Ан-Нахль · 125/128
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нахль
ادْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ۖ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ ۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ۝١٢٥
Ud`u ilaa sabeeli Rabbika bilhikmati walmaw `izatil hasanati wa jaadilhum billatee hiya ahsan; inna Rabbaka huwa a`almu biman dalla `an sabeelihee wa Huwa a`lamu bilmuhtadeen
📖 Ба Тоҷикӣ
Мардумро бо ҳикмату панди некӯ ба роҳи Парвардигорат бихон ва бо беҳтарин тарз бо онон муҷодала кун. Зеро Парвардигори ту ба касоне, ки аз роҳи Ӯ каҷрав шудаанд, огоҳтар аст ва ҳидоятёфтагонро беҳтар мешиносад!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои мушкил:
  • ادْعُ: даъват кун, нидо кун.
  • سَبِيلِ رَبِّكَ: роҳи Парвардигорат, яъне дини Ислом.
  • الْحِكْمَةِ: ҳикмат, сухани устувор ва дуруст, донишу фаҳмиши дуруст.
  • الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ: панд ва насиҳати некӯ, ки бо нармӣ ва меҳрубонӣ гуфта мешавад.
  • جَادِلْهُم: бо онҳо баҳсу мунозира кун.
  • بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ: бо роҳи беҳтарин ва некӯтарин.
  • ضَلَّ: гумроҳ шуд, аз роҳи рост дур шуд.
  • الْمُهْتَدِينَ: ҳидоятёфтагон, роҳи ростёбандагон.
  1. Тафсири оят:

Эй Паёмбар, ту ва пайравонат мардумро ба роҳи Парвардигорат — ба дини Ислом — даъват кунед. Ин даъват бояд бо ҳикмат сурат гирад, яъне бо сухани устувор, дониши дуруст ва усули муносиб, ки ба ҳоли шунаванда мувофиқ бошад. Ҳамчунин бо панду насиҳати некӯ, ки дилҳоро нарм мекунад ва одамонро ба некӣ мекашад ва аз бадӣ дур мегардонад. Ва агар бо касе баҳсу мунозира лозим шавад, бо беҳтарин роҳ — бо нармӣ, меҳрубонӣ ва одоб — баҳс кунед, на бо дағалӣ ва сахтгирӣ.

Баъд Худованд мефармояд, ки Парвардигори ту худаш беҳтар медонад, ки кӣ аз роҳи Ӯ гумроҳ шудааст ва кӣ ҳидоят ёфтааст. Вазифаи ту танҳо расонидани паём аст, на маҷбур кардани мардум ба қабули он. Ҳидоят додан кори Худост, ва Ӯст, ки ҳар касро мувофиқи амалаш ҷазо ё подош медиҳад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят ба мо меомӯзад, ки даъват ба некиву ростӣ бояд бо хулқи некӯ, илм ва нармӣ сурат гирад, на бо зӯроварӣ ва дағалӣ.
  • Ҳар кас дар даъват ба хайр бояд ҳолати шунавандаро ба назар гирад ва ба забони фаҳмо ва муносиб сухан гӯяд.
  • Баҳсу мунозира дар дини Ислом роҳи беҳтарин дорад: бо эҳтиром, мантиқ ва одоб, на бо таҳқир ва ҷанҷол.
  • Ин оят ба мо тасаллӣ медиҳад, ки натиҷаи даъват танҳо дар дасти Худост; мо бояд кӯшиш кунем, аммо ҳидоят аз ҷониби Парвардигор аст.
  • Ин оят дили инсонро ба Ислом гарм мекунад, зеро нишон медиҳад, ки дини Ислом дини ҳикмат, раҳмат ва ахлоқи некӯст, на дини зӯроварӣ ва маҷбурӣ.


📜 Оят 123-127 — Сураи Ан-Нахль

123ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
Ба ту низ ваҳй кардем, ки аз дини поки Иброҳим пайравӣ кун, ки ӯ аз мушрикон набуд.
124إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
Шанбе гирифтанро (бузург доштани шанберо) барои т; асоне, ки дар он ихтилоф карда буданд, фарз кардаанд ва Парвардигори ту дар рӯзи қиёмат дар бораи он чӣ ихтилоф мекарданд, ҳукм хоҳад кард!
125ادْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ۖ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ ۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
Мардумро бо ҳикмату панди некӯ ба роҳи Парвардигорат бихон ва бо беҳтарин тарз бо онон муҷодала кун. Зеро Парвардигори ту ба касоне, ки аз роҳи Ӯ каҷрав шудаанд, огоҳтар аст ва ҳидоятёфтагонро беҳтар мешиносад!
126وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم بِهِ ۖ وَلَئِن صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصَّابِرِينَ
Агар уқубат мекунед, чунон уқубат кунед, ки шуморо уқубат кардаанд. Ва агар сабр кунед, собиронро сабр некӯтар аст.
127وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ ۚ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُونَ
Сабр кун, ки сабри ту бе тавфиқи Худо нест ва барояшон ғамгин мабош ва аз макрашон дилтангӣ накун,
Ан-НахльФеҳристи Қуръон
128Оят
MeccanRevelation
125Оят

Тарҷума — Ан-Нахль 125

Сураи Ан-Нахль Оят 125 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мардумро бо ҳикмату панди некӯ ба роҳи Парвардигорат бихон ва…

Сураи Оят 125/128 — Сураи Ан-Нахль النحل (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нахль Гӯш кун, Сураи Ан-Нахль Тарҷума, Сураи Ан-Нахль mp3, Сураи Ан-Нахль pdf. Оят 123–127. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Friday, October 2, 2026

Don't forget us in your sincere prayers