Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Ләйсә ливәкъгатиһәә кәзибәһ — Аның (кыямәтнең) вакыйгасы өчен ялганчы юк; ягъни ул вакыйганың булачагына шикләнүче, аны ялганга санаучы булмас.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көненең әһәмиятен һәм аның чынлыгын бәян итә. Кыямәт вакыйгасы булганда, ул килүенә беркем дә шикләнә алмас, аны инкяр итүче табылмас. Дөньяда кешеләр кыямәтнең булачагына шикләнеп, аны ялганга саныйлар иде. Ләкин ул көн килгәч, һәркем аның хак икәнен үз күзе белән күрер һәм инкяр итәргә бернинди мөмкинлек тә калмас. Бу вакыйга — Аллаһы Тәгаләнең кодрәте белән булачак хакыйкатьтер. Ул көндә Аллаһы Тәгалә үзенең дусларын оҗмахка күтәрер, дошманнарын утка төшерер. Кыямәтнең килүе — Аллаһының вәгъдәсе, һәм Аллаһының вәгъдәсе һичшиксез үтәлер.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көненең булачагы — хакыйкатьтер, һәм ул көн килгәндә һәркем моңа ышанырга мәҗбүр булыр. Шуңа күрә безгә бүгеннән үк әзерләнергә кирәк.
• Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәләре һәрвакыт чынга аша, аларга шикләнү — ахмаклык.
• Кыямәт көнендәге бүленеш — уҗмах һәм ут — безнең гамәлләребезгә бәйле, шуңа күрә изге гамәлләр кылырга ашыгырга кирәк.
• Бу аять мөэминнәргә үз Раббыларының кодрәтен һәм хикмәтен искә төшереп, иманнарын ныгыта.