Сураи Аль-Анфаль Оят 41 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар ба Худо ва он чӣ бар бандаи худ…

Аль-Анфаль · 41/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анфаль

۞ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ۝٤١

🔤 Transliteration

Wa`lamooo annamaa ghanimtum min sha`in fa anna lillaahi khumusahoo wa lir Rasooli wa lizil qurba walyataamaa walmasaakeeni wabnis sabeeli in kuntum aamantum billaahi wa maaa anzalnaa `ala `abdinaa yawmal Furqaani yawmaltaqal jam`aan; wal laahu `alaa kulli shai`in Qadeer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва агар ба Худо ва он чӣ бар бандаи худ дар рӯзи фурқон, ки ду гурӯҳ ба ҳам расиданд, нозил кардаем, имон овардаед, бидонед, ки ҳар гоҳ чизе ба ғанимат гирифтед, хумси (панҷяки) он аз они Худову паёмбар ва хешовандону ятимон ва мискинону дар роҳ мондагон аст. Ва Худо ба ҳар чизе тавоност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои зарурӣ:

Ғанима: мол ё дороии ҷангӣ, ки аз кофирон бо ғалаба дар ҷанг ба даст меояд.
Хумс: панҷяки (1/5) мол.
Зи-л-қурбо: хешовандони наздики Паёмбар (с) аз Бани Ҳошим ва Бани Мутталиб.
Ятом: кӯдаке, ки падараш пеш аз балоғат вафот кардааст.
Масокин: мискинон, яъне одамони ниёзманди мусулмон.
Ибни сабил: мусофире, ки дар роҳ мондааст ва моли худро надорад.
Явму-л-фурқон: рӯзи ҷудошавии ҳақ аз ботил, яъне рӯзи ҷанги Бадр.
Илтақа-л-ҷамъон: рӯзе, ки ду гурӯҳ — мусулмонон ва мушрикон — бо ҳам рӯ ба рӯ шуданд.

Тафсири оят:

Эй мӯъминон, бидонед, ки ҳар чизе, ки шумо дар ҷиҳод барои роҳи Худо аз душман ба даст меоред, ҳукми он чунин аст: чор ҳиссаи он ба муҷоҳидоне, ки дар ҷанг ҳузур доштанд, тааллуқ дорад ва як ҳиссаи он (хумс) ба панҷ қисм тақсим мешавад: қисме барои Худо ва Расули Ӯ, ки дар манфиатҳои умумии мусулмонон сарф мешавад; қисме барои хешовандони наздики Паёмбар (с) аз Бани Ҳошим ва Бани Мутталиб, ки ин барои онҳо ба ҷои садақа қарор дода шудааст, зеро садақа ба онҳо ҳалол нест; қисме барои ятимон; қисме барои мискинон ва ниёзмандон; ва қисме барои мусофироне, ки дар роҳ мондаанд. Ин ҳукм барои шумост, агар шумо ба Худо имон оварда бошед ва ба он чизе, ки Мо бар бандаи Худ Муҳаммад (с) дар рӯзи фурқон — рӯзе, ки ду гурӯҳ бо ҳам рӯ ба рӯ шуданд, яъне рӯзи Бадр — нозил кардем, бовар дошта бошед. Ва Худо бар ҳар чиз тавоно аст ва ҳеҷ чиз Ӯро оҷиз карда наметавонад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят адолати иҷтимоии исломро нишон медиҳад, ки дар он ҳуқуқи ҳамаи қишрҳои ҷомеа — муҷоҳидон, хешовандони Паёмбар (с), ятимон, мискинон ва мусофирон — ба назар гирифта шудааст.
Худо дар ин оят мӯъминонро ба ёдоварӣ аз рӯзи Бадр даъват мекунад, ки рӯзи равшани ёрии Худо ба бандагони худ буд; ин боиси қавӣ шудани имон ва бовар ба ёрии Худованд мегардад.
Таъкид бар он ки риояи ин ҳукм аломати имони ростқавл аст; касе ки ба Худо имон дорад, бояд амрҳои Ӯро ба ҷо оварад.
Оят нишон медиҳад, ки Худо бар ҳар чиз тавоност — ҳамон Худое, ки шуморо дар Бадр бо вуҷуди камбудии асбобу асбоб пирӯз кард, метавонад ҳамеша шуморо ёрӣ диҳад.
Ин оят мусулмононро ба саховат, ғамхорӣ ба ятимону мискинон ва дастгирии мусофирон ташвиқ мекунад, ки ин ҳама боиси устувории ҷомеаи исломӣ ва пайванди бародарӣ мегардад.

📜 Оят 39-43 — Сураи Аль-Анфаль

39وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ ۚ فَإِنِ انتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Бо онон набард кунед, то дигар фитнае набошад ва дини ҳама дини Худо гардад. Пас агар бозистоданд, Худо кирдорашонро мебинад.

40وَإِن تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ ۚ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ

Ва агар рӯй гардонанд, бидонед. ки Худо мавлои шумост, Ӯ мавло ва ёридиҳандаи некӯст!

41۞ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللَّهِ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

42إِذْ أَنتُم بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُم بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَىٰ وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنكُمْ ۚ وَلَوْ تَوَاعَدتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ ۙ وَلَٰكِن لِّيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَن بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَيَّ عَن بَيِّنَةٍ ۗ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ

Шумо дар каронаи наздиктари биёбон будед ва онҳо дар каронаи дуртар буданд ва он қофила дар маконе пасттар аз шумо буд. Агар шумо бо якдигар замони ҷангро таъйин мекардед, боз ҳам аз он хилоф меварзидед, то коре, ки Худо муқаррар кардааст, воқеъ шавад, то ҳар кӣ ҳалок мешавад, ба далеле ҳалок шавад ва ҳар кӣ зинда мемонад, ба далеле зинда монад. Албатта Худо шунавову доност!

43إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا ۖ وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ ۗ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

Дар хоб Худо шуморашонро ба ту андак нишон дод. Агар шумори онҳоро бисёр нишон дода буд, аз тарс нотавон мешудед ва дар тасмим ба ҷанг ба низоъ бармехостед, вале Худованд шуморо аз душманон дар амон дошт, ки Ӯ ба он чӣ дар дилҳост, огоҳ аст!

← Оят 40 📖 Аль-Анфаль Оят 42 →

Аль-АнфальФеҳристи Қуръон

75Оят

MedinanRevelation

41Оят

Тарҷума — Аль-Анфаль 41

Сураи Аль-Анфаль Оят 41 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва агар ба Худо ва он чӣ бар бандаи худ…

Сураи Оят 41/75 — Сураи Аль-Анфаль الأنفال (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анфаль Гӯш кун, Сураи Аль-Анфаль Тарҷума, Сураи Аль-Анфаль mp3, Сураи Аль-Анфаль pdf. Оят 39–43. Ба Тоҷикӣ: Русский.