سورت واقعه — آیت 2

د معنايي کلمې:

• وَقْعَة: واقع کېدل، پرېوتل، راتلل (د قيامت پېښه).
• كَاذِبَة: دروغ، تکذيب، هېڅ ډول دروغ ګڼل.

د آيت تفسير:

کله چې قيامت راشي، د هغه د راتلو لپاره هېڅ ډول دروغ نه شته؛ يعنې دا چې د قيامت پېښه په بشپړ ډول رښتينې او حتمي ده، او هېڅ څوک نه شي کولای چې د هغې د راتلو خبره دروغ وګڼي. لکه څنګه چې په دنيا کې ځينو خلکو د قيامت خبره دروغ ګڼله، نو په هغه ورځ به دا څرګنده شي چې دا پېښه په بشپړ ډول رښتينې وه او هېڅ ډول شک او انکار په کې نشته. دا آيت د قيامت د حتمي والي او د هغې د راتلو د حقيقت بيان کوي، چې هېڅ څوک به ونه شي کولای چې د هغې په اړه دروغ ووايي يا يې انکار وکړي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې قيامت حتمي او رښتينی دی، نو بايد د هغې لپاره چمتو شو.
• په قيامت باندې ايمان زمونږ په زړونو کې د حساب ورکولو احساس پياوړی کوي، چې د نيکيو کولو ته يې هڅوو.
• دا چې قيامت به راشي، نو بايد له ګناهونو ځان وساتو او د الله تعالی د رضا لپاره هلې ځلې وکړو.
• د قيامت په اړه شک او انکار بې ګټې دی، ځکه چې دا پېښه به حتماً راشي او هر څوک به د خپلو کړنو سزا يا بدله ترلاسه کړي.