Surja Esh-Shura — Ajet 1

Kuptimi i fjalëve:

• Ḥā Mīm (حم): Janë shkronja të veçuara (huruf mukata'a), të cilat përmenden në fillim të disa sureve të Kuranit. Për kuptimin e tyre të saktë, i referohemi shkencës së tefsirit, e cila thotë se ato janë nga fshehtësitë e Allahut dhe tregojnë mrekullinë e Kuranit, sepse edhe pse arabët përdornin këto shkronja në gjuhën e tyre, ata nuk mundën të prodhonin diçka të ngjashme me Kuranin.

Tefsiri i vargut:

"Ḥā Mīm" janë shkronja të veçuara që përmenden në fillim të disa sureve kuranore. Për këto shkronja ka pasur mendime të ndryshme midis dijetarëve, por më i saktë është mendimi se ato janë nga fshehtësitë e Allahut të Lartësuar, dhe Kuranin e ka zbritur me këto shkronja si sfidë për arabët, që ata të sjellin diçka të ngjashme me të, por nuk mundën. Këto shkronja tregojnë gjithashtu mrekullinë e Kuranit dhe se ai është fjalë e Allahut, e zbritur për udhëzimin e njerëzimit. Përmendja e tyre në fillim të sures tërheq vëmendjen e dëgjuesit dhe e bën atë të përqendrohet në atë që vjen pas tyre, duke theksuar se ky Kuran është një mrekulli e përjetshme.

Përfitimet e nxjerra nga vargu:

1. Këto shkronja të veçuara tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe fuqinë e Allahut, sepse edhe pse këto shkronja janë pjesë e gjuhës arabe, askush nuk mundi të sjellë një libër të ngjashëm me Kuranin.
2. Vargu na mëson se Kuranit duhet t'i kushtojmë vëmendje dhe ta lexojmë me reflektim, sepse çdo pjesë e tij, qoftë edhe shkronja të veçuara, ka urtësi dhe kuptime të thella.
3. Këto shkronja na kujtojnë se feja islame është e bazuar në shpallje hyjnore, dhe se Kuranin e ka ruajtur Allahu nga çdo ndryshim dhe shtrembërim, duke qenë udhërrëfyes i përjetshëm për njerëzimin.
4. Përmendja e këtyre shkronjave në fillim të sures na mëson se Kuranin duhet ta pranojmë me zemër të hapur dhe me bindje të plotë, edhe nëse disa gjëra na duken të pakuptueshme, sepse ato janë nga urtësia e Allahut të Gjithëdijshëm.