Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои асосӣ:
- تَعَالَوْا: биёед, назд ман оед.
- أَتْلُ: бихонам, ба шумо хабар диҳам.
- حَرَّمَ: ҳаром кард, манъ кард.
- إِمْلَاقٍ: фақр, камбағалӣ, нодорӣ.
- الْفَوَاحِشَ: гуноҳҳои калон, зишту қабеҳ.
- مَا ظَهَرَ: он чи ошкор аст.
- مَا بَطَنَ: он чи пинҳон аст.
- وَصَّاكُم: ба шумо фармон дод, тавсия кард.
- تَعْقِلُونَ: ақл мекардед, мефаҳмидед.
- Тафсири оят:
Худованд ба Паёмбараш (с) мефармояд, ки ба мардум бигӯ: «Биёед, то ба шумо он чизеро бихонам, ки Парвардигоратон бар шумо ҳаром кардааст». Сипас Худованд як қатор аҳкоми муҳими худро баён мекунад:
Аввал: Ширк накунед — яъне ба Худованд ҳеҷ чизро шарик нагардонед ва танҳо Ӯро ибодат кунед. Ин асоси дин ва бузургтарин ҳуқуқи Худованд бар банда аст.
Дуюм: Ба падару модар некӣ кунед — бо онҳо мурувват ва эҳсон намоед, зеро ин пас аз ҳуқуқи Худованд бузургтарин ҳуқуқи банда аст.
Сеюм: Фарзандони худро аз тарси фақр накушед — чунон ки мардуми даврони ҷоҳилият духтаронро зинда ба хок мекарданд. Худованд мефармояд: «Мо шуморо ва онҳоро рӯзӣ медиҳем». Пас ризқ дар дасти Худованд аст, на дар дасти махлуқ.
Чорум: Ба зишту қабеҳ наздик нашавед — на он чи ошкор аст ва на он чи пинҳон. Дар даврони ҷоҳилият баъзе гуноҳҳоро дар пинҳонӣ ҷоиз медонистанд, аммо Ислом ҳамаро — ошкор ва пинҳон — ҳаром кард.
Панҷум: Ҷонеро, ки Худованд ҳаром кардааст, накушед, магар ба ҳақ — яъне қисос, ё ҳукми шаръӣ барои зинои баъд аз эҳсон ё аз дин баргаштан.
Дар охир Худованд мефармояд: «Ин аст он чи Мо шуморо ба он фармон додем, то шояд ақл кунед» — яъне ин аҳком барои он аст, ки шумо андеша кунед ва роҳи ростро пайдо намоед.
- Фоидаҳои ин оят:
- Ин оят асосҳои бузурги ахлоқ ва ҳуқуқро дар бар мегирад: тавҳид, эҳсон ба волидон, ҳифзи ҳаёти фарзандон, покӣ аз гуноҳ ва ҳифзи ҷони инсон.
- Ислом дини раҳм аст: фарзандони худро аз тарси фақр накушед, зеро ризқ аз ҷониби Худованд аст.
- Ислом ҳаёти инсонро муқаддас медонад ва қатлро танҳо ба ҳақ иҷоза медиҳад.
- Ин оят моро ба андеша ва ақл даъват мекунад, то ҳақиқатро дарк кунем ва ба роҳи рост ҳидоят ёбем.
- Пайравӣ аз ин аҳком сабаби саодати дунё ва охират мегардад ва дилҳоро ба Ислом ҷалб мекунад.
📜 Оят 149-153 — Сураи Аль-Анам
Тарҷума — Аль-Анам 151
Сураи Аль-Анам Оят 151 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Биёед, то он чиро, ки Парвардигоратон бар шумо ҳаром…Сураи Оят 151/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 149–153. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль-Анам
Қуръони Карим
Monday, September 28, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


