Аль-Анам · 151/165
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам
۞ قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ۖ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۖ وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُم مِّنْ إِمْلَاقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ۝١٥١
Qul ta`aalaw atlu maa harrama Rabbukum `alaikum allaa tushrikoo bihee shai`anw wa bilwaalidaini ihsaananw wa laa taqtulooo aw alaadakum min imlaaq; nahnu narzuqukum wa iyyaahum wa laa taqrabul fawaahisha maa zahara minhaa wa maa batana wa laa taqtulun nafsal latee harramal laahu illaa bilhaqq; zaalikum wassaakum bihee la`allakum ta`qiloon
📖 Ба Тоҷикӣ
Бигӯ: «Биёед, то он чиро, ки Парвардигоратон бар шумо ҳаром кардааст, бароятон бихонам. Ин, ки ба Худо ширк наёваред! Ва ба падару модар некӣ кунед! Ва аз бими дарвешӣ фарзандони худро накушед! Мо ба шумо ва онҳо рӯзӣ медиҳем. Ва ба корҳои зишт чӣ пинҳону чӣ ошкоро наздик нашавед! Ва касеро, ки Худо куштанашро ҳаром кардааст, ғайри ба хақ макушед! Инхост он чӣ Худо шуморо ба он супориш мекунад, бошад, ки ба ақл дарёбед!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои асосӣ:
  • تَعَالَوْا: биёед, назд ман оед.
  • أَتْلُ: бихонам, ба шумо хабар диҳам.
  • حَرَّمَ: ҳаром кард, манъ кард.
  • إِمْلَاقٍ: фақр, камбағалӣ, нодорӣ.
  • الْفَوَاحِشَ: гуноҳҳои калон, зишту қабеҳ.
  • مَا ظَهَرَ: он чи ошкор аст.
  • مَا بَطَنَ: он чи пинҳон аст.
  • وَصَّاكُم: ба шумо фармон дод, тавсия кард.
  • تَعْقِلُونَ: ақл мекардед, мефаҳмидед.
  1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбараш (с) мефармояд, ки ба мардум бигӯ: «Биёед, то ба шумо он чизеро бихонам, ки Парвардигоратон бар шумо ҳаром кардааст». Сипас Худованд як қатор аҳкоми муҳими худро баён мекунад:

Аввал: Ширк накунед — яъне ба Худованд ҳеҷ чизро шарик нагардонед ва танҳо Ӯро ибодат кунед. Ин асоси дин ва бузургтарин ҳуқуқи Худованд бар банда аст.

Дуюм: Ба падару модар некӣ кунед — бо онҳо мурувват ва эҳсон намоед, зеро ин пас аз ҳуқуқи Худованд бузургтарин ҳуқуқи банда аст.

Сеюм: Фарзандони худро аз тарси фақр накушед — чунон ки мардуми даврони ҷоҳилият духтаронро зинда ба хок мекарданд. Худованд мефармояд: «Мо шуморо ва онҳоро рӯзӣ медиҳем». Пас ризқ дар дасти Худованд аст, на дар дасти махлуқ.

Чорум: Ба зишту қабеҳ наздик нашавед — на он чи ошкор аст ва на он чи пинҳон. Дар даврони ҷоҳилият баъзе гуноҳҳоро дар пинҳонӣ ҷоиз медонистанд, аммо Ислом ҳамаро — ошкор ва пинҳон — ҳаром кард.

Панҷум: Ҷонеро, ки Худованд ҳаром кардааст, накушед, магар ба ҳақ — яъне қисос, ё ҳукми шаръӣ барои зинои баъд аз эҳсон ё аз дин баргаштан.

Дар охир Худованд мефармояд: «Ин аст он чи Мо шуморо ба он фармон додем, то шояд ақл кунед» — яъне ин аҳком барои он аст, ки шумо андеша кунед ва роҳи ростро пайдо намоед.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят асосҳои бузурги ахлоқ ва ҳуқуқро дар бар мегирад: тавҳид, эҳсон ба волидон, ҳифзи ҳаёти фарзандон, покӣ аз гуноҳ ва ҳифзи ҷони инсон.
  • Ислом дини раҳм аст: фарзандони худро аз тарси фақр накушед, зеро ризқ аз ҷониби Худованд аст.
  • Ислом ҳаёти инсонро муқаддас медонад ва қатлро танҳо ба ҳақ иҷоза медиҳад.
  • Ин оят моро ба андеша ва ақл даъват мекунад, то ҳақиқатро дарк кунем ва ба роҳи рост ҳидоят ёбем.
  • Пайравӣ аз ин аҳком сабаби саодати дунё ва охират мегардад ва дилҳоро ба Ислом ҷалб мекунад.


📜 Оят 149-153 — Сураи Аль-Анам

149قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ
Бигӯ: «Хоси Худост далели маҳкаму расо, агар мехост ҳамаи шуморо ҳидоят мекард».
150قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هَٰذَا ۖ فَإِن شَهِدُوا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ ۚ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ
Бигӯ: «Гувоҳонатонро, ки гувоҳӣ медиҳанд, ки Худо ин ё онро ҳаром кардааст, биёваред!» Пас агар гувоҳӣ доданд, ту бо опон гувоҳӣ надеҳ ва аз хостаҳои онҳое, ки оёти Моро дурӯғ гуфтанд ва ба охират имон надоранд ва касонеро бо Парвардигорашон баробар медоранд, пайравӣ макун!
151۞ قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ۖ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۖ وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُم مِّنْ إِمْلَاقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
Бигӯ: «Биёед, то он чиро, ки Парвардигоратон бар шумо ҳаром кардааст, бароятон бихонам. Ин, ки ба Худо ширк наёваред! Ва ба падару модар некӣ кунед! Ва аз бими дарвешӣ фарзандони худро накушед! Мо ба шумо ва онҳо рӯзӣ медиҳем. Ва ба корҳои зишт чӣ пинҳону чӣ ошкоро наздик нашавед! Ва касеро, ки Худо куштанашро ҳаром кардааст, ғайри ба хақ макушед! Инхост он чӣ Худо шуморо ба он супориш мекунад, бошад, ки ба ақл дарёбед!
152وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّىٰ يَبْلُغَ أَشُدَّهُ ۖ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ ۖ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۖ وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۖ وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
Ба моли ятим наздик машавед, магар ба некӯтарин ваҷҳе, ки ба салоҳи ӯ бошад то ба синни булуғ расад. Ва паймонаву вазнро аз рӯи адл комил кунед! Мо ба касе ҷуз ба андозаи тавонаш таклиф намекунем. Ва ҳар гоҳ сухан гӯед, одилона гӯед, ҳарчанд ба зиёни хешовандон бошад. Ва ба аҳди Худо вафо кунед! Инҳост он чӣ Худо шуморо ба он супориш мекунад, шояд, ки панд гиред!
153وَأَنَّ هَٰذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ ۖ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
Ва ин аст роҳи рости Ман. Аз он пайравӣ кунед ва ба роҳҳои гуногун маравед, ки шуморо аз роҳи Худо пароканда месозад. Инҳост он чӣ Худо шуморо ба он супориш мекунад, шояд парҳезгор шавед!»
Аль-АнамФеҳристи Қуръон
165Оят
MeccanRevelation
151Оят

Тарҷума — Аль-Анам 151

Сураи Аль-Анам Оят 151 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Биёед, то он чиро, ки Парвардигоратон бар шумо ҳаром…

Сураи Оят 151/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 149–153. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers