Сураи Аш-Шура — Оят 1

1. Маънои калимаҳо:

— «Ҳа, Мим» ҳарфҳои алифбои арабӣ ҳастанд, ки ба сурати ҷудогона омадаанд ва онҳоро «ҳуруфи муқаттаа» (ҳарфҳои бурида) меноманд. Ин ҳарфҳо маънои луғавии мушаххас надоранд ва ҳикмати пурраи онҳо назди Аллоҳ таъоло аст.

1. Тафсири оят:

Ин оят аз ҳарфҳои буридаи «Ҳа, Мим» иборат аст. Ин гуна ҳарфҳо дар оғози чандин сураҳои Қуръони Карим омадаанд, мисли «Алиф, Лом, Мим» дар аввали сураи Бақара ва ғайра. Ҳикмати омадани ин ҳарфҳо он аст, ки Қуръони Карим аз ҳамин ҳарфҳои оддии алифбои арабӣ таркиб ёфтааст, ки мардуми араб ҳар рӯз онҳоро ба кор мебаранд. Аммо бо вуҷуди ин, онҳо наметавонанд мисли ин Қуръонро биёранд. Ин худи далели равшани мӯъҷиза будани Қуръон аст ва нишон медиҳад, ки он аз ҷониби Аллоҳ таъоло нозил шудааст, на аз суханони инсон. Ҳамин тавр, ин ҳарфҳо диққати шунавандаро ба худ ҷалб мекунанд, то ба оятҳои баъдӣ бодиққат гӯш диҳанд ва дар бораи Қуръон андеша кунанд.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят моро водор мекунад, ки ба Қуръони Карим бо эҳтиром ва таваҷҷуҳи хос муносибат кунем, зеро ҳатто ҳарфҳои оддии он ҳикмати бузург доранд.

— Қуръон мӯъҷизаи ҷовидон аст ва омӯхтани он сабаби афзун шудани имон ва муҳаббат ба Ислом мегардад.

— Ин оят нишон медиҳад, ки дониши инсон маҳдуд аст ва баъзе сирру ҳикматҳо танҳо назди Аллоҳ таъолоанд; ин ба мо тавозуъ ва фурӯтанӣ дар баробари Парвардигорро меомӯзад.

— Хондани Қуръон ва андеша дар бораи оятҳои он дилро равшан ва рӯҳро ором месозад.