Сураи Ар-Рад Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Паёмбароне ҳам, ки пеш аз ту буданд, ба масхара гирифта…

Ар-Рад · 32/43

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ар-Рад

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ ۝٣٢

🔤 Transliteration

Wa laqadis tuhzi`a bi Rusulim min qablika fa amlaitu lillazeena kafaroo summa akhaztuhum fakaifa kaana `iqaab

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Паёмбароне ҳам, ки пеш аз ту буданд, ба масхара гирифта шуданд. Ман ба кофирон мӯҳлат додам, он гоҳ ҳамаро фурӯ гирифтам ва он уқубати ман чӣ сахт буд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

اسْتُهْزِئَ: масхара карда шуд, тамасхур шуд.
أَمْلَيْتُ: муҳлат додам, мӯҳлат додам, яъне ба онҳо фурсат додам, ки тавба кунанд, вале онҳо ислоҳ нашуданд.
أَخَذْتُهُمْ: онҳоро гирифтам, яъне ба азоб гирифтор кардам.
عِقَابِ: азоби ман, ҷазои ман.

Тафсири оят:

Худованд Паёмбари худро тасаллӣ медиҳад ва мефармояд, ки агар кофирон туро масхара мекунанд, ин ҳолат нав нест. Пеш аз ту низ паёмбарони зиёдеро умматҳои кофирашон масхара кардаанд. Пас, аз масхараи онҳо ғамгин нашав, зеро ин роҳи ҳамаи паёмбарон будааст. Сипас Худованд мефармояд, ки Ман ба кофирон муҳлат додам ва онҳоро фавран ба азоб нагирифтам, то ки шояд ба роҳи рост оянд. Вале онҳо аз ин муҳлат сӯии истифода барнаомаданд ва гумон карданд, ки ҳеҷ гоҳ азоб нахоҳанд дид. Он гоҳ Ман онҳоро бо азоби сахт гирифтор кардам. Пас, эй шунаванда, бибин ки азоби Ман чӣ гуна сахт ва дардовар буд! Ин оят тасаллиест барои Паёмбар (с) ва ҳушдорест барои ҳамаи онҳое, ки паёмбаронро масхара мекунанд ва ба даъвати ҳақ гӯш намедиҳанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ин оят ба мусулмонон тасаллӣ медиҳад, ки агар онҳоро барои даъвати ҳақ масхара кунанд, ин роҳи паёмбарони пешин низ будааст ва онҳо бояд сабр кунанд.
Худованд одилу ҳаким аст: Ӯ ба бандагонаш муҳлат медиҳад, то тавба кунанд, вале агар ислоҳ нашаванд, азоб сахт хоҳад буд.
Ин оят ҳушдор медиҳад, ки муҳлат додани Худованд нишонаи фаромӯш кардани Ӯ нест, балки имкониятест барои ислоҳ.
Ин оят ба инсонҳо мефаҳмонад, ки роҳи ҳақ ҳамеша бо душворӣ ва масхара рӯбарӯ мешавад, аммо анҷоми нек барои собирон аст.
Ин оят моро ба сӯии сабр, устуворӣ дар имон ва даъвати некӯтар меҳрубон мекунад.

📜 Оят 30-34 — Сураи Ар-Рад

30كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَا أُمَمٌ لِّتَتْلُوَ عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَٰنِ ۚ قُلْ هُوَ رَبِّي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ

Ҳамчунин туро ба миёни уммате, ки пеш аз онхо умматҳои дигар будаанд, ба пайғамбарӣ фиристодаем, то он чиро, ки бар ту ваҳй кардаем, барояшон тиловат кунӣ ва онҳо ба Раҳмон кофир мешаванд. Бигӯ: «Ӯ Парвардигори ман аст. Худое ҷуз Ӯ нест. Бар Ӯ таваккал кардаам ва тавбаи ман ба даргоҳи Ӯст!»

31وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَىٰ ۗ بَل لِّلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعًا ۗ أَفَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعًا ۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ

Агар Қуръоне тавонист буд, ки куҳҳо ба он ба ҷунбиш оянд ё замин пора-пора шавад, ё мурдагонро ба сухан орад, ҷуз ин Қуръон намебуд, ки ҳамаи корҳо аз они Худост. Оё мӯъминон ҳанӯз надонистаанд, ки агар Худо мехост, ҳамаи мардумро ҳидоят мекард? Ва кофиронро пайваста ба сабаби амалҳояшон ҳодисае расад ё он ҳодиса дар наздикии хонаҳояшон фурӯд ояд, то он гоҳ, ки ваъдаи Худо ояд, зеро Худо хилофи ваъда намекунад!

32وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

33أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ ۗ وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ ۚ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَم بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ

Оё он ки бар ҳамаи мардум ва амалҳояшон нозир аст, монанди бутон аст? Барои Худо шариконе қоил шуданд. Бигӯ: «Онҳоро ном бибаред. Шояд мехоҳед Ӯро аз чизе дар рӯи замин огоҳ кунед, ки намедонад, ё суханони беҳуда мегӯянд?» Дар назари кофирон макрашон ороста омад ва аз роҳи рост бероҳ шуданд. Ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, ҳеҷ роҳнамое надорад!

34لَّهُمْ عَذَابٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ ۖ وَمَا لَهُم مِّنَ اللَّهِ مِن وَاقٍ

Дар ин зиндагии дунё ба азобе гирифтор оянд ва азоби охират сахттар аст ва онҳоро ҳеҷ нигаҳдорандае аз азоби Худо нест!

← Оят 31 📖 Ар-Рад Оят 33 →

Ар-РадФеҳристи Қуръон

43Оят

MedinanRevelation

32Оят

Тарҷума — Ар-Рад 32

Сураи Ар-Рад Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Паёмбароне ҳам, ки пеш аз ту буданд, ба масхара гирифта…

Сураи Оят 32/43 — Сураи Ар-Рад الرعد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рад Гӯш кун, Сураи Ар-Рад Тарҷума, Сураи Ар-Рад mp3, Сураи Ар-Рад pdf. Оят 30–34. Ба Тоҷикӣ: Русский.