Surja En-Nur — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• JUNĀH: Mëkat, faj ose pengesë.
• GHAJRU MASKŪNEH: Shtëpi që nuk janë të banuara nga njerëz të caktuar, pra nuk janë vendbanim i përhershëm për dikë.
• MATĀ': Dobi, përfitim ose send që përdoret për nevoja të caktuara.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi rregullat e kërkimit të lejes për të hyrë në shtëpitë e të tjerëve, sqaron se nuk ka mëkat për besimtarët që të hyjnë pa leje në ato ndërtesa që nuk janë të banuara nga njerëz të caktuar, por janë të destinuara për përdorim të përgjithshëm, siç janë: bibliotekat, dyqanet në tregje, bujtinat për udhëtarët, hane (fjetina) dhe vende të ngjashme. Këto vende kanë dobi dhe nevojë për njerëzit që hyjnë në to, dhe kërkimi i lejes për çdo hyrje do të ishte barrë dhe vështirësi e panevojshme. Megjithatë, lejohet hyrja në to vetëm për qëllime të dobishme dhe të lejuara, jo për të bërë dëme apo për të shikuar gjëra të ndaluara. Në fund të ajetit, Allahu paralajmëron se Ai i di të gjitha gjendjet e robërve të Tij, si ato që i shfaqin haptazi ashtu edhe ato që i fshehin në zemrat e tyre, dhe nuk i shpëton asgjë nga dija e Tij, dhe Ai do t'i shpërblejë ata sipas veprave të tyre.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Lehtësimi dhe mëshira e Islamit ndaj njerëzve, duke i liruar nga barra e panevojshme në çështjet e përditshme, kur nuk ka nevojë për kërkime leje.
2. Nxitja për të ruajtur moralin dhe sjelljen e mirë edhe në vendet publike, duke mos i shfrytëzuar këto leje për qëllime të këqija.
3. Kujtesa se Allahu i sheh dhe i di të gjitha veprimet tona, të dukshme dhe të fshehta, gjë që e bën besimtarin të jetë i vetëdijshëm dhe i përgjegjshëm në çdo lëvizje dhe ndalesë.
4. Ky ajet tregon se lehtësimi në disa raste nuk do të thotë liri e plotë pa kufij, por çdo leje ka kushtet dhe kufijtë e saj, duke ruajtur kështu sigurinë dhe privatësinë e njerëzve.