Innamal mu`minoonal lazeena aamanoo billaahi wa Rasoolihee wa izaa kaanoo ma`ahoo `alaaa amrin jaami`il lam yazhaboo hataa yastaazinooh; innal lazeena yastaa zinookana ulaaa`ikal lazeena yu`minoona billaahi wa Rasoolih; fa izas taazanooka liba`di shaanihim faazal liman shi`ta minhum wastaghfir lahumul laah; innal laaha Gahfoor Raheem
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Saktemene wong - wong kang padha mu’min iu, yaiku wong - wong kang padha percaya marang Allah lan Utusane, lan menawa pinuju ngadep Rusulullah, ana ing pekumpulan, ora gelem lunga ninggalake pekumpulan mau, menawa arep ninggalake nganggo nyuwun idzin (palilah) luwih dhisik marang panjenengane. (Muhammad) Iya wong - wong kang padha nyuwun palilah (idzin) marang sira iku wong kang padha percaya marang Allah lan Rosule, mulane menawa wong mau nyuwun palilah (idzin) marang sira arep ninggalake pakumpulan, perlu nekani kebutuhane (kaperluwane), sira ngilanana marang wong kang sira karepake. Wong - wong mau sira suwuna pangapura ing Allah. Saktemene Allah iku maha pangapura sarta maha asih
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Sesungguhnya yang sebenar-benar orang mukmin ialah orang-orang yang beriman kepada Allah dan Rasul-Nya, dan apabila mereka berada bersama-sama Rasulullah dalam sesuatu urusan yang memerlukan pertemuan, mereka tidak meninggalkan (Rasulullah) sebelum meminta izin kepadanya. Sesungguhnya orang-orang yang meminta izin kepadamu (Muhammad) mereka itulah orang-orang yang beriman kepada Allah dan rasul-Nya, maka apabila mereka meminta izin kepadamu karena sesuatu keperluan, berilah izin kepada siapa yang kamu kehendaki di antara mereka, dan mohonkanlah ampunan untuk mereka kepada Allah. Sesungguhnya Allah Maha Pengampun lagi Maha Penyayang.
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
أَمْرٍ جَامِعٍ (amrin jāmi'): perkara kang nglumpukake wong akeh, kayata perang, shalat Jum'at, shalat 'Id, lan rembugan babagan perkara penting kanggo umat Islam.
يَسْتَأْذِنُوهُ (yasta'dzinūhu): padha nyuwun idzin marang Nabi Muhammad ﷺ.
شَأْنِهِمْ (sya'nihim): kabutuhan utawa kepentingane dhewe-dhewe.
فَأْذَن (fa'dzan): mulane sira aweh idzin.
2) Tegesing ayat:
Satemene wong-wong mukmin kang bener-bener iman iku yaiku wong-wong kang padha iman marang Allah lan Rasulullah ﷺ, lan nalika padha bebarengan karo Rasulullah ﷺ ing sawijining perkara kang nglumpukake umat, kayata perang, shalat Jum'at, shalat 'Id, utawa rembugan babagan perkara penting, padha ora padha lunga utawa bubar saka panggonan iku nganti padha nyuwun idzin dhisik marang Rasulullah ﷺ. Satemene wong-wong kang padha nyuwun idzin marang sira (Nabi Muhammad) iku yaiku wong-wong kang padha iman marang Allah lan Rasulullah ﷺ kanthi temen-temen. Mulane nalika padha nyuwun idzin marang sira kanggo sawijining kabutuhan utawa kepentingane dhewe, sira aweha idzin marang sapa kang sira karepake saka wong-wong mau, lan sira nyuwuna pangapura marang Allah kanggo wong-wong mau. Satemene Allah iku Maha Ngapura dosa-dosane para kawulane kang padha tobat, lan Maha Asih marang wong-wong mau.
3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:
Ayat iki mulangake marang kita yen iman kang sejati iku ora mung cukup ngucapake kanthi lisan, nanging kudu dibuktekake kanthi tumindak, kayata ngajeni lan manut marang pimpinan utawa pemimpin ing babagan kebaikan.
Nalika ana ing kumpulan kanggo perkara penting kanggo umat, kayata shalat berjamaah, rembugan babagan kemaslahatan umat, utawa perang, kita ora kena lunga utawa bubar dhewe-dhewe tanpa idzin saka pimpinan. Iki nuduhake tata krama lan disiplin kang dhuwur ing Islam.
Nyuwun idzin nalika arep lunga saka kumpulan iku tandha iman kang temen-temen marang Allah lan Rasulullah ﷺ. Wong kang lunga tanpa idzin ora kalebu wong mukmin kang sampurna imane.
Islam iku agama kang gampang lan ora ngekang. Yen ana kabutuhan utawa kepentingan kang penting, kita kena nyuwun idzin, lan pimpinan kena aweh idzin marang sapa kang dikarepake.
Pimpinan utawa pemimpin uga dianjurake kanggo nyuwunake pangapura marang Allah kanggo wong-wong kang nyuwun idzin, minangka wujud welas asih lan tanggung jawab.
Allah iku Maha Ngapura lan Maha Asih marang wong-wong kang padha tobat lan nyuwun pangapura. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak pangapura lan katresnan, ora agama kang keras lan ngekang.
Ayat iki ngajak kita supaya padha ngajeni marang aturan lan tata krama ing masyarakat, lan tansah ngutamakake kemaslahatan umat tinimbang kepentingan pribadi.
Kanthi mangkono, kita dadi wong mukmin kang bener-bener iman, lan dadi umat kang rukun, kompak, lan saling ngajeni.
Saktemene wong - wong kang padha mu’min iu, yaiku wong - wong kang padha percaya marang Allah lan Utusane, lan menawa pinuju ngadep Rusulullah, ana ing pekumpulan, ora gelem lunga ninggalake pekumpulan mau, menawa arep ninggalake nganggo nyuwun idzin (palilah) luwih dhisik marang panjenengane. (Muhammad) Iya wong - wong kang padha nyuwun palilah (idzin) marang sira iku wong kang padha percaya marang Allah lan Rosule, mulane menawa wong mau nyuwun palilah (idzin) marang sira arep ninggalake pakumpulan, perlu nekani kebutuhane (kaperluwane), sira ngilanana marang wong kang sira karepake. Wong - wong mau sira suwuna pangapura ing Allah. Saktemene Allah iku maha pangapura sarta maha asih
Dene wong wadon kang wis luwas getih (wis leren/menopouse), ora nggarap sari saking wis tuw, wis ora duwe kepengin duwe bojo maneh, iku ora ana pekewuhe nyelehake sandhangane kang jaba, kang nganti ora ngetokake rerenggane kang ana ing jero. Nanging kang luwih prayoga minangka anjaga kehormatane, wong wadon mau iya becik brukut (nutupi aurate nganggo sandhangan lan penganggone). Dene Allah iku maha midanget marang pangucapira sarta ngudaneni marang bathinira
Dene wong kang wuta, wong kang pincang, wongkang padha lara, apadene awakira dhewe, kabeh iku ora ana pekewohe mangan isining omahira, utawa omahe bapakira, utawa omahe ibunira, utawa omahe sadulurira wadon, utawa omahe pamanira aka bapa utawa omahe bibekira saka bapak, utawa omahe pamanira saka biyung, utawa omahe bibekira saka biyung, utawa omah kang sogoke (kuncine) sira kuwasani, utawa omah darbeke mitranira kang kenthel, sira ora ana pekewuhe mangan bebarengan utawa manga dhewe - dhewe. Dene menawa sira mlebu ing omahira, luwih dhisik sira uluk salama marang awakira dhewe lan marang wongkang ana jero ngomah kono, klawan pekurmatan kang becik tur mawa berkah terang saka dhawuhe Allah. Kaya mengkono, Allah wis paring keterangan ayat - ayate marang sira, supaya sira padha mengerti lang ngrasak - ngrasake (mikir - mikirake)
Saktemene wong - wong kang padha mu’min iu, yaiku wong - wong kang padha percaya marang Allah lan Utusane, lan menawa pinuju ngadep Rusulullah, ana ing pekumpulan, ora gelem lunga ninggalake pekumpulan mau, menawa arep ninggalake nganggo nyuwun idzin (palilah) luwih dhisik marang panjenengane. (Muhammad) Iya wong - wong kang padha nyuwun palilah (idzin) marang sira iku wong kang padha percaya marang Allah lan Rosule, mulane menawa wong mau nyuwun palilah (idzin) marang sira arep ninggalake pakumpulan, perlu nekani kebutuhane (kaperluwane), sira ngilanana marang wong kang sira karepake. Wong - wong mau sira suwuna pangapura ing Allah. Saktemene Allah iku maha pangapura sarta maha asih
(He wong kang padha mu’mom) Menawa sira matur marang Rasulullah, kanthi nyebut asmane, iku aja kaya menawa sira kandha lan cecaturan marang sepapadhanira, nanging kanthi atur kang becik, Allah nguningani para kancanira kang padha metu (saka ing masjid nalikane padha ngrungokake Khutbah). Wong - wong kang padha nyulayani dhawuh (parentahe) Rasulullah, padha diati - ati lan wediya, ora wurung bakal padha tinempuh ing bebaya utawa ing siksa kang nglarani ana ing akherat
Elinga, saktemene kabeh kang ana ing langit lan bumi iku mung kagungane ALlah. (Temen panjenengane nguningani kabeh kang sira tindakake (setya tuhu ing percaya utawa mangro tingal)). Lan nguningani dina anggone wong - wong mau bakal dibalekake marang ngarsane Allah. Ingkono Allah bakal paring keterangan barang - barang kang wis padha ditindakake dening wong - wong (munafiq) mau nalika ana ing donya. Dene Allah iku ngudaneni marang kabeh barang
Surat An-Nur Ayat 62 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Saktemene wong - wong kang padha mu’min iu, yaiku wong…
Surat Ayat 62/64 — Surat An-Nur النور (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat An-Nur Rungokna, Surat An-Nur Terjemah, Surat An-Nur mp3, Surat An-Nur pdf. Ayat 60–64. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.