سورت نور — آیت 1

د مهمو کلمو معنا:

• فَرَضْنَاهَا: مونږ په دې سورت کې حكمونه فرض كړل، يعنې پر تاسو يې لازم كړل.
• آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ: څرګندې او روښانه نښې او حكمونه چې هيڅ ابهام په كې نه وي.
• تَذَكَّرُونَ: نصيحت واخلئ، ياد يې وكړئ او پر عمل يې وكړئ.

تفسير:

دا سورة (سورة النور) يوه لویه او ستره سوره ده چې الله تعالی نازله كړې ده. الله تعالی فرمايي: دا هغه سوره ده چې مونږ نازله كړې ده او په هغې كې حكمونه يې فرض كړي دي، يعنې پر بندګانو يې لازم كړي دي چې پر هغو عمل وكړي. په دې سوره كې مونږ څرګندې او روښانه نښې او حكمونه نازل كړي دي، لكه د زنا حد، د تهمت حد، د پردې حكم، او نور احکام چې د مسلمانانو د ژوند د سمون لپاره اړين دي. دا ټول د دې لپاره دي چې تاسو ياد وكړئ، نصيحت واخلئ او پر دې حكمونو عمل وكړئ، ځكه چې په دې كې ستاسو د دنيا او آخرت خير پروت دی.

فايدې:

1. دا آيت د قرآن د عظمت او سترتوب ښودنه كوي، ځكه چې الله تعالی پخپله د دې سورت يادونه كړې او ويلي يې دي چې مونږ نازله كړې ده.
2. په دې كې د الله تعالی رحمت او مهرباني ښكاره ده چې خپلو بندګانو ته يې روښانه لارښوونې او حكمونه نازل كړي دي، ترڅو دوى په ښه ژوند ولمانځي.
3. دا آيت مسلمانان هڅوي چې د قرآن حكمونو ته پاملرنه وكړي او پر هغو عمل وكړي، ځكه چې دا د دوى د سعادت او برياليتوب سبب دی.
4. په دې كې دا خبره هم ده چې قرآن يوازې د لوستلو كتاب نه دی، بلكې د عمل او پلي كولو كتاب دی، او هر مسلمان بايد د قرآن حكمونو ته غاړه كېږدي.