Surah Ar-Rum — Aya 31

Ma’anonin Kalmomin:

• Munībīna: Masu komawa ga Allah da tuba, masu ƙauracewa daga dukan abin da ya saɓa wa yardarsa, kuma masu tsarkake aiki domin shi kaɗai.
• Wat-taqūhu: Ku ji tsoron Allah ta hanyar yin umarninsa da nisanci abubuwan da ya hana.
• Aqīmus-salāh: Ku yi sallah cikakkiya tare da kiyaye sharuɗɗanta, rukuntanta, da wajibai nata.
• Al-mushrikīn: Waɗanda suke bauta wa wanin Allah tare da shi.

Tafsirin Ayar:

Allah yana umurtar bayinsa da su kasance masu komawa gare shi da tuba ta gaskiya, kuma su tsarkake ayyukansu domin shi kaɗai ba tare da wani abokin tarayya ba. Sa’an nan ya umarce su da taƙawa, wato su bi umarninsa kuma su nisanci abubuwan da ya hana su. Bayan haka ya naɗa musu sallah, domin ita ce tushen haɗin kai da Allah kuma abin da ke tsare mutum daga alfasha da munkari. A ƙarshe ya hana su zama daga cikin mushirikai waɗanda suke bauta wa wanin Allah, domin hakan ya saɓa wa asalin halittar da Allah ya halicci mutum a kanta, wato tauhidi.

Wannan umurnin ba ya keɓanta ga Manzo (SAW) kaɗai ba, domin maganar da aka yi masa tana kunshe da al’ummarsa har zuwa ƙarshen duniya.

Fa’idojin Ayah:

1. Tuba da komawa ga Allah a kowane lokaci hanya ce ta samun nasara da tsira a duniya da lahira.
2. Taƙawa ita ce mabuɗin samun yardar Allah, kuma tana kare mumini daga ɓarna.
3. Sallah ita ce alaƙa tsakanin bawa da Ubangijinsa, kuma ita ce abin da ke gyara rayuwar mutum da al’ummarsa.
4. Tsananin hattara daga shirka, domin ita ce mafi girman zunubi kuma Allah ba ya gafarta wa wanda ya yi ta ba tare da tuba ba.
5. Ayah tana nuna cewa addinin Musulunci yana kira ga tsabtar aƙida da kuma aiki nagari, wanda ke kawo zaman lafiya da jin daɗi ga mutane gaba ɗaya.