சூரா அத்-தக்வீர் — வசனம் 2

சொற்பொருள்:

• النُّجُومُ: விண்மீன்கள், நட்சத்திரங்கள்.
• انْكَدَرَتْ: உதிர்ந்து விழுந்தன, ஒளி மங்கி அணைந்தன, சிதறுண்டன.

விளக்கம்:

மறுமை நாளின் அடையாளங்களில் ஒன்றாக, விண்மீன்களும் நட்சத்திரங்களும் தங்கள் இடங்களிலிருந்து உதிர்ந்து விழுந்து, அவற்றின் ஒளி முற்றிலும் மங்கி அணைந்து விடும். வானத்தின் அழகிய ஒளிவிளக்குகளாகத் திகழ்ந்த அவை, அந்நாளில் சிதறுண்டு இருளில் மூழ்கிவிடும். இது அண்டவெளியின் ஒழுங்கு முற்றிலும் சீர்குலைந்து, படைப்பின் மீது படைப்பாளனின் முழு அதிகாரம் வெளிப்படும் நாளின் தீவிரத்தை உணர்த்துகிறது. விண்மீன்கள் போன்ற மகத்தான படைப்புகள் இவ்வாறு அழிவுற்றால், மனிதன் தன் நிலையை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் வல்லமையை உணர்ந்து, இவ்வுலக வாழ்க்கை நிலையற்றது என்பதை உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதிய வைக்கிறது.
2. மறுமை நாளின் நிகழ்வுகள் நிச்சயம் நிகழும் என்பதில் உறுதியான நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகிறது.
3. விண்மீன்கள் போன்ற அற்புதமான படைப்புகளையும் இறைவன் அழிக்க வல்லவன் என்பதால், அவனிடம் மட்டுமே நாம் தஞ்சமடைய வேண்டும் என்ற உணர்வைத் தூண்டுகிறது.
4. இவ்வுலக இன்பங்களில் மூழ்கியிருப்பவர்கள், இந்தப் பயங்கரமான நாளை நினைவுகூர்ந்து திருந்துவதற்கான வாய்ப்பாக அமைகிறது.
5. அழிவுக்குப் பின்னர் மறுமை வாழ்வு உண்டு என்பதை உறுதிப்படுத்தி, நன்மை செய்யவும் தீமையை விட்டு விலகவும் மனதைத் தயார்படுத்துகிறது.