Аль-Бакара · 229/286
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара
الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَن يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ۝٢٢٩
Attalaaqu marrataani fa imsaakum bima`roofin aw tasreehum bi ihsaan; wa laa yahillu lakum an taakhuzoo mimmaaa aataitumoohunna shai`an illaaa ai yakhaafaaa alla yuqeemaa hudoodallahi fa in khiftum allaa yuqeemaa budoodal laahi falaa junaaha `Alaihimaa feemaf tadat bihee tilka hudoodul laahi falaa ta`tadoohaa; wa mai yata`adda hudoodal laahi fa ulaaa`ika humuzzaa limoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Ин талоқ ду бор аст ва аз он пас ё ба некӯ тарзе нигаҳ доштани ӯст ё ба некӯ тарзе раҳо сохтанаш. Ва ҳалол нест, ки аз он чӣ ба занон додаед, чизе бозситонед, магар он ки бидонанд, ки ҳудуди Худоро риоят намекунанд. Аммо ҳар гоҳ донистед, ки он ду ҳудуди Худоро риоят намекунанд, агар зан худро аз шӯй бозхарад, гуноҳе бар он ду нест. Инҳо ҳудуди Худо аст. Аз он таҷовуз макунед, ки ситамкорон аз ҳудуди Худо таҷовуз мекунанд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • الطَّلَاقُ: талоқ, яъне ҷудо шудани зану шавҳар.
  • مَرَّتَانِ: ду бор.
  • فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ: нигоҳ доштан бо некӯӣ ва риояи ҳуқуқ.
  • تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ: озод кардан бо некӯӣ ва хушрафторӣ.
  • يَحِلُّ: ҳалол аст, равост.
  • آتَيْتُمُوهُنَّ: чизе, ки ба онҳо додаед (масалан, маҳр).
  • يَخَافَا: битарсанд, хавотир шаванд.
  • حُدُودَ اللَّهِ: ҳудудҳо ва аҳкоми Худо.
  • جُنَاحَ: гуноҳ, тангӣ.
  • افْتَدَتْ: худро бо мол бозхарид (хилъ).
  • تَعْتَدُوهَا: аз онҳо таҷовуз кунед.
  • الظَّالِمُونَ: ситамгарон, золимон.
  1. Тафсири оят:

Талоқе, ки баъд аз он мард ҳаққи баргардонидани занро дорад, ду бор аст. Яъне мард метавонад занро як бор талоқ диҳад, баъд баргардонад, боз талоқ диҳад ва боз баргардонад. Баъд аз ин ду талоқ, ё бояд занро бо некӯӣ ва риояи ҳуқуқи ӯ дар никоҳи худ нигоҳ дорад, ё бо хушрафторӣ ва адои ҳуқуқаш озод кунад ва бадномӣ накунад.

Ба шумо — эй шавҳарон — ҳалол нест, ки аз он чи ба занон додаед (масалан, маҳр), чизе бигиред, магар он ки зану шавҳар битарсанд, ки ҳудудҳои Худоро риоя карда наметавонанд. Агар онҳо аз норизоии зан аз ахлоқ ё симои шавҳар битарсанд, ки ҳуқуқи ҳамдигарро адо карда наметавонанд, пас ин масъаларо ба хешовандон ё одамони боэътимод пешниҳод кунанд. Агар онҳо низ битарсанд, ки зану шавҳар ҳудудҳои Худоро риоя намекунанд, пас гуноҳе бар онҳо нест, ки зан барои ҷудо шудан молеро ба шавҳар бидиҳад (хилъ кунад).

Ин аҳком ҳудудҳои Худо ҳастанд, ки ҳалолро аз ҳаром ҷудо мекунанд. Пас аз онҳо таҷовуз накунед. Ҳар кас аз ҳудудҳои Худо таҷовуз кунад, пас онҳо ҳамон ситамгарон ба худи худ ҳастанд, ки худро ба ғазаби Худо ва азоб гирифтор мекунанд.

  1. Фоидаҳои оят:
  • Ислом дар масъалаи талоқ роҳи миёна ва одилонаро нишон медиҳад, то зану шавҳар аз зиён ва ситам эмин бошанд.
  • Нигоҳ доштани зан бояд бо некӯӣ ва риояи ҳуқуқ бошад, на бо зӯроварӣ ва озор.
  • Озод кардани зан низ бояд бо хушрафторӣ ва адои ҳуқуқ сурат гирад, на бо бадномӣ ва таҳқир.
  • Гирифтани мол аз зан бе сабаби шаръӣ ҳаром аст; ин адолат ва эҳтироми ҳуқуқи занро нишон медиҳад.
  • Дар сурати ихтилофи шадид ва натавонистани риояи ҳудудҳои Худо, роҳи хилъ (ҷудо шудан бо розигии тарафайн ва додани мол аз ҷониби зан) ҷоиз аст, ки ин осонӣ ва мусолиҳа дар ислом аст.
  • Ҳудудҳои Худо бояд эҳтиром шаванд ва ҳар кас аз онҳо таҷовуз кунад, ба худи худ зулм мекунад.
  • Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат, раҳмат ва ҳифзи ҳуқуқи ҳама аст ва барои ҳалли мушкилоти оилавӣ роҳҳои оқилона пешниҳод мекунад.


📜 Оят 227-231 — Сураи Аль-Бакара

227وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Ва агар азми талоқ карданд, Худованд шунаво ва доност!
228وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Бояд, ки занони талоқшуда то се бор пок шудан аз шавҳар кардан бозистанд. Ва агар ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд, раво нест, ки он чиро, ки Худо дар раҳми онон офаридааст, пинҳон доранд. Ва дар айёми агар шавҳаронашон қасди ислоҳ дошта бошанд, ба бозгардониданашон сазовортаранд. Ва барои занон ҳуқуқе шоиста аст, ҳамонанди вазифае, ки бар ӯҳдаи онҳост, вале мардонро бар занон мартабаест. Ва Худо пирӯзманду ҳаким аст!
229الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَن يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
Ин талоқ ду бор аст ва аз он пас ё ба некӯ тарзе нигаҳ доштани ӯст ё ба некӯ тарзе раҳо сохтанаш. Ва ҳалол нест, ки аз он чӣ ба занон додаед, чизе бозситонед, магар он ки бидонанд, ки ҳудуди Худоро риоят намекунанд. Аммо ҳар гоҳ донистед, ки он ду ҳудуди Худоро риоят намекунанд, агар зан худро аз шӯй бозхарад, гуноҳе бар он ду нест. Инҳо ҳудуди Худо аст. Аз он таҷовуз макунед, ки ситамкорон аз ҳудуди Худо таҷовуз мекунанд.
230فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
Пас агар боз занро талоқ, дод, дигар бар ӯ ҳалол нест, то он ки ба никоҳи марде дигар дарояд (ва бо он мард ҷимоъ кунад), ва ҳар гоҳ он мард занро талоқ диҳад, агар медонанд, ки ҳудуди Худоро риоят мекунанд руҷӯъашонро гуноҳе нест. Инҳо ҳудуди Худост, ки барои мардуме доно баён мекунад.
231وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوا ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
Ҳар гоҳ занонро талоқ додед ва мӯҳлаташон қариб омад ё ононро ба некӯ тарзе нигаҳ доред ё ба некӯ тарзе раҳо созед. Ва то бар онҳо зиён бирасонед, ё ситам бикунед, нигоҳашон мадоред. Ва ҳар кас, ки чунин кунад, ба худаш ситам карда аст. Ва оёти Худоро ба масхара магиред ва аз неъмате, ки Худо ба шумо додааст ва аз оёту ҳикмате, ки барои панди шумо фиристодааст, ёд кунед ва аз Худо битарсед ва бидонед, ки ӯ ба ҳама чиз огоҳ аст!
Аль-БакараФеҳристи Қуръон
286Оят
MedinanRevelation
229Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 229

Сураи Аль-Бакара Оят 229 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ин талоқ ду бор аст ва аз он пас ё…

Сураи Оят 229/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 227–231. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers