Ан-Нур · 31/64
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нур
وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ ۖ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ ۖ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ ۚ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ۝٣١
Wa qul lilmu`minaati yaghdudna min absaarihinna wa yahfazna furoojahunna wa laa yubdeena zeenatahunna illaa maa zahara minhaa walyadribna bikhumurihinna `alaa juyoobihinna wa laa yubdeena zeenatahunna illaa libu`oolatihinna aw aabaaa`i hinna aw aabaaa`i bu`oolati hinna aw abnaaa`ihinaa aw abnaaa`i bu`oolatihinnna aw ikhwaanihinnna aw baneee ikhwaanihinna aw banee akhawaatihinna aw nisaaa`i hinna aw maa malakat aimaanuhunna awit taabi`eena ghairi ilil irbati minar rijaali awit tiflillazeena lam yazharoo `alaa `awraatin nisaaa`i wala yadribnna bi arjulihinna min zeenatihinn; wa toobooo ilallaahi jammee`an aiyuhal mu`minoona la`allakum tuflihoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва ба занони мӯъмин бигӯ, ки чашмони худ бипушанд ва шармгоҳи худ нигоҳ доранд ва зинатҳои худро ҷуз он миқдор, ки пайдост, ошкор накунанд ва миқнаъаҳои (рӯймолҳои) худро то гиребон бипӯшанд ва зинатҳои худро ошкор накунанд, ғайри ба шавҳари худ ё падари худ ё падари шавҳари худ ё писари худ ё писари шавҳари худ ё бародари худ ё писари бародари худ ё писари хоҳари худ ё занони ҳамдини худ, ё бандагони худ ё мардони хидматгузори худ, ки рағбат ба зан надоранд, ё кӯдаконе, ки аз шармгоҳи занон бехабаранд. Ва низ чунон пой бар замин назананд то он зинат, ки пииҳон кардаанд, дониста шавад. Эй мӯъминон, ҳамагон ба даргоҳи Худо тавба кунед, шояд наҷот ёбед.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:
  • يَغْضُضْنَ: чашмро паст кардан ва нигоҳро кӯтоҳ кардан аз он чи ҳалол нест.
  • فُرُوجَهُنَّ: узвҳои номӯсӣ; ҳифзи онҳо аз фоҳиша ва пӯшонидани онҳо.
  • زِينَتَهُنَّ: зебу зинат; ҳам зинати зоҳирӣ (либос) ва ҳам зинати пинҳонӣ (зеварҳо, ороиш).
  • خُمُرِهِنَّ: ҷамъи «химор» — рӯймол ё сарпӯше, ки сарро мепӯшонад.
  • جُيُوبِهِنَّ: ҷамъи «ҷайб» — даҳанаи либос, яъне кушодагии сина ва гардан.
  • بُعُولَتِهِنَّ: ҷамъи «баъл» — шавҳарон.
  • أُولِي الْإِرْبَةِ: соҳибони ҳоҷат ва шаҳват; мақсад мардоне ҳастанд, ки ба занон майлу шаҳват надоранд.
  • لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ: онҳое, ки аз аҳволи номӯс ва узвҳои занон огоҳӣ надоранд, яъне кӯдакони хурдсол.
  1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло ба Паёмбари худ Муҳаммад (с) фармон медиҳад, ки ба занони мӯъмин бигӯяд: аз нигоҳ кардан ба он чи барояшон ҳалол нест, чашмҳои худро паст кунанд ва нигоҳи худро аз ҳаром боздоранд. Инчунин узвҳои номӯсии худро аз фоҳиша ва ҳаром ҳифз намоянд ва онҳоро бо либос бипӯшонанд.

Занони мӯъмин набояд зебу зинати худро ба мардони бегона нишон диҳанд, магар он чи ба таври табиӣ зоҳир мешавад, монанди либоси беруна, ки пӯшонидани он душвор аст ва одатан одамон онро мебинанд. Ҳамчунин бояд рӯймолҳои худро бар гардан ва кушодагии синаи худ афкананд, то ки мӯй, рӯй ва гарданашон пӯшида шавад ва пурра пӯшида бошанд.

Занон набояд зинати пинҳонии худро ба касе нишон диҳанд, магар ба шавҳарони худ, ё падарони худ, ё падарони шавҳарони худ, ё писарони худ, ё писарони шавҳарони худ, ё бародарони худ, ё писарони бародарони худ, ё писарони хоҳарони худ, ё занони мусулмон (ки ба онҳо эътимод доранд), ё ғуломону канизони худ, ё он мардоне, ки ба занон майлу шаҳват надоранд ва танҳо барои хӯроку нӯшокӣ пайравӣ мекунанд, ё кӯдакони хурдсоле, ки аз аҳволи номӯси занон огоҳӣ надоранд ва шаҳват дар онҳо пайдо нашудааст.

Ҳамчунин занон ҳангоми роҳ рафтан набояд пойҳои худро ба замин бикӯбанд, то ки садои зеварҳои пинҳонии онҳо, монанди халхол, шунида шавад ва мардон ба онҳо рағбат пайдо кунанд.

Дар охир Аллоҳи Таъоло ба ҳамаи мӯъминон — мардону занон — фармон медиҳад, ки ба сӯи Ӯ тавба кунанд ва аз гуноҳу кӯтоҳиҳои худ ба Ӯ рӯй оваранд, то ки дар дунёву охират комёб ва растагор шаванд.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки ислом ба покии чашм, покии дил ва покии номӯс аҳамияти бузург медиҳад ва ҷомеаро аз фасоду беҳаёӣ ҳифз мекунад.
  • Ҳифзи нигоҳ ва номӯс боиси оромии хонавода, эҳтироми мутақобил ва устувории ҷомеа мегардад.
  • Ислом ба занон иззату эҳтиром медиҳад ва онҳоро аз нигоҳи бад ва озор ҳифз мекунад.
  • Дар ин оят Аллоҳ барои занон ҳудуди равшани пӯшиш ва муошират муайян кардааст, ки ин осонӣ ва равшанӣ дар дастурҳои дин аст.
  • Тавба ва бозгашт ба сӯи Аллоҳ дарҳои раҳматро ба рӯи ҳамаи мӯъминон мекушояд ва роҳи фалoҳу комёбӣ — хушбахтии дунёву охират — мебошад.
  • Ин оят мӯъминонро ба сӯи ахлоқи ҳамида, покӣ ва парҳезгорӣ ҳидоят мекунад ва дилҳоро ба ислом ва Қуръон гарм месозад.


📜 Оят 29-33 — Сураи Ан-Нур

29لَّيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فِيهَا مَتَاعٌ لَّكُمْ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ
Бар шумо гуноҳе нест, агар ба хонаҳои ғайримаскун, ки матоъе дар он доред, дохил шавед. Ҳар чиро ошкор созед, ё пинҳон доред. Худо ба он огоҳ аст!
30قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَزْكَىٰ لَهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ
Ба мардони мӯъмин бигӯ, ки чашмони худ бипушанд ва шармгоҳи худ иигаҳ доранд. Ин барояшон покизатар аст. Зеро Худо ба корҳое, ки мекунанд, огоҳ аст!
31وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ ۖ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ ۖ وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ ۚ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
Ва ба занони мӯъмин бигӯ, ки чашмони худ бипушанд ва шармгоҳи худ нигоҳ доранд ва зинатҳои худро ҷуз он миқдор, ки пайдост, ошкор накунанд ва миқнаъаҳои (рӯймолҳои) худро то гиребон бипӯшанд ва зинатҳои худро ошкор накунанд, ғайри ба шавҳари худ ё падари худ ё падари шавҳари худ ё писари худ ё писари шавҳари худ ё бародари худ ё писари бародари худ ё писари хоҳари худ ё занони ҳамдини худ, ё бандагони худ ё мардони хидматгузори худ, ки рағбат ба зан надоранд, ё кӯдаконе, ки аз шармгоҳи занон бехабаранд. Ва низ чунон пой бар замин назананд то он зинат, ки пииҳон кардаанд, дониста шавад. Эй мӯъминон, ҳамагон ба даргоҳи Худо тавба кунед, шояд наҷот ёбед.
32وَأَنكِحُوا الْأَيَامَىٰ مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ ۚ إِن يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
Безанонатонро ва ғулому канизони худро, ки шоиста бошанд, ҳамсар диҳед. Агар бенаво бошанд, Худо ба карами худ тавонгарашон хоҳад сохт, ки Худо кушоишдиҳанда ва доност!
33وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ۗ وَالَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْرًا ۖ وَآتُوهُم مِّن مَّالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ ۚ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَمَن يُكْرِههُّنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِن بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
Онон, ки тавоноии заношӯӣ надоранд, бояд покДоманӣ пеша кунанд, то Худо аз карами худ тавонгарашон гардонад. Ва аз бандагонатон онон, ки хоҳони бозхаридани худанд, агар дар онҳо хайре ёфтед, бозхариданашонро бипазиред. Ва аз он мол, ки Худо ба шумо арзонӣ доштааст, ба онон бидиҳед. Ва канизони худро агар хоҳанд, ки парҳезгор бошанд, ба хотири сарвати дунявӣ ба зино маҷбур накунед. Ҳар кас, ки ононро ба зино водорад, Худо барои он канизон, ки ба маҷбурӣ ба он кор водор гаштаанд, бахшояндаву меҳрубон аст!
Ан-НурФеҳристи Қуръон
64Оят
MedinanRevelation
31Оят

Тарҷума — Ан-Нур 31

Сураи Ан-Нур Оят 31 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба занони мӯъмин бигӯ, ки чашмони худ бипушанд ва…

Сураи Оят 31/64 — Сураи Ан-Нур النور (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нур Гӯш кун, Сураи Ан-Нур Тарҷума, Сураи Ан-Нур mp3, Сураи Ан-Нур pdf. Оят 29–33. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers