Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои зарурӣ:
— «مُنِيبِينَ»: аз решаи «иноба» аст, ки маънои бозгаштан ва рӯ оварданро дорад; яъне ба сӯи Аллоҳ тавба карда, бозгаштан.
— «إِلَيْهِ»: ба сӯи Ӯ (Аллоҳи таъоло).
— «اتَّقُوهُ»: аз Ӯ битарсед ва парҳезгоре кунед.
— «أَقِيمُوا الصَّلَاةَ»: намозро барпо доред, яъне онро бо ҳамаи шарту рукнҳояш пурра ва дуруст адо кунед.
— «الْمُشْرِكِينَ»: мушрикон, яъне онҳое, ки дар ибодат ба Аллоҳ шарик меоранд.
- Тафсири оят:
Аллоҳи таъоло дар ин оят бандагони худро ба чор амри муҳим ҳидоят мекунад. Аввал мефармояд, ки ба сӯи Ӯ тавба карда, бо ихлос ва покизагӣ рӯ оваред ва амалҳои худро танҳо барои Ӯ анҷом диҳед. Ин бозгашт ба Аллоҳ маънои онро дорад, ки инсон аз гуноҳҳо даст кашида, ба итоати Парвардигор баргардад ва дилу нияти худро аз ҳар гуна риё ва ширк пок созад.
Сипас мефармояд: «Ва аз Ӯ битарсед» — яъне фармонҳои Ӯро иҷро кунед ва аз манъкардаҳояш дур шавед. Тақво ин аст, ки инсон ҳамеша худро дар назди Аллоҳ ҳозир бидонад ва аз ғазаби Ӯ бипарҳезад.
Баъд мефармояд: «Ва намозро барпо доред» — намозро бо ҳамаи шартҳо, рукнҳо ва воҷиботаш дар вақти муайяншуда, бо хушӯъ ва ихлос адо кунед. Намоз робитаи байни банда ва Парвардигор аст ва он сутуни дини ислом ба шумор меравад.
Дар охир мефармояд: «Ва аз мушрикон набошед» — яъне дар ибодат ба Аллоҳ касе ё чизеро шарик нагардонед. Мушрикон касоне ҳастанд, ки бо вуҷуди он ки фитрати поки инсонӣ Ӯро ягона мешиносад, боз ҳам дар ибодат ба Ӯ шарик меоранд ва ин хилофи фитрат ва ақл аст.
Ҳамин тавр, ин оят даъвати ҳамаҷониба ба тавба, тақво, намоз ва пок нигоҳ доштани эътиқод аз ширк аст.
- Фоидаҳои ин оят:
— Ин оят нишон медиҳад, ки роҳи наҷот ва саодат дар бозгашт ба сӯи Аллоҳ ва тавбаи самимӣ аст.
— Тақво сабаби ҳифзи инсон аз гуноҳ ва расидан ба ризои Аллоҳ мегардад.
— Намоз воситаи муҳими пайванд бо Аллоҳ ва поксозии рӯҳ аст, бинобар ин бояд онро бо эҳтиром ва пурра адо кунем.
— Ин оят моро аз ширк ва ҳар гуна шарик овардан ба Аллоҳ огоҳ мекунад ва ба тавҳид, яъне ягонагии Парвардигор, даъват менамояд.
— Ҳамаи ин дастурҳо барои он аст, ки инсон дар дунё ва охират хушбахт шавад ва ба раҳмати Аллоҳ ноил гардад.
📜 Оят 29-33 — Сураи Ар-Рум
Тарҷума — Ар-Рум 31
Сураи Ар-Рум Оят 31 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба Ӯ бозгардед ва аз Ӯ битарсед ва намоз бигузоред…Сураи Оят 31/60 — Сураи Ар-Рум الروم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рум Гӯш кун, Сураи Ар-Рум Тарҷума, Сураи Ар-Рум mp3, Сураи Ар-Рум pdf. Оят 29–33. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Қуръони Карим
Wednesday, September 30, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


