Anzala minas samaaa`i maaa`an fasaalat awdiyatum biqadarihaa fahtamalas sailu zabadar raabiyaa; wa mimmmaa yooqidoona `alaihi fin naarib tighaaa`a bilyatin aw mataa`in zabadum misluh; kazaalika yadribul laahul haqqa wal baatil; fa ammaz zabadu fa yazhabu jufaaa`aa; wa ammaa maa yanfa`un naasa fa yamkusu fil ard; kazaalika yadribul laahul amsaal
📖 Përkthim (Në Shqip)
📖 Në Shqip
Ai lëshon shiun nga qielli, andaj rrjedhin lumenjtë me masë (të caktuar), dhe vala i bartë mbeturinat mbi sipërfaqe të ujit. Edhe atë që e shkrijnë njerëzit në zjarr, me qëllim që të përfitojnë stoli ose vegla, është mbeturinë (e pavlefshme), si ajo (në sipërfaqe të ujit). Kështu, Perëndia, jep shembullin e së vërtetës dhe të pavërtetës: Mbeturinat hudhën, e ajo që u shërben njerëzve mbetet në tokë. Kështu, Perëndia u shpjegon shembujt.
🌐 Additional reference in Türkçe
🌐 Türkçe
Allah gökten su indirir, dereler onunla dolar taşar. Sel, üste çıkan köpüğü alır götürür. Süslenmek veya faydalanmak için ateşte erittiklerinizin üzerinde de buna benzer bir köpük vardır. Allah, hak ve batıl için şöyle misal verir: Köpük uçup gider, insanlara fayda veren ise yerde kalır. Allah bunun gibi daha nice misaller verir.
Zebed (zabed): shkuma që ngrihet mbi sipërfaqen e ujit ose metalit të shkrirë.
Rabian: i ngritur lart, i fryrë dhe i ngjeshur mbi sipërfaqe.
Jufa'an: e hedhur tutje, e kotë, që largohet pa lënë gjurmë.
Hilje: stoli, zbukurim (si ari dhe argjendi).
Meta': sende të dobishme që përdoren nga njerëzit (si bakri, hekuri etj.).
Tefsiri i Ajetit:
Allahu i Lartësuar ka zbritur shiun nga qielli, dhe luginat e tokës, sipas madhësisë së tyre – të vogla e të mëdha – u mbushën me ujë dhe filluan të rrjedhin. Rrjedha e ujit (selia) mori me vete shkumë mbi sipërfaqen e tij, e cila ngrihej lart dhe dukej e fryrë, por nuk kishte asnjë dobi. Po ashtu, kur njerëzit shkrijnë metale në zjarr – qoftë për të bërë stoli si ari dhe argjendi, qoftë për sende të dobishme si bakri – nga shkrirja del një llum (skorje) që ngrihet mbi sipërfaqe, i ngjashëm me shkumën e ujit. Kështu, Allahu i Lartësuar jep shembullin e së vërtetës (hak) dhe të gënjeshtrës (batil): e vërteta është si uji i pastër dhe si metali i kulluar që mbetet në tokë dhe i sjell dobi njerëzve, ndërsa gënjeshtra është si shkuma dhe llumi që hidhet tutje dhe zhduket, pa lënë asnjë gjurmë. Për këtë arsye, Allahu i Lartësuar i sqaron njerëzve shembujt, që ata ta dallojnë të vërtetën nga gënjeshtra dhe udhëzimin nga humbja.
Përfitimet nga Ajeti:
E vërteta qëndron, gënjeshtra zhduket: Ky ajet na mëson se e vërteta, edhe nëse vonohet, mbetet e qëndrueshme dhe i sjell dobi njerëzimit, ndërsa gënjeshtra, sado e madhe të duket, është e destinuar të zhduket si shkuma mbi ujë.
Durimi me të vërtetën: Ashtu si uji i pastër mbetet në tokë dhe ushqen bimët, edhe e vërteta ka nevojë për kohë që të japë fryte. Prandaj, besimtari duhet të jetë i durueshëm dhe i palëkundur në ndjekjen e së vërtetës.
Shembujt konkretë të Kuranit: Allahu përdor shembuj nga jeta e përditshme – si shiu, luginat dhe shkrirja e metaleve – për t'i bërë të kuptueshme të vërtetat shpirtërore. Kjo tregon se Islami është fe e lehtë dhe e afërt me natyrën njerëzore.
Pastërtia e zemrës: Ashtu si metali i kulluar pastrohet nga llumi në zjarr, edhe zemra e besimtarit pastrohet nga mëkatet dhe dyshimet përmes sprovave dhe durimit.
Vlera e dobisë për njerëzit: Ajo që mbetet dhe i sjell dobi njerëzve është ajo që ka vlerë të vërtetë. Prandaj, muslimani duhet të përpiqet të jetë i dobishëm për shoqërinë, ashtu si uji dhe metalet e pastra që shërbejnë për të mirën e njerëzve.
Ai lëshon shiun nga qielli, andaj rrjedhin lumenjtë me masë (të caktuar), dhe vala i bartë mbeturinat mbi sipërfaqe të ujit. Edhe atë që e shkrijnë njerëzit në zjarr, me qëllim që të përfitojnë stoli ose vegla, është mbeturinë (e pavlefshme), si ajo (në sipërfaqe të ujit). Kështu, Perëndia, jep shembullin e së vërtetës dhe të pavërtetës: Mbeturinat hudhën, e ajo që u shërben njerëzve mbetet në tokë. Kështu, Perëndia u shpjegon shembujt.
Perëndisë i bëjnë sexhde të gjithë ata që gjenden në qiej dhe në Tokë, dashtë e padashtë, si dhe hijet e tyre (bëjnë sexhde), në mëngjes dhe në mbrëmje.
Thuaj: “Kush është Zoti i qiellërave dhe i Tokës?” – dhe përgjigju: “Perëndia!” Thuaj: “A mos vallë, i merrni ju, përveç Tij, për miq, ata që vetes nuk mund t’i sjellin as dobi as dëm?” Thuaj: A janë të njëjtë i verbëti dhe ai që sheh, ose, a janë të njëjtë errësirat dhe drita, ose, mos vallë, ata që i kanë bërë shok Perëndisë, a kanë krijuar siç ka krijuar Ai, e që t’ju bëhen krijesat e ngjashme atyre?” Thuaj: “Perëndia, është krijues i çdo gjëje dhe Ai është i Vetmi dhe Triumfues”.
Ai lëshon shiun nga qielli, andaj rrjedhin lumenjtë me masë (të caktuar), dhe vala i bartë mbeturinat mbi sipërfaqe të ujit. Edhe atë që e shkrijnë njerëzit në zjarr, me qëllim që të përfitojnë stoli ose vegla, është mbeturinë (e pavlefshme), si ajo (në sipërfaqe të ujit). Kështu, Perëndia, jep shembullin e së vërtetës dhe të pavërtetës: Mbeturinat hudhën, e ajo që u shërben njerëzve mbetet në tokë. Kështu, Perëndia u shpjegon shembujt.
Për ata që i gjegjen Zotit të tyre, i gjen e mira e madhe, e ata që nuk i gjegjen Atij – sikur të ishte e tyre e gjithë ç’ka në Tokë, dhe edhe aq (më tepër), ata do ta sakrifikonin atë (për të shpëtuar). Të atillëve, u është përgatitur llogari e rëndë; e strehimi i tyre është xhehennemi. E, sa shtrat i shëmtuar që është ai!
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.
