Сураи Аль-Бакара Оят 143 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оре чуни наст, ки шуморо беҳтарини умматҳо гардонидем, то бар…

Аль-Бакара · 143/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ ۚ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ ۗ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ ۝١٤٣

🔤 Transliteration

Wa kazaalika ja`alnaakum ummatanw wasatal litakoonoo shuhadaaa`a `alan naasi wa yakoonar Rasoolu `alaikum shaheedaa; wa maa ja`alnal qiblatal latee kunta `alaihaaa illaa lina`lama mai yattabi`ur Rasoola mimmai yanqalibu `alaa `aqibayh; wa in kaanat lakabeeratan illaa `alal lazeena hadal laah; wa maa kaanal laahu liyudee`a eemaanakum; innal laaha binnaasi la Ra`oofur Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оре чуни наст, ки шуморо беҳтарини умматҳо гардонидем, то бар мардумон гувоҳ бошед ва паёмбар бар шумо гувоҳ бошад. Ва он қиблаеро, ки рӯ ба рӯи он меистодӣ, дигаргун накардем, ҷуз ба он сабаб, ки ононро, ки аз паёмбар пайравӣ мекунанд, аз онон, ки пайравӣ намекунанд, бозшиносем. Ҳарчанд, ки ин амр бар ғайри ҳидоятёфтагон душвор менамуд. Худо имони шуморо табоҳ намекунад. Ӯ бар мардумон меҳрубон ва бахшоянда аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

أُمَّةً وَسَطًا: уммати миёнарав — яъне беҳтарин ва одил, ки дар ҳақиқат ва адолат миёнарав аст, на ифротгаро ва на бепарво.
شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ: гувоҳон бар мардум — яъне дар рӯзи қиёмат гувоҳӣ медиҳед, ки паёмбарон паёмҳои Худоро ба умматҳои худ расонидаанд.
يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ: бар пошнаи худ бармегардад — яъне аз дин ба қафо мегардад ва муртад мешавад.
لَكَبِيرَةً: ба таври ҳақиқат вазнин ва сахт аст.
لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ: то имон (намоз)-и шуморо зоеъ кунад — дар ин ҷо «имон» ба маънои намозест, ки ба сӯи Байтулмуқаддас хонда будед.
لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ: ба таври ҳақиқат Меҳрубон ва Раҳим аст — Раъфат шиддатноктарини раҳмат аст.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол мефармояд, ки ҳамон тавре ки Иброҳим ва зуррияти ӯро баргузидем, шуморо низ — эй мӯъминон — уммати беҳтарин ва одил қарор додем, то дар рӯзи қиёмат бар мардум гувоҳ бошед, ки паёмбарони Худо паёмҳои Ӯро ба умматҳои худ расонидаанд, ва Расули Худо (с) низ бар шумо гувоҳ бошад, ки паёми Парвардигорашро ба шумо расонидааст.

Сипас Худованд мефармояд: Мо қиблаи пешинаро, ки ту — эй Паёмбар — ба сӯи он рӯ меовардӣ (яъне Байтулмуқаддас), танҳо барои он қарор додем, то равшан гардад, ки кӣ аз Расул пайравӣ мекунад ва ба он чи Ӯ овардааст, ризо медиҳад, ва кӣ аз дин ба қафо мегардад ва муртад мешавад. Ин тағйири қибла барои мардум кори вазнин ва сахт буд, магар барои касоне, ки Худо онҳоро ба роҳи рост ҳидоят кардааст ва дилҳошонро ба имон ва тақво мунаввар сохтааст.

Ва Худованд имон ва намозҳои шуморо, ки пеш аз тағйири қибла ба сӯи Байтулмуқаддас хонда будед, зоеъ намекунад ва савоби онҳоро барбод намедиҳад. Ҳамоно Худо нисбат ба мардум Меҳрубон ва Раҳим аст — ба онҳо осонӣ медиҳад ва амалҳои некӯашонро беподош намегузорад.

Фоидаҳои ин оят:

Уммати исломӣ уммати беҳтарин ва одил аст: Худованд моро баргузидааст, то дар ҳақиқат ва адолат намунаи олӣ бошем ва дар рӯзи қиёмат бар умматҳои дигар гувоҳӣ диҳем. Ин шарафи бузург моро водор мекунад, ки ба ин мартаба сазовор бошем.
Пайравӣ аз Расули Худо (с) меъёри имон аст: Тағйири қибла озмоише буд, ки нишон диҳад, кӣ воқеан ба Паёмбар итоат мекунад ва кӣ аз дин ба қафо мегардад. Ин дарс аст барои мо, ки дар ҳамаи корҳо ба суннати Паёмбар (с) пайравӣ кунем ва ба амрҳои Худо таслим бошем.
Худо амалҳои некӯи бандагонашро зоеъ намекунад: Намозҳое, ки пеш аз тағйири қибла хонда шуда буданд, беподош намонданд. Ин нишон медиҳад, ки Худованд ҳеҷ амали некӯро бесавоб намегузорад ва ин ба мо умед мебахшад, ки ҳар кори некӯе, ки барои Худо анҷом диҳем, ҳатман подош хоҳад дошт.
Меҳрубонӣ ва раҳмати Худо нисбат ба бандагонаш бузург аст: Худованд ба мо осонӣ медиҳад ва таклифҳои вазнинро бар мо намегузорад, магар ба андозаи тоқатамон. Ин моро ба сӯи дӯст доштани Худо ва дини Ӯ ҷалб мекунад.
Ҳидоят аз ҷониби Худост: Онҳое, ки дар озмоиши тағйири қибла устувор монданд, касоне буданд, ки Худо онҳоро ҳидоят карда буд. Ин ба мо меомӯзад, ки ҳамеша аз Худо ҳидоят бихоҳем ва ба Ӯ таваккал кунем, то дар ҳамаи озмоишҳо устувор бимонем.

📜 Оят 141-145 — Сураи Аль-Бакара

141تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Онон умматҳое будаанд, ки акнун даргузаштаанд. Он чӣ онҳо карданд, азони онҳост ва он чӣ шумо мекунед, азони шумост ва шуморо аз аъмоли онҳо намепурсанд.

142۞ سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلَّاهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا ۚ قُل لِّلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ ۚ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

Аз мардум онон, ки камхираданд, хоҳанд гуфт: «Чӣ чиз онҳоро аз қиблае, ки рӯ ба рӯи он меистоданд, баргардонид?» Бигӯ: «Машриқу Мағриб азони Худост ва Худо ҳар касро, ки бихоҳад, ба роҳи рост ҳидоят мекунад!».

143وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ ۚ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ ۗ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ

144قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ ۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا ۚ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ

Нигаристанатро ба атрофи осмон мебинем, Туро ба сӯи қиблае, ки меписандӣ, мегардонем. Пас рӯй ба ҷониби Масҷидулҳаром кун. Ва ҳар ҷо, ки бошед, рӯй ба он ҷониб кунед. Аҳли китоб медонанд, ки ин дигаргунӣ ба ҳақ ва аз ҷониби Парвардигорашон будааст. Ва Худо аз он чӣ мекунед, ғофил нест!

145وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَّا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَا أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ ۚ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ إِنَّكَ إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ

Барои аҳли китоб ҳар бурҳону нишонае, ки биёвари, аз қиблаи ту пайравӣ нахоҳанд кард ва ту низ аз қиблаи онҳо пайравӣ намекунӣ ва онҳо ҳам худ пайравӣ қиблаи якдигар нахоҳанд буд. Ҳар гоҳ пас аз огоҳӣ паи хоҳишҳои эшон биравӣ, аз ситамкорон хоҳӣ буд.

← Оят 142 📖 Аль-Бакара Оят 144 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

143Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 143

Сураи Аль-Бакара Оят 143 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оре чуни наст, ки шуморо беҳтарини умматҳо гардонидем, то бар…

Сураи Оят 143/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 141–145. Ба Тоҷикӣ: Русский.