Surat Al-'Adiyat — Ayat 3

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَالْمُغِيرَاتِ (fal-mughīrāt): saka tembung *aghrā* kang tegesé nyerang utawa nggempur mungsuh. Ing kéné tegesé jaran-jaran kang digawa nyerang mungsuh.
• صُبْحًا (ṣubḥan): wayah ésuk, nalika srengéngé lagi mlethèk.

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT sumpah marang jaran-jaran perang kang nyerang mungsuhé ing wayah ésuk. Jaran-jaran iku ora mung mlaku biasa, nanging digawa déning para prajurit kanggo nggempur mungsuh ing wayah ésuk, wayah kang isih sepi lan peteng, supaya serangané ora dikawruhi lan bisa kasil. Sumpah iki nuduhaké kuwasané Allah lan kaurmatané jaran-jaran kang setya marang sing nunggang, sarta nggambaraké semangat juang lan pengorbanan ing dalan kang bener.

1. Faédah kang bisa dijupuk:

• Allah sumpah nganggo makhluk-makhluké kanggo nuduhaké yèn makhluk iku kabèh ana ing pangwasané Allah.
• Jaran perang kang setya marang sing nunggang dadi tuladha bab kasetyan lan pengorbanan.
• Wayah ésuk iku wayah kang penuh berkah lan wayah kang apik kanggo miwiti pagawean, kalebu berjuang ing dalan Allah.
• Ayat iki ngajar kita supaya ora wedi berjuang kanggo bebener, lan tansah siyap ing saben wektu.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tambah tresna marang Al-Qur'an amarga isiné piwulang kang jero lan nyata ing urip saben dina.