سورت كافرون — آیت 5

د معنا کلمې:

• عابدون: عبادت کوونکي، بندګي کونکي.
• ما أعبد: هغه ذات چې زه يې عبادت کوم، يعنې الله جل جلاله.

د آيت تفسير:

دا آيت د مشرکانو د يوې ځانګړې ډلې په اړه نازل شوی چې الله تعالی ته معلومه وه چې دوی به هيڅکله په زړه له اسلام او توحيد نه مني. په دې آيت کې الله تعالی خپل پيغمبر ﷺ ته وايي چې ته دوى ته ووايه: "او نه تاسو عبادت کوونکي ياست د هغه ذات چې زه يې عبادت کوم." يعنې لکه څنګه چې تاسو اوس زما د عبادت نه مخکې ياست، همداسې به په راتلونکي کې هم زما د عبادت نه مخکې پاتې شئ. ستاسو عبادت د شرک پر بنسټ دی، ځکه چې تاسو له الله سره نور معبودان شريکوئ، خو زما عبادت خالص توحيد دی. نو ستاسو عبادت او زما عبادت هيڅکله سره نه شي يو ځای کېدای، ځکه چې زه يوازې د الله عبادت کوم او تاسو د شرک پر لاره ياست. دا خبره د دې حقيقت بيان دی چې د دوى او د مسلمانانو ترمنځ په عقيده او عمل کې هيڅ ډول موافقت نشته، او دوى به تر مرګه پورې په خپل شرک باندې قايم وي.

فايدې:

1. دا آيت موږ ته ښيي چې په عقيده کې هيڅ ډول جوړجاړی او مصالحه نشته؛ مسلمان بايد په خپل توحيد باندې کلک ودرېږي، که څه هم ټوله نړۍ يې مخالفت وکړي.
2. د دين په چارو کې له باطل سره هيڅ ډول مداهنه او نرمي جايز نه ده، او بايد خپل دين په واضح ډول بيان کړو.
3. دا آيت د مسلمانانو لپاره د صبر او استقامت درس دی، چې که کافرانو زموږ دين ونه منلو، نو موږ بايد خپل دين ته وفادار پاتې شو او د هغوى له باطلو لارو نه لاس واخلو.
4. په دې آيت کې د توحيد او شرک ترمنځ روښانه توپير شوی دی، چې توحيد د نجات او خوشحالۍ لار ده، او شرک د هلاکت او بدبختۍ لار.