Ар-Рад · 31/43
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ар-Рад
وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعًا ۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ ۝٣١
Wa law anna Quraanan suyyirat bihil jibaalu aw qutti`at bihil ardu aw kullima bihil mawtaa; bal lillaahil amru jamee`aa; afalam yai`asil lazeena aamanooo al law yashaaa `ullaahu lahadan naasa jamee`aa; wa laa yazaalul lazeena kafaroo tuseebuhum bimaa sana`oo qaari`atun aw tahullu qareebam min daarihim hatta yaatiya wa`dul laah; innal laaha laa yukhliful mee`aad
📖 Ба Тоҷикӣ
Агар Қуръоне тавонист буд, ки куҳҳо ба он ба ҷунбиш оянд ё замин пора-пора шавад, ё мурдагонро ба сухан орад, ҷуз ин Қуръон намебуд, ки ҳамаи корҳо аз они Худост. Оё мӯъминон ҳанӯз надонистаанд, ки агар Худо мехост, ҳамаи мардумро ҳидоят мекард? Ва кофиронро пайваста ба сабаби амалҳояшон ҳодисае расад ё он ҳодиса дар наздикии хонаҳояшон фурӯд ояд, то он гоҳ, ки ваъдаи Худо ояд, зеро Худо хилофи ваъда намекунад!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки дар оят фаҳмиши онҳо зарур аст:
  • «سُيِّرَتْ» — ҳаракат дода шуданд, аз ҷои худ кӯчонида шуданд.
  • «قُطِّعَتْ» — пора-пора карда шуд, шикофта шуд.
  • «قَارِعَةٌ» — фалокат, балое, ки ба сар меояд.
  • «تَحُلُّ» — фуруд меояд, наздик мешавад.
  • «يَيْأَسِ» — дар ин ҷо ба маънои «бидонад, яқин кунад» омадааст.
  • «الْمِيعَاد» — ваъдаи Худо, ваъдаи муайяншуда.
  1. Тафсири оят:

Худованди Таоло дар ин оят ба онҳое, ки аз Паёмбар (с) талаб мекарданд, ки барои исботи рисолаташ мӯъҷизаҳои ҳиссӣ нишон диҳад, посух медиҳад. Мефармояд: Агар чунин Қуръоне мебуд, ки бо он кӯҳҳо аз ҷои худ кӯчонида мешуданд, ё замин шикофта шуда ба чашмаҳо ва дарёҳо табдил меёфт, ё мурдагон бо он зинда мешуданд ва сухан мегуфтанд — ҳамоно ин Қуръоне, ки бар ту нозил шудааст, ба ин сифатҳо сазовортар буд, зеро он дар панд ва огоҳӣ ниҳоят аст. Аммо онҳо боз ҳам имон намеоварданд, зеро дилҳояшон сахт ва ҷоҳил аст. Ҳақиқат ин аст, ки ҳамаи корҳо — дар нозил кардани мӯъҷизаҳо ва дар ҳидояти бандагон — танҳо ба дасти Худост. Оё муъминон намедонанд, ки агар Худо мехост, ҳамаи мардумро бе нозил кардани мӯъҷизаҳо якҷоя ҳидоят мекард? Лекин Ӯ инро нахост, то ҳикматаш зоҳир шавад. Ва онҳое, ки кофир шуданд, аз сабаби куфру гуноҳе, ки карданд, пайваста ба фалокат ва балое дучор мешаванд — ё дар ҷангҳо кушта ва асир мешаванд, ё балое наздики хонаҳояшон фуруд меояд — то вақте ки ваъдаи Худо биёяд ва пирӯзӣ ба муъминон насиб гардад. Ҳамоно Худо ваъдаи худро хилоб намекунад.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
  • Қуръон бузургтарин мӯъҷиза аст, ки бо сухани худ дилҳоро тағйир медиҳад, ҳатто агар кӯҳҳо ва замин низ бо он ҳаракат мекарданд, онҳо ба азамати Қуръон баробар намешуданд.
  • Ҳидоят танҳо ба дасти Худост; вай метавонад ҳамаро якҷоя ҳидоят кунад, лекин ҳикмати Ӯ тақозо мекунад, ки интихоб ва озодии инсон бошад.
  • Муъминон бояд яқин дошта бошанд, ки Худо бар ҳама чиз тавоност ва ҳеҷ чиз аз қудрати Ӯ берун нест.
  • Кофирон ва золимон дар ҳаёти дунё аз бало ва фалокат ором намеёбанд, то вақте ки ваъдаи Худо барои пирӯзии ҳақ биёяд.
  • Ваъдаи Худо ҳамеша рост аст ва ҳеҷ гоҳ хилоб намешавад; ин ба муъминон умед ва ба кофирон огоҳӣ мебахшад.
  • Ин оят даъват мекунад, ки инсон ба Қуръон рӯ оварад, зеро он сарчашмаи ҳидоят ва раҳмат аст ва дилҳоро равшан месозад.


📜 Оят 29-33 — Сураи Ар-Рад

29الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَىٰ لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ
Зиндагии хуш ва бозгаштангоҳи некӯ аз они касонест, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд.
30كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَا أُمَمٌ لِّتَتْلُوَ عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ
Ҳамчунин туро ба миёни уммате, ки пеш аз онхо умматҳои дигар будаанд, ба пайғамбарӣ фиристодаем, то он чиро, ки бар ту ваҳй кардаем, барояшон тиловат кунӣ ва онҳо ба Раҳмон кофир мешаванд. Бигӯ: «Ӯ Парвардигори ман аст. Худое ҷуз Ӯ нест. Бар Ӯ таваккал кардаам ва тавбаи ман ба даргоҳи Ӯст!»
31وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعًا ۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ
Агар Қуръоне тавонист буд, ки куҳҳо ба он ба ҷунбиш оянд ё замин пора-пора шавад, ё мурдагонро ба сухан орад, ҷуз ин Қуръон намебуд, ки ҳамаи корҳо аз они Худост. Оё мӯъминон ҳанӯз надонистаанд, ки агар Худо мехост, ҳамаи мардумро ҳидоят мекард? Ва кофиронро пайваста ба сабаби амалҳояшон ҳодисае расад ё он ҳодиса дар наздикии хонаҳояшон фурӯд ояд, то он гоҳ, ки ваъдаи Худо ояд, зеро Худо хилофи ваъда намекунад!
32وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
Паёмбароне ҳам, ки пеш аз ту буданд, ба масхара гирифта шуданд. Ман ба кофирон мӯҳлат додам, он гоҳ ҳамаро фурӯ гирифтам ва он уқубати ман чӣ сахт буд!
33أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ ۗ وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ ۚ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَم بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
Оё он ки бар ҳамаи мардум ва амалҳояшон нозир аст, монанди бутон аст? Барои Худо шариконе қоил шуданд. Бигӯ: «Онҳоро ном бибаред. Шояд мехоҳед Ӯро аз чизе дар рӯи замин огоҳ кунед, ки намедонад, ё суханони беҳуда мегӯянд?» Дар назари кофирон макрашон ороста омад ва аз роҳи рост бероҳ шуданд. Ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, ҳеҷ роҳнамое надорад!
Ар-РадФеҳристи Қуръон
43Оят
MedinanRevelation
31Оят

Тарҷума — Ар-Рад 31

Сураи Ар-Рад Оят 31 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар Қуръоне тавонист буд, ки куҳҳо ба он ба ҷунбиш…

Сураи Оят 31/43 — Сураи Ар-Рад الرعد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рад Гӯш кун, Сураи Ар-Рад Тарҷума, Сураи Ар-Рад mp3, Сураи Ар-Рад pdf. Оят 29–33. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers