Сураи Аль-Бакара Оят 231 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар гоҳ занонро талоқ додед ва мӯҳлаташон қариб омад ё…

Аль-Бакара · 231/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوا ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ۝٢٣١

🔤 Transliteration

Wa izaa tallaqtumun nisaaa`a fabalaghna ajala hunna fa amsikoohunna bima`roofin law sarrihoo hunna bima`roof; wa laa tumsikoo hunna diraa rallita`tadoo; wa mai yaf`al zaalika faqad zalama nafsah; wa laa tattakhizooo aayaatillaahi huzuwaa; wazkuroo ni`matal laahi `alaikum wa maaa anzala `alaikum minal kitaabi wal ikmati ya`izukum bih; wattaqul laaha wa`lamooo annal laaha bikulli shai`i `Aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳар гоҳ занонро талоқ додед ва мӯҳлаташон қариб омад ё ононро ба некӯ тарзе нигаҳ доред ё ба некӯ тарзе раҳо созед. Ва то бар онҳо зиён бирасонед, ё ситам бикунед, нигоҳашон мадоред. Ва ҳар кас, ки чунин кунад, ба худаш ситам карда аст. Ва оёти Худоро ба масхара магиред ва аз неъмате, ки Худо ба шумо додааст ва аз оёту ҳикмате, ки барои панди шумо фиристодааст, ёд кунед ва аз Худо битарсед ва бидонед, ки ӯ ба ҳама чиз огоҳ аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маъонии калимаҳои муҳим:

طَلَّقْتُمُ: талоқ кардед, яъне занонро озод кардед.
فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ: ба охири муддати идда расиданд ё наздик шуданд.
فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ: онҳоро бо некӯӣ нигоҳ доред, яъне бо роҳи шаръӣ ва одати некӯ ба онҳо руҷӯъ кунед.
أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ: ё онҳоро бо некӯӣ озод кунед, то иддаашон ба охир расад.
ضِرَارًا: барои зарар расонидан, бадӣ кардан.
لِّتَعْتَدُوا: то ки зулм кунед, аз ҳад гузаред.
هُزُوًا: бозӣ, масхара, сабук шумурдан.

Тафсири оят:

Агар шумо занонро талоқ кардед ва онҳо ба охири муддати идда расиданд, пас шумо ду роҳ доред: ё онҳоро бо некӯӣ нигоҳ доред — яъне бо нияти дуруст ва риояи ҳуқуқи онҳо ба онҳо руҷӯъ кунед, ё онҳоро бо некӯӣ озод кунед, то иддаашон ба охир расад ва худашон соҳиби ихтиёри худ шаванд. Аммо ҳаргиз онҳоро барои зарар расонидан ва зулм кардан нигоҳ надоред. Касе ки чунин кунад, ба худ зулм кардааст, зеро худро ба гуноҳ ва азоб гирифтор мекунад. Аёдати Худо ва аҳкоми Ӯро бозӣ ва масхара нагиред, ки ин кор боиси ғазаби Худо мешавад. Ва неъмати Худоро бар худ ба ёд оред — бахусус неъмати Ислом ва баёни аҳком — ва он чи Худо аз Қуръон ва Ҳикмат (Суннат) бар шумо нозил кардааст, ба ёд оред. Худо шуморо бо ин панд медиҳад, то ки шумо тарсу умедвор бошед. Аз Худо битарсед ва бидонед, ки Худо ба ҳар чиз доност ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест, ва ҳар касро ба амалаш ҷазо медиҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом ба ҳуқуқи занон аҳамияти калон медиҳад ва зулм ба онҳоро манъ мекунад.
Талоқ ва руҷӯъ бояд бо некӯӣ ва адолат бошад, на бо зарар ва интиқом.
Ҳар кас ки ба дигарон зулм кунад, дар ҳақиқат ба худаш зулм кардааст, зеро ҷазои Худоро ба худ мехарад.
Аҳкоми Худоро бозӣ гирифтан ва сабук шумурдан ҳаром аст; ин оят моро ба эҳтиром ва риояи дақиқи аҳкоми дин даъват мекунад.
Ёдоварии неъматҳои Худо, бахусус Қуръон ва Суннат, дилро нарм ва ба амал ба онҳо ташвиқ мекунад.
Тақво ва донистани он ки Худо ба ҳар чиз доност, боиси эҳтиёткорӣ ва росткорӣ дар муомила бо дигарон мегардад.
Ин оят моро ба адолат, раҳмдилӣ ва риояи ҳуқуқи ҳамдигар дар ҳаёти оилавӣ тарғиб мекунад, ки ин ҷузъи зебои таълимоти Ислом аст.

📜 Оят 229-233 — Сураи Аль-Бакара

229الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَن يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

Ин талоқ ду бор аст ва аз он пас ё ба некӯ тарзе нигаҳ доштани ӯст ё ба некӯ тарзе раҳо сохтанаш. Ва ҳалол нест, ки аз он чӣ ба занон додаед, чизе бозситонед, магар он ки бидонанд, ки ҳудуди Худоро риоят намекунанд. Аммо ҳар гоҳ донистед, ки он ду ҳудуди Худоро риоят намекунанд, агар зан худро аз шӯй бозхарад, гуноҳе бар он ду нест. Инҳо ҳудуди Худо аст. Аз он таҷовуз макунед, ки ситамкорон аз ҳудуди Худо таҷовуз мекунанд.

230فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

Пас агар боз занро талоқ, дод, дигар бар ӯ ҳалол нест, то он ки ба никоҳи марде дигар дарояд (ва бо он мард ҷимоъ кунад), ва ҳар гоҳ он мард занро талоқ диҳад, агар медонанд, ки ҳудуди Худоро риоят мекунанд руҷӯъашонро гуноҳе нест. Инҳо ҳудуди Худост, ки барои мардуме доно баён мекунад.

231وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوا ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

232وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ ۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

Ва чун занонро талоқ додед ва мӯҳлаташон гузашт, манъ накунед, ки ба никоҳи ҳамсарони худ — ҳар гоҳ ки миёнашон ризояте ҳосил шуда бошад — дароянд. Касе, ки аз шумо ба Худо ва рӯзи қиёмат имон оварда бошад, инчунин панд гирад. Ва ин шуморо беҳтар ва ба покӣ наздиктар аст. Худо медонад ва шумо намедонед!

233۞ وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ ۚ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّا آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Модароне, ки мехоҳанд шир доданро ба фарзандони худ комил созанд, ду соли тамом ширашон бидиҳанд. Хӯроку либоси онон ба ваҷҳе некӯ бар ӯҳдаи соҳиби фарзанд аст ва ҳеҷ кас беш аз қудраташ таклиф намешавад. Набояд ҳеҷ модаре ба хотири фарзандаш зиёне бубинад ва ҳеҷ падаре ба хотири фарзандаш. Ва вориси падар низ чунин бар ӯҳда дорад. Ва агар падару модар бихоҳанд, бо ризоят ва машварати якдигар фарзандашонро аз шир бозгиранд, муртакиби гуноҳе нашудаанд. Ва ҳар гоҳ бихоҳед касе дигарро ба шир додани фарзандатон гиред, агар музде некӯ бипардозед, гуноҳе нест. Аз Худо битарсед ва бидонед, ки Ӯ ба коре, ки мекунед, биност!

← Оят 230 📖 Аль-Бакара Оят 232 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

231Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 231

Сураи Аль-Бакара Оят 231 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳар гоҳ занонро талоқ додед ва мӯҳлаташон қариб омад ё…

Сураи Оят 231/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 229–233. Ба Тоҷикӣ: Русский.