Surat Al-Kafirun — Ayat 5

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• عَابِدُونَ (aaabiduun): wong-wong kang nyembah utawa nindakake ibadah.
• مَا أَعْبُدُ (maa a'budu): apa kang dak sembah, yaiku Allah SWT piyambak.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih ana gegayutane karo ayat sadurunge. Ing kene Allah SWT ngandhakake menawa wong-wong kafir Quraisy iku ora bakal padha nyembah marang apa kang disembah dening Nabi Muhammad SAW, yaiku Allah SWT kang Maha Tunggal. Penyembahan kang ditindakake dening wong-wong kafir iku ora padha karo penyembahan kang ditindakake dening Nabi, amarga penyembahan wong kafir iku isine syirik, dene penyembahan Nabi iku murni tauhid, mung nyembah marang Allah piyambak tanpa nyekutokake apa-apa.

Ayat iki uga nuduhake menawa ana sawetara wong musyrik tartamtu kang wis dimangerteni dening Allah yen dheweke ora bakal gelem mlebu Islam selawase. Dadi, ayat iki dudu ateges Nabi ora gelem ngajak dheweke, nanging luwih nuduhake kanyatan yen atine wong-wong mau wis kekunci saka pituduh.

Intine, Nabi SAW ora bakal padha karo kahanane wong kafir ing babagan ibadah, lan wong kafir uga ora bakal padha karo kahanane Nabi. Antarane loro iki ora ana titik temu ing babagan cara lan tujuan nyembah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen tauhid iku dhasar kang paling penting ing agama Islam. Nyembah mung marang Allah piyambak iku wujud ibadah kang bener lan ditampa.
• Kita kudu ngerti yen ora kabeh wong bisa utawa gelem nampa pituduh, mula dadi tugas kita mung ngajak kanthi cara kang apik, dene pituduh iku dadi kersane Allah.
• Ayat iki uga menehi pangerten yen Islam iku agama kang jelas lan tegas ing babagan aqidah, ora bisa dicampur karo syirik utawa penyembahan marang saliyane Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tambah yakin yen Islam iku agama kang bener lan mulya, amarga mulangake ketauhidan kang murni lan nggawa katentreman ing ati.