Сураи Марьям — Оят 1

1. Шарҳи калимаҳое, ки ниёз ба баён доранд:

«Коф, Ҳо, Ё, Айн, Сод» — инҳо ҳарфҳои ҷудогонаи алифбои арабӣ ҳастанд, ки дар аввали баъзе сураҳои Қуръон омадаанд ва «ҳуруфи муқаттаа» ном доранд. Маънои зоҳирии онҳо танҳо Аллоҳ таоло медонад ва ҳикмати зикри онҳо нишон додани эъҷози Қуръон аст.

1. Тафсири оят:

Ин оят аз ҳарфҳои ҷудогонаи алифбои арабӣ иборат аст, ки дар оғози сураи Марям омадааст. Ин гуна ҳарфҳо дар чанд сураи дигари Қуръон низ такрор шудаанд ва ҳикмати асосии онҳо нишон додани эъҷози Қуръони Карим мебошад. Яъне, Қуръон аз ҳамон ҳарфҳое таркиб ёфтааст, ки мардуми араб ҳар рӯз дар гуфтугӯи худ истифода мекарданд, аммо бо вуҷуди ин, онҳо натавонистанд мисли он сухане биёранд ё ҳатто як сураи монанди онро тартиб диҳанд. Ин худи ҳамин далели равшани он аст, ки Қуръон каломи Худованд аст, на суханони башар. Ҳамин тавр, ин ҳарфҳо даъвати ошкоро ба сӯи тафаккур ва андеша кардан дар бораи манбаи Қуръон ва оҷиз мондани инсон дар муқобили он мебошанд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

— Ин оят моро бовар мекунонад, ки Қуръон мӯъҷиза аст ва аз ҷониби Аллоҳ таоло нозил шудааст.

— Ҳарфҳои муқаттаа хотиррасон мекунанд, ки Қуръон аз ҳамон ҳарфҳои оддии забони арабӣ сохта шудааст, аммо касе натавонистааст монанди онро биёрад — ин далели равшани эъҷози он аст.

— Ин оят моро ба андеша ва тафаккур дар бораи бузургии Қуръон даъват мекунад ва дилҳоро ба сӯи хондани он бо диққат ва фурӯтанӣ ҷалб менамояд.

— Ва ин ҳама боиси афзун шудани имон ва муҳаббат ба Қуръони Карим дар дили муъмин мегардад.