Suurah Luqmaan — Aayad 1

Macnaha ereyada:

"Alif, Laam, Miim" (الم) – kuwani waa xuruuf go'an oo la soo gaabiyey, waxayna ka mid yihiin xuruufta bilowga ah ee ku timid Quraanka, kuwaas oo cilmigooda uu uun Eebe ogaa.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku bilaabantay xuruuf "Alif, Laam, Miim", kuwaas oo ah xuruuf go'an oo ay ku bilaabmaan suurado badan oo Quraanka ah. Culumadu waxay ku heshiiyeen in cilmiga dhabta ah ee xuruuftan oo kale uu uun Eebe yaqaan, laakiin waxay leeyihiin macnayaal ay ka mid yihiin: inay muujinayaan mucjisada Quraanka, iyo inay ku tilmaamayaan in Quraanku ka yimid Eebe oo uu yahay hadal aan awood u lahayn dadka inay la imaadaan, inkastoo ay isku xuruuftan ku hadlaan. Sidoo kale, waxay u tahay digniin iyo soo jeedin dadka maqalka ah inay dhagaystaan Quraanka, waxayna u muujinaysaa in Quraanku yahay buug cajiib ah oo ay ku jiraan xuruuf ay dadku isticmaalaan, haddana awood uma laha inay la yimaadaan wax la mid ah.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Xuruuftan waxay muujinayaan mucjisada Quraanka, taasoo ku tusaysa in Quraanku yahay hadal Eebe oo dadku awoodi waayaan inay la yimaadaan wax la mid ah, xataa haddii ay isticmaalaan xuruufaha ay ku hadlaan.
2. Waxay ku baraarujinaysaa dadka inay fiiriyaan Quraanka oo ay ka fikiraan macnihiisa, maxaa yeelay waa buug ay ku jiraan xuruuf ay yaqaaniin, haddana awood uma laha inay yimaadaan wax la mid ah.
3. Waxay ku xoojinaysaa iimaanka Muslimka, maxaa yeelay wuxuu ku ogaanayaa in Quraanku yahay kitaab Eebe oo uu ka ilaaliyey isbeddel iyo wax ka dhimis, isagoo ah mucjisad joogta ah ilaa maalinta Qiyaame.
4. Waxay ku boorrinaysaa dadka inay dhagaystaan Quraanka oo ay ku xoreeyaan, maxaa yeelay waa hadalka Eebe ee ugu sharafta badan, isagoo ku hanuuninaya jidka toosan.