Сураи Аль-Бакара Оят 228 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бояд, ки занони талоқшуда то се бор пок шудан аз…

Аль-Бакара · 228/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ۝٢٢٨

🔤 Transliteration

Walmutallaqaatu yatarab basna bi anfusihinna salaasata qurooo`; wa laa yahillu lahunna ai yaktumna maa khalaqal laahu feee arhaaminhinna in kunna yu`minna billaahi wal yawmil aakhir; wa bu`oola tuhunna ahaqqu biraddihinna fee zaalika in araadooo islaahaa; wa lahunna mislul lazee `araihinna bilma`roof; wa lirrijjaali `alaihinna daraja; wallaahu `Azeezun Hakeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бояд, ки занони талоқшуда то се бор пок шудан аз шавҳар кардан бозистанд. Ва агар ба Худо ва рӯзи қиёмат имон доранд, раво нест, ки он чиро, ки Худо дар раҳми онон офаридааст, пинҳон доранд. Ва дар айёми агар шавҳаронашон қасди ислоҳ дошта бошанд, ба бозгардониданашон сазовортаранд. Ва барои занон ҳуқуқе шоиста аст, ҳамонанди вазифае, ки бар ӯҳдаи онҳост, вале мардонро бар занон мартабаест. Ва Худо пирӯзманду ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

المُطَلَّقَاتُ: занони талоқдодашуда.
يَتَرَبَّصْنَ: интизор мешаванд, яъне бояд интизор шаванд.
قُرُوءٍ: ҷамъи "қаръ" аст, ки маънои ҳайз (ҳайзбинӣ) ё покӣ аз ҳайзро дорад.
بُعُولَتُهُنَّ: шавҳарони онҳо.
أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ: ба баргардонидани онҳо (ба никоҳ) ҳаққтар мебошанд.
دَرَجَةٌ: мартаба, дараҷа.

Тафсири оят:

Заноне, ки талоқ дода шудаанд, бояд худашонро интизор доранд ва то гузаштани се ҳайз (ё се покӣ аз ҳайз) бо каси дигар издивоҷ накунанд. Ин муддат барои он аст, ки равшан шавад, оё дар батнашон ҳомила ҳаст ё не. Ҳаром аст барои онҳо, ки он чиро Худованд дар батнашон офаридааст — аз ҳомила ё ҳайз — пинҳон кунанд, агар ба Худо ва рӯзи охират имон дошта бошанд. Пинҳон кардани ҳомила ё ҳайз барои он аст, ки ҳуқуқи шавҳар аз байн равад, ва ин кори ношоиста аст барои зани муъмин.

Дар ин муддати идда, шавҳарони онҳо ҳаққтар мебошанд, ки онҳоро ба никоҳи худ баргардонанд, ба шарте ки мақсадашон ислоҳ ва оштӣ бошад, на зарар расонидан ва дароз кардани идда. Занон низ бар мардон ҳуқуқе доранд, монанди он ки мардон бар онҳо доранд, ва ин ҳуқуқҳо бояд ба таври шоиста ва одилона риоя шаванд. Ва мардонро бар занон дараҷае (мартабае) аст, ки аз ҷумлаи қиёмат (сардорӣ) дар хона ва ҳуқуқи талоқ мебошад. Ва Худованд тавонманд ва ҳаким аст, ҳама чизро дар ҷои худ мегузорад.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом ба масъалаҳои оила ва ҳуқуқу ӯҳдадориҳои зану шавҳар таваҷҷуҳи хоса дорад.
Идда барои ҳифзи насл ва равшан шудани ҳомилагӣ муқаррар шудааст, ки ин ҳикмати бузурги илоҳӣ аст.
Амонатдорӣ дар масъалаи ҳомила ва ҳайз нишонаи имон ба Худо ва рӯзи охират аст.
Ислом ба занон ҳуқуқ додааст, монанди ҳуқуқи мардон, ва ин адолати илоҳиро нишон медиҳад.
Оштӣ ва ислоҳ дар оила тарғиб карда шудааст, на ҷудоӣ ва зараррасонӣ.
Ҳамаи ин ҳукмҳо аз ҷониби Худованди тавонманд ва ҳаким буда, барои некӯаҳволии бандагонаш мебошанд.

Ин оят моро ба ахлоқи некӯ, адолат ва риояи ҳуқуқи якдигар даъват мекунад, ки ин ҳама ба зиндагии осоишта ва хушбахт дар оила ва ҷомеа мерасонад.

📜 Оят 226-230 — Сураи Аль-Бакара

226لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ ۖ فَإِن فَاءُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Барои касоне, ки савганд мехӯранд, ки бо занони хеш наёмезанд, ҷаҳор моҳ мӯҳлат аст. Пас агар боз оянд, Худо омурзанда ва меҳрубон аст.

227وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Ва агар азми талоқ карданд, Худованд шунаво ва доност!

228وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

229الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَن يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

Ин талоқ ду бор аст ва аз он пас ё ба некӯ тарзе нигаҳ доштани ӯст ё ба некӯ тарзе раҳо сохтанаш. Ва ҳалол нест, ки аз он чӣ ба занон додаед, чизе бозситонед, магар он ки бидонанд, ки ҳудуди Худоро риоят намекунанд. Аммо ҳар гоҳ донистед, ки он ду ҳудуди Худоро риоят намекунанд, агар зан худро аз шӯй бозхарад, гуноҳе бар он ду нест. Инҳо ҳудуди Худо аст. Аз он таҷовуз макунед, ки ситамкорон аз ҳудуди Худо таҷовуз мекунанд.

230فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

Пас агар боз занро талоқ, дод, дигар бар ӯ ҳалол нест, то он ки ба никоҳи марде дигар дарояд (ва бо он мард ҷимоъ кунад), ва ҳар гоҳ он мард занро талоқ диҳад, агар медонанд, ки ҳудуди Худоро риоят мекунанд руҷӯъашонро гуноҳе нест. Инҳо ҳудуди Худост, ки барои мардуме доно баён мекунад.

← Оят 227 📖 Аль-Бакара Оят 229 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

228Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 228

Сураи Аль-Бакара Оят 228 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бояд, ки занони талоқшуда то се бор пок шудан аз…

Сураи Оят 228/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 226–230. Ба Тоҷикӣ: Русский.