Surat Al-'Adiyat — Ayat 4

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَأَثَرْنَ : banjur padha ngobahake, padha nggugah, padha nggawe munggah
• بِهِ : kanthi jaran-jaran iku, ing panggonan lakune
• نَقْعًا : bledug, lebu kang mumbul

2) Tegese ayat:

Jaran-jaran mau, sawise mlayu banter banget nganti sikile nggegirisi bumi, banjur nggawe bledug mumbul munggah ing panggonan kang diliwati. Bledug iku mumbul amarga saka banter lan cepete lakune jaran-jaran nalika perang ing dalan Allah. Kahanan iki nuduhake semangate jaran-jaran kang setya marang bendarane, lan uga nuduhake kahanan perang kang kebak tenaga lan kekuwatan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen semangat lan kesetiaan iku penting banget, kaya jaran kang mlayu banter tanpa mikir kesel kanggo bendarane.
• Kita dielingake supaya dadi wong kang temen lan setya ing dalan kang bener, ora gampang leren nalika ngadhepi rekasa.
• Bledug kang mumbul mau dadi tandha yen usaha kang tenanan mesthi ninggalake tilas, sanajan mung sethithik.
• Ayat iki uga ngajak kita nggatekake kekuwatan alam lan kewan minangka tandha kebesaraning Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga isine cedhak karo kahanan saben dina lan bisa dadi pepeling kanggo urip.