Talata 20

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• La'ib (لَعِبٌ): Laro o paglilibang na walang saysay.
• Lahw (لَهْوٌ): Aliwan na nakakaabala sa puso mula sa katotohanan.
• Zinah (زِينَةٌ): Pagpapaganda at pag-aayos ng anyo.
• Tafakhur (تَفَاخُرٌ): Pagyayabang sa isa't isa.
• Takathur (تَكَاثُرٌ): Pagmamalaki sa dami ng kayamanan at mga anak.
• Ghayth (غَيْثٍ): Ulan na nagbibigay-buhay sa lupa.
• Kuffar (الْكُفَّار): Dito ang ibig sabihin ay ang mga magsasaka (zurra'), dahil tinatakpan nila ang mga buto sa lupa.
• Yahij (يَهِيجُ): Natutuyo at nalalanta.
• Hutam (حُطَامًا): Mga pira-pirasong tuyot at durog na bagay.
• Matā' al-ghurūr (مَتَاعُ الْغُرُورِ): Panandaliang pagtatamasa na dumadalangin sa tao at niloloko siya.

Interpretasyon ng Talata:

O mga tao, alamin ninyo nang may katiyakan na ang buhay sa mundong ito—sa kabila ng lahat ng kinang at kariktan nito—ay walang iba kundi isang laro na pinaglilibangan ng mga katawan, at isang aliwan na sumasakop sa mga puso, at isang palamuti na ipinagmamalaki ninyo sa harap ng isa't isa, at isang pagyayabang sa mga kayamanan at pagdami ng mga anak. Ang kalagayan nito sa bilis ng paglaho at kawalang-katiyakan ay katulad ng isang malakas na ulan na nagpatubo ng mga halaman na humanga sa mga magsasaka. Ngunit sa lalong madaling panahon, ang halamang ito ay natutuyo, kaya't makikita mo itong naninilaw pagkatapos ng luntiang kulay nito, pagkatapos ito'y nagiging mga tuyot at durog na pira-piraso na winawalis ng hangin. Ganyan ang mundo: isang panandaliang kagandahan na sinusundan ng pagkawasak.

At sa Kabilang Buhay, may dalawang magkaibang kahihinatnan: isang matinding parusa para sa mga tumanggi sa katotohanan at sumunod sa kanilang mga pagnanasa, at isang kapatawaran mula sa Allah at Kanyang kasiyahan para sa mga mananampalatayang gumawa ng mabubuting gawa. Kaya't ang buhay sa mundong ito, para sa sinumang nagbigay dito ng higit na halaga kaysa sa Kabilang Buhay at nakalimot sa kanyang tunay na destinasyon, ay walang iba kundi isang mapanlinlang na pagtatamasa—isang pansamantalang kasiyahan na naglalaho at nag-iiwan ng walang kabuluhan, habang ang tunay at walang hanggang gantimpala ay nasa Kabilang Buhay.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang mundong ito ay hindi ang tunay na tahanan ng tao; ito ay isang pansamantalang yugto na puno ng mga pagsubok at pansamantalang kasiyahan. Ang sinumang nakauunawa nito ay hindi magpapadaig sa mga kinang nito.
2. Ang paghahambing ng mundo sa isang halaman na sumisibol, nagiging luntian, pagkatapos ay naninilaw at nagiging durog ay isang kahanga-hangang larawan na nagpapakita ng bilis ng pagtatapos ng lahat ng bagay sa mundong ito, na nagtutulak sa atin na huwag masyadong magtiwala dito.
3. Ang pag-alaala sa Kabilang Buhay at sa dalawang kahihinatnan nito—parusa o kapatawaran at kasiyahan ng Allah—ay nag-uudyok sa atin na piliin ang landas ng pananampalataya at mabubuting gawa, at ilayo ang ating sarili sa mga tukso ng mundo.
4. Ang tunay na karunungan ay ang paggamit sa mundong ito bilang isang tulay patungo sa Kabilang Buhay, hindi bilang isang wakas sa sarili nito. Ang sinumang gumawa nito ay makakamit ang kasiyahan ng Allah at Kanyang kapatawaran, na siyang pinakamalaking tagumpay.