Surat Al-Waqi'ah — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَيْسَ (laisa): ora ana, dudu.
• لِوَقْعَتِهَا (li waq'atihā): tumrap kelakone, yaiku kedadeyane dina Qiyamat.
• كَاذِبَةٌ (kādzibah): goroh, utawa wong kang ngapusi/nggorohake.

1. Tafsir ayat:

Dina Qiyamat iku mesthi kelakon, ora ana siji-sijia kang bisa ngapusi utawa nganggep goroh marang kedadeyane. Ing donya, akeh wong kang maido lan nganggep ora bakal ana dina Qiyamat, nanging nalika wis teka wektune, kabeh mau bakal nyata lan ora ana kang bisa mbantah. Kedadeyan iku nyata lan mesthi, dadi ora ana kang bisa ngucap yen iku goroh. Dina iku dadi dina kang ngedhunake para mungsuhe Allah menyang neraka, lan ngangkat para kekasihe Allah menyang swarga.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Nguatake iman yen dina Qiyamat iku mesthi kelakon, mula kita kudu tansah nyiapake awake dhewe kanthi amal saleh.
• Ngelingake yen kabeh pangapusing manungsa marang dina Qiyamat ora ana gunane, amarga kedadeyan iku wis mesthi lan ora bisa dibantah.
• Nuduhake kaadilan Allah, kang bakal ngedhunake wong-wong kang angkuh lan ngangkat wong-wong kang taqwa.
• Nggugah ati supaya ora maido marang janjine Allah, lan tansah percaya marang kabar kang wis kasebut ing Al-Qur'an.
• Ndadekake kita luwih semangat ngibadah lan nindakake kabecikan, amarga saben tumindak bakal dipertanggungjawabake ing dina iku.