Surja Ghafir — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

"Ḥā Mīm" (حم) — Janë shkronja të veçuara (huruf mukata'a) që gjenden në fillim të disa sureve të Kuranit. Ato nuk janë fjalë me kuptim të zakonshëm, por janë një mrekulli gjuhësore e Kuranit, të cilat Allahu i Lartësuar i ka përmendur për të tërhequr vëmendjen dhe për të treguar se Ky Libër është i përbërë nga shkronja të tilla, megjithatë askush nuk mund të sjellë të ngjashëm me të.

Tefsiri i ajetit:

Shkronjat "Ḥā Mīm" (حم) janë nga shkronjat e veçuara me të cilat fillojnë disa sure kuranore. Ato tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe sfidojnë arabët që ishin mjeshtër të gjuhës arabe, sepse Kurani është i përbërë nga këto shkronja që ata i njohin dhe i përdorin në fjalët e tyre të përditshme, por megjithatë ata nuk mundën të sjellin asnjë sure të ngjashme me të. Kuptimi i plotë i këtyre shkronjave i dihet vetëm Allahut të Lartësuar, dhe ato janë një shenjë se ky Kuran është i shpallur nga Allahu, jo fjalë njerëzish. Këto shkronja vijnë në fillim të sureve për të tërhequr vëmendjen e dëgjuesve dhe për t'i bërë ata të përqendrohen në atë që vjen pas tyre.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Shkronjat e veçuara në fillim të sureve tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe fuqinë e Allahut, sepse ato janë shkronja të njohura për të gjithë, por askush nuk mund të kompozojë fjalë si fjalët e Kuranit.
2. Këto shkronja na mësojnë se Kurani është Libër hyjnor i shpallur nga Allahu, dhe se ai është i mbrojtur nga çdo ndryshim dhe shtrembërim.
3. Ato na ftojnë të reflektojmë dhe të mendojmë thellë në Kuran, sepse çdo gjë në të ka urtësi dhe qëllim të madh.
4. Përmendja e këtyre shkronjave në fillim të sureve na kujton se Kurani është një sfidë e përjetshme për njerëzimin, dhe se ai do të mbetet i pathyeshëm deri në Ditën e Kijametit.