سوره نور آيت 62 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : مؤمن رڳا اُھي آھن جن الله ۽ سندس پيغمبر تي…

نور · 62/64

ترجمو لکڻ — سوره نور

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَىٰ أَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوا حَتَّىٰ يَسْتَأْذِنُوهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۚ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝٦٢

🔤 Transliteration

Innamal mu`minoonal lazeena aamanoo billaahi wa Rasoolihee wa izaa kaanoo ma`ahoo `alaaa amrin jaami`il lam yazhaboo hataa yastaazinooh; innal lazeena yastaa zinookana ulaaa`ikal lazeena yu`minoona billaahi wa Rasoolih; fa izas taazanooka liba`di shaanihim faazal liman shi`ta minhum wastaghfir lahumul laah; innal laaha Gahfoor Raheem

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

مؤمن رڳا اُھي آھن جن الله ۽ سندس پيغمبر تي ايمان آندو آھي ۽ جڏھن گڏ ڪَرڻ واري ڪنھن ڪم ۾ ساڻس ھوندا آھن (تڏھن) ايسين ڪيڏي نه ويندا آھن جيسين کانئس موڪل (نه) وٺندا آھن، بيشڪ (اي پيغمبر) جيڪي توکان موڪلائيندا آھن سي اُھي آھن جي الله ۽ سندس پيغمبر کي مڃيندا آھن، پوءِ جڏھن پنھنجن ڪن ڪمن لاءِ توکان موڪلائين تڏھن انھن مان جنھن لاءِ گھرين تنھن کي موڪل ڏي ۽ اُنھن لاءِ الله کان بخشش گُھر، ڇوته الله بخشڻھار مھربان آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

أَمْرٍ جَامِعٍ: اهڙو ڪم جيڪو سڀني کي گڏ ڪري، جهڙوڪ جهاد، جمعو، عيد، يا مسلمانن جي ڪا عام مصلحت.
لَمْ يَذْهَبُوا: نه وڃن، يعني نه موٽن ۽ نه واپس هلن.
يَسْتَأْذِنُوهُ: کانئس اجازت وٺن.
شَأْنِهِمْ: سندن ڪا ذاتي ضرورت يا ڪم.
فَأْذَن: اجازت ڏي.
وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ: ۽ کانئن لاءِ بخشش طلب ڪر.

2) تفسير:

الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته حقيقي مؤمن اهي ئي آهن جيڪي الله ۽ سندس رسول تي ايمان آڻين ٿا ۽ ان تي عمل ڪن ٿا. انهن جي ايمان جي هڪ نشاني اها آهي ته جڏهن اهي نبي ڪريم ﷺ سان گڏ ڪنهن اهڙي ڪم ۾ شامل هجن جيڪو سڀني مسلمانن جي مصلحت لاءِ گڏ ٿيڻ جو سبب بڻجي، جهڙوڪ جهاد، جمعي جي نماز، عيد، يا ڪو اهم مشورو، ته اهي پنهنجي مرضي سان اتي کان نه ٿا هٽن ۽ نه ٿا وڃن، جيستائين نبي ڪريم ﷺ کان اجازت نه وٺن.

پوءِ الله تعاليٰ پنهنجي نبي ﷺ کي خطاب ڪندي فرمايو ته جيڪي ماڻهو توکان اجازت وٺن ٿا، اهي ئي ماڻهو آهن جيڪي الله ۽ سندس رسول تي سچو ايمان رکن ٿا. اهڙن ماڻهن جي ايمان جي سچائي جي اهائي علامت آهي ته اهي تنهنجي اجازت کان سواءِ نه ٿا وڃن. پوءِ جڏهن اهي ڪنهن ضروري ڪم لاءِ توکان اجازت گهرن، ته جن کي مناسب سمجهين تن کي اجازت ڏي، ۽ انهن لاءِ الله کان بخشش طلب ڪر، ڇاڪاڻ ته اهي تنهنجي اجازت سان وڃي رهيا آهن. بيشڪ الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن جي توبه ڪندڙن کي معاف ڪرڻ وارو ۽ انهن تي ٻاجهه ڪرڻ وارو آهي.

هن آيت ۾ الله تعاليٰ مؤمنن جي ادب ۽ اطاعت جي تعليم ڏني آهي ته نبي ڪريم ﷺ جي مجلس ۾ ويٺل ماڻهو پنهنجي مرضي سان نه اٿن، پر اجازت وٺي اٿن. اهو ئي سچي ايمان جي نشاني آهي. ان سان گڏ اهو به ٻڌايو ويو ته جيڪڏهن ڪنهن کي ڪو ضروري ڪم پوي ته اجازت وٺي ۽ نبي ڪريم ﷺ ان کي اجازت ڏئي سگهن ٿا ۽ ان لاءِ دعا به ڪن ٿا.

3) فائدا ۽ سبق:

اطاعت ۽ ادب جو سبق: مؤمن کي گهرجي ته هو نبي ڪريم ﷺ ۽ اسلامي اڳواڻن جي اطاعت ڪري ۽ سندن اجازت کان سواءِ ڪنهن به اهم معاملي ۾ نه هٽي.
ايمان جي سچائي جي نشاني: اجازت وٺڻ ۽ اطاعت ڪرڻ مؤمن جي سچي ايمان جي علامت آهي.
اسلام ۾ نظم ۽ ضبط: اسلام اسان کي سيکاريندو آهي ته اجتماعي معاملن ۾ نظم ۽ ضبط قائم رکڻ گهرجي، ۽ هر ڪم وقت ۽ اجازت سان ڪرڻ گهرجي.
معافي ۽ رحمت: الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن لاءِ معافي ۽ رحمت جو دروازو کليل رکيو آهي، خاص ڪري انهن لاءِ جيڪي توبه ڪن ۽ اجازت وٺي هلن.
دعا جي اهميت: نبي ڪريم ﷺ پنهنجي اصحابن لاءِ دعا ۽ استغفار ڪندا هئا، جنهن مان اسان کي پڻ پنهنجي ڀائرن لاءِ دعا ڪرڻ جي ترغيب ملي ٿي.
اسلام جي سهولت: اسلام ۾ ضرورت ۽ مجبوري جي حالت ۾ اجازت وٺڻ جي سهولت ڏني وئي آهي، جيڪا اسلام جي آساني ۽ رحمت جو ثبوت آهي.

📜 آيت 60-64 — سوره نور

60وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا يَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَن يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِينَةٍ ۖ وَأَن يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

۽ جيڪي ٻڍيون زالون پرڻي جو ڪو آسرو نه رکنديون ھجن سي جيڪڏھن سينگارجي پڌري نه ڪرڻ جي ارادي سان پنھنجون چادرون نه ڍڪين ته مٿن گناھ ڪونھي، ۽ جيڪڏھن (اُن کان به) بچن ته اُنھن لاءِ ڀلو آھي، ۽ الله ٻڌندڙ ڄاڻندڙ آھي.

61لَّيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلَا عَلَىٰ أَنفُسِكُمْ أَن تَأْكُلُوا مِن بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُم مَّفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ ۚ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا ۚ فَإِذَا دَخَلْتُم بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَىٰ أَنفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

انڌي تي ڪا اوکائي نه آھي ۽ نڪي منڊي تي اوکائي ۽ نڪي بيمار تي ڪا اوکائي ۽ نڪي خود اوھان (ماڻھن) تي (ڪا اوکائي) آھي جي اوھين پنھنجن گھرن (مان) يا پنھنجن پيُن جي گھرن يا پنھنجن مائرن جي گھرن يا پنھنجي ڀائرن جي گھرن يا پنھنجن ڀينرن جي گھرن يا پنھنجن چاچن جي گھرن يا پنھنجن پڦين جي گھرن يا پنھنجن مامن جي گھرن يا پنھنجي ماسين جي گھرن يا جن جي گھرن جون ڪنجيون اوھان جي ھٿ آھن تن ۽ پنھنجن دوستن جي گھرن مان کائو، گڏجي (کائڻ) يا ڌار ڌار ٿي کائڻ ۾ اوھان تي ڪو گناھ ڪونھي، پوءِ جڏھن گھرن ۾ گھڙو تڏھن پنھنجن ماڻھن تي سلام ڏيو جو (اھا) الله وٽان برڪت واري سٺي دُعا آھي، اھڙي طرح الله اوھان لاءِ حُڪم بيان ڪندو آھي ته مانَ اوھين سمجھو.

62إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَىٰ أَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوا حَتَّىٰ يَسْتَأْذِنُوهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۚ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

63لَّا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُم بَعْضًا ۚ قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنكُمْ لِوَاذًا ۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَن تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

اوھين پاڻ ۾ پيغمبر کي سڏڻ اھڙي طرح نه ڀانيو جھڙيءَ طرح اوھان جو ھڪ ٻئي کي سڏڻ آھي بيشڪ الله انھن کي ڄاڻندو آھي جيڪي اوھان مان ٻي جي اوٽ ڪري کسڪي ويندا آھن، پوءِ جيڪي سندس حڪم جي ابتڙ ھلندا آھن تن کي پاڻ تي بلا پھچڻ کان يا پاڻ تي ڪنھن ڏکوئيندڙ عذاب پھچڻ کان ڊڄڻ گھرجي.

64أَلَا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

خبردار ھجو جيڪي آسمانن ۽ زمين ۾ آھي سو بيشڪ الله جو آھي، جنھن (حال) تي اوھين آھيو تنھن کي بيشڪ الله ڄاڻندو آھي، ۽ جنھن ڏينھن ڏانھس موٽايا ويندا (تنھن ڏينھن) جيڪي ڪمايائون تنھنجي کين سُڌ ڏيندو، ۽ الله سڀڪنھن شيء کي ڄاڻندڙ آھي.

→ آيت 61 📖 نور آيت 63 ←

نورقرآن فهرست

64آيت

MedinanRevelation

62آيت

ترجمو — نور 62

سوره نور آيت 62 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : مؤمن رڳا اُھي آھن جن الله ۽ سندس پيغمبر تي…

سوره آيت 62/64 — سوره نور النور (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره نور ٻڌو, سوره نور ترجمو, سوره نور mp3, سوره نور pdf. آيت 60–64. سنڌيءَ ۾: اردو.