ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 4

የቃላት ማብራሪያ፦

• ጠይቦች (ጦቢባት)፦ በስምህ የታረዱ ንጹህና የተፈቀዱ ምግቦች።
• ጀዋሪሕ፦ አዳኞች የሆኑ እንስሳትና ወፎች (እንደ ውሻ፣ ነብር፣ ጭልፊት ያሉ)።
• ሙከልቢን፦ አዳኞችን (ውሾችንና ሌሎችን) ለአደን የሚልኩ፣ የሚያሠለጥኑ።
• አምሰክነ አለይኩም፦ ለእናንተ ያዙላችሁ ያሉትን (ያዙላችሁ የተማሩትን አዳኞች)።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አንቀጹ የሚጀምረው ሰዎች ነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) ምን እንደተፈቀደላቸው ሲጠይቁ በማሳየት ነው። ይህ ጥያቄ ስለ ምግብና ስለ አደን የተነሳ ጥያቄ ነበር። አላህ ለነቢዩ መልሱን አስተማረው፤ እርሱም ለሕዝቡ እንዲነግራቸው ተዘዘ።

አላህ ለሰዎች ንጹህና ጠቃሚ የሆኑትን ምግቦች በሙሉ ፈቅዶላቸዋል። ከእነዚህም መካከል በአላህ ስም የታረዱ እንስሳት ይገኙበታል። ከዚያም አላህ ሌላ ድንቅ ጸጋን ገለጸ፤ እርሱም የሰለጠኑ አዳኞች (ውሾች፣ ነብሮች፣ ጭልፊቶችና ሌሎች ጥርስና ጥፍር ያላቸው እንስሳት) የሚያዙትን አደን መብላት ነው። ነገር ግን እነዚህ አዳኞች ለአደን የሚያገለግሉ ሆነው መሠለጠን አለባቸው። ሰው ከአላህ ከተማረው እውቀት አንጻር እነሱን የማሠልጠን ግዴታ አለበት። ሲታዘዙ የሚታዘዙ፣ ሲከለከሉ የሚከለከሉ እስኪሆኑ ድረስ ማሠልጠን ያስፈልጋል።

ከዚያም አላህ እንዲህ አለ፦ "ከሠለጠኗቸው አዳኞች የያዙላችሁን ብሉ።" ማለትም አዳኙ በባለቤቱ ትዕዛዝ ተልኮ አደኑን ከገደለው መብላት ይፈቀዳል። ነገር ግን አዳኙ ለራሱ ከበላው ወይም ከያዘው አደን ከመላኩ በፊት ከበላው አይፈቀድም። ስለዚህ ሙስሊሙ አዳኙን ሲልክ በአላህ ስም ማንሳት አለበት። ይህም የአላህን ስም በአደን ጊዜ መጥራት የግዴታ መሆኑን ያሳያል።

በመጨረሻም አላህ እንዲህ አለ፦ "አላህን ፍሩ።" ማለትም ትዕዛዞቹን በመፈጸምና ከእርሱ ከለከላቸው ነገሮች በመራቅ አላህን ፍሩ። አላህ ምርመራው ፈጣን ነው፤ ማንኛውንም ትንሽም ሆነ ትልቅ ሥራ በፍጥነት ይቆጣጠራል።

ይህ አንቀጽ ለሙስሊሞች በምግብና በአደን ጉዳይ ግልጽ መመሪያ ይሰጣል። አላህ ሕይወትን ቀላል ለማድረግ የፈቀዳቸውን ነገሮች ሲገልጽ ልብን የሚያረጋጋና የሚያመሰግን ነው። እኛም ይህን የአላህን ጸጋ በማወቅ አመስጋኞች እንሁን፤ ትዕዛዞቹንም በመጠበቅ ወደ እርሱ እንቅረብ።